ALEX SIPIAGIN - MOMENTS CAPTURED

Alex “Sasha” Sipiagin (Yaroslavl 1967) is een Russische trompettist en bugelist. Hij heeft inmiddels zo’n 16 albums als leider op zijn naam staan, vrijwel allemaal op het platenlabel Criss Cross Jazz. Hij verhuisde in 1991 naar de V.S. waar hij optrad met de Gil Evans Band en lid werd van de George Gruntz Concert Jazz Band, de Mingus Big Band, Mingus Dynasty en het Mingus Orchestra. Als sideman trad hij op met o.a. Eric Clapton, Dr. John, Aaron Neville, Elvis Costello en David Sanborn.

Met “Moments Captured” haalt Sipiagin een bezetting met drie blazers weer eens van stal, de eerste keer gebruikte hij die in 2004 op ‘Equilibrium” en daarna in 2011 op “Destinations Unknown”. Op deze albums hoorden we Chris Potter (ts) en David Binney (as), Potter is gebleven en nieuw is altist Will Vinson. Matt Brewer is de bassist, zowel akoestisch als elektrisch, Eric Harland is de slagwerker. Pianist John Escreet is ook te horen op Fender Rhodes en Prophet 6 synthesizer. Sipiagin wilde per se de synthesizer gebruiken, omdat het één van de belangrijkste instrumenten is van John Escreet, hij is een echte specialist die van alles uit deze elektronische trucendoos weet te halen, live is hij staat om zowel piano, Fender Rhodes als synthesizer gelijktijdig te bespelen!

Sipiagin speelt de helft van dit album op de flugelhorn, te beginnen met het openingsnummer “Evija Bridge” , een herinnering aan een ochtenden in Nederland, een bos, een meer, een prachtige brug. Vandaar de naam van dit album “Moments Captured”, het vasthouden en weergeven van mooie herinneringen, als een foto, hij probeert dat samen te vatten in de muziek. Na solo’s van flugelhorn, altsax en Rhodes volgt er een knappe gïmproviseerde solo van Potter op tenorsax met tegelijkertijd die hele solo op de synthesizer in een overdub, heel knap en het werkt heel goed. Als “ouderwetse” jazzliefhebber ben ik nooit zo geporteerd geweest van veel elektronica in de muziek, met name het gebruik van synthesizers, inmiddels wel gewend en hier vind ik het zelfs wel degelijk een vondst, het voegt een extra dimensie toe, heel goed gedaan bovendien. In het nummer “Moments from the past” is er een vocale bijdrage van Alina Engibaryan, een jonge zangeres uit Rusland die Sipiagin ontmoette in Nederland toen hij les gaf in Groningen, inmiddels woont ze in New York.

Een echte jazz zangeres die prima gebruik maakt van de vocalese techniek. “Blues for Mike” is een eerbetoon aan wijlen Michael Brecker, Sipiagin werkte met hem in diens Quindectet en heeft zijn muziek nog steeds hoog in het vaandel staan. Dit nummer is gebaseerd op een enkele frase uit één van Breckers albums. “Breeze” is gewijd aan Kenny Wheeler en John Taylor, twee grootheden in de jazz die in de laatste jaren zijn overleden, zij waren een belangrijke inspiratiebron voor Sipiagin. Alina keert hier terug met scat vocals, geen solo’s hier maar alleen een bijna gewijde sfeer gedurende het hele nummer, erg bijzonder en indrukwekkend. Ouderwetse akoestische jazz met veel swing is te horen in het nummer “Bergen Road” het refereert aan een plek waar hij vlakbij woonde aan een weg naar de beste wijngaard in Long Island, Macari Vineyards, Sipiagin gaf daar veel concerten en genoot ook van de wijn. Een prima album met superieure muzikanten die een mooi muzikaal verhaal vertellen.

Jan van Leersum.

 


Artiest info
Website  
 

Label : Criss Cross Jazz
Distr. : New Arts Int.

video