WESLEY STACE - WESLEY STACE’S JOHN WESLEY HARDING

Heel interessant figuur, die Wesley Stace….Hij presenteerde zich vroeger onder de naam John Wesley Harding en bewees op ruim twintig platen -waarvoor hij trouwens wel eens fraai volk als The Attractions, The Minus 5 of The Decemberists optrommelde- dat je ook in de jaren na 1980 nog heel fijne popmuziek kunt maken. Qua stem situeert hij zich in de buurt van Elvis Costello en Nick Lowe en de songs die hij in elkaar draait, blijken niet zelden een Jeff Lynne-toets te herbergen.

Stace is naast liedjesschrijver ook universiteitsprofessor en literator: hij schreef een viertal romans, die in verschillende talen vertaald werden én bovenal was hij ook enkele jaren de curator van de variéteshow “John Wesley Harding’s Cabinet of Wonders”, waarvan je ook vandaag nog de podcasts kunt beluisteren bij NPR.

En nu is er dus een tweede plaat onder eigen naam. Het recept is niet echt anders: Stace dook, met elf eigen nummers en één cover onder de arm, de studio in met The Jayhawks en samen namen ze die twaalf songs op. Vandaar ook de ietwat lang uitgevallen ondertitel van de plaat: “featuring The Minneapolitan Sounds of The Jayhawks”.

Laat ik beginnen met de cover: dat is er één van “Don’t Turn Me Loose”. Jawel, die van het Nederlandse duo Greenfield & Cook uit 1972. De song krijgt een ELO-jasje aangemeten en klinkt mede daardoor bijzonder geloofwaardig. Je waant je dik veertig jaar jonger dan je werkelijk bent. Het eigen werk opent met “I Don’t Want Rock ’n Roll”, een lichtjes ironisch nummer dat eigenlijk over een afgebroken relatie gaat en afgerond wordt met een recht uit de seventies weggelopen gitaarsolo die absoluut wél rock ’n roll is. Grappig!

In het dromerige “You’re a Song” komt het Costello-stemtimbre duidelijk bovendrijven, terwijl “Better Tell No One Your Dreams” het pelotonnetje songs aanvoert, die een heel duidelijke Jayhawks-stempel dragen. Ook “For Me and You” en “The Wilderness Years” behoren tot dat groepje.

“Audience of One” is dan weer heel erg Nick Lowe en afsluiter “Let’s Evaporate” -geschreven samen met Chas Cronk van The Strawbs-, legt de plaat heel zachtjes neer. Samengevat: dit is romantiek, dit is nostalgie, dit hunkert naar vervlogen tijden maar vooral: dit is bijzonder goed gemaakte, tijdloze muziek, waarover liever niet teveel geschreven wordt, zodat er meer tijd overblijft om ze te beluisteren. Een “for all seasons”-plaat…

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Yeproc

distr.: V2

video