GÜNTHER BABY SOMMER - LE PICCOLE COSE

Allesbehalve een klein ding zoals de titel ”Le Piccole Cose” van deze cd luidt, nee dit is weer een uiterst spannend concert in de fameuze serie European Jazz Legends van WDR, JazzThing en de gemeente Gütersloh. Dit is de negende uitgave, ditmaal gewijd aan de grootmeester van het slagwerk, Günther Baby Sommer. De inmiddels 73-jarige drummer uit Radebeul in de voormalige DDR is een waardige representant in de reeks, hij behoort inmiddels tot de top in de internationale wereld van de geïmproviseerde muziek. Europese jazz musici kunnen natuurlijk niet teruggrijpen op hun roots in deze muziek zoals hun Afro-Amerikaanse collega’s altijd kunnen refereren aan Afrika. In eerste instantie o.a. door het veelvuldig begeleiden van Amerikaanse muzikanten die in Europa op tournee kwamen, werd er natuurlijk meegespeeld in mainstream, bop, of modernere stijlen, maar er werd ook steeds vaker teruggegrepen naar Europese bronnen, zoals Breuker en consorten in Nederland, maar ook door Günther Sommer in de DDR, hij zocht het in oudere Middeleeuwse gezangen. Dat was in de tijd dat hij werkte met het kwartet van Ulli Gumpert, Westduitse collega’s als Brötzmann distantieerden zich van deze opvattingen en ook Sommer heeft zijn muzikale beeld toch wel bijgesteld, hij bewandelde ook de weg van rockjazz met de groep “Zock”, een groep in het idioom van Blood, Sweat & Tears en Chicago Transit Authority, ze traden op onder het mom van dansband, jazz was not done in de DDR. Met “Synopsis”, een afsplitsing van “Zock” kwam Sommer voor het eerst in contact met Westduitse muzikanten zoals Peter Brötzman en Von Schlippenbach. Zo evolueerde de muziek van Baby Sommer (afgeleid van “Baby”Dodds, de drummer van Louis Armstrong) van pure dansmuziek via bop en rockjazz steeds meer tot een vorm van avantgarde door een vrijer spel met minder nadruk op het ritme voor het slagwerk.

Voor deze opnamen heeft Sommer grotendeels de groep herenigd waarmee hij speelde ter gelegenheid van Jazzwerkstadt Peitz in 1979, in die tijd mocht er hooguit één muzikant uit West-Duitsland meedoen, net zoals indertijd is dat trombonist Manfred Schoof, uit Italië komt Gianluigi Trovesi op altklarinet en altsax, indertijd was Barre Philips uit de V.S. de bassist, hier is deze vervangen door Antonio Borghini, een Italiaan maar woonachtig in Berlijn en eerder te horen in deze serie met Alexander von Schlippenbach. Twee nummers zijn geschreven door Manfred Schoof, één door Trovesi en drie door Sommer. De cd gaat van start middels een paar flinke roffels op het slagwerk, het tempo blijft hoog in dit uiterst swingende “Like Don”(Schoof), de constructie is traditioneel met rondjes voor alle solisten. In “Inside Outside Shout”(Sommer) is Baby Sommers ook vocaal aanwezig, weliswaar meer in de vorm van aansporingen, zie ook de term “Shout”in de titel, Trovesi gaat hier loos in freejazz stijl. In “Mellow Mood”(Schoof) slaat de sfeer weer helemaal om, het klinkt als een gedragen requiem met fraaie interacties tussen trompet en alt klarinet. In “No Parietto” laat Baby Sommer zich weer duidelijk gelden met een lang intro op drums en ook oraal in de beste Han Bennink traditie. Manfred Schoof bewijst hier ook zijn grote klasse, Baby Sommer stuwt iedereen tot grote hoogte, klasse. “Andartes”(Sommer) heeft qua ritmiek wel iets weg van het beroemde “Blues March”, vooral bekend in de uitvoering van Art Blakey & the Jazz Messengers, een groep waarnaar Sommer ook verwijst als hij zijn groep voorstelt als Günther Baby Sommer’s Quarteto Trionfale, bescheidenheid is niet de meest voor de hand liggende eigenschap van Sommer. Het nummer “Marias Miroloi” wordt mijn inziens nogal ontsierd door pseudo Arabisch gekreun van Sommer, jammer. Eigenlijk de enige smet op de verder uitstekende en aanstekelijke muziek op deze cd. Zoals gebruikelijk in deze serie wordt het geheel afgesloten met een interview door Götz Bühler.

Jan van Leersum.

Artiest info
Website  
 

Label : Intuition
Distr. : New Arts Int.

video