KATIA GUERREIRO - ATÉ AO FIM

 

Wie het fadowereldje een beetje volgt, is allicht al enige tijd vertrouwd met de naam van Katia Guerreiro, de nu 41-jarige zangeres en arts, die met deze CD aan haar achtste plaat toe is, sinds zij begin deze eeuw met een flinke paukenslag de fadowereld kwam binnengestormd met “Fado Maior”.De dokterscarrière van Katia heeft de jongste jaren wellicht wat op een laag pitje gestaan, te oordelen naar haar platenproductie en het daaraan gekoppelde toeren, dat haar werkelijk wereldwijd voerde en, al heeft Katia misschien niet het aura van een Ana Moura of een Mariza, als zangeres kan ze, zonder enige schroom, een plaats claimen aan de top van de hedendaagse fadista’s.

Die “nieuwe” CD dateert eigenlijk al van 2014, maar ik vermoed dat ze nu pas echt promotie krijgt in ons deel van Europa, nu Katia begin mei van dit jaar een drietal concerten geeft in België (Leuven, Turnhout en Dendermonde zijn de gelukkigen).

Dat de plaat al dik twee jaar oud is, weerhoudt ons er nochtans niet van er behoorlijk van onder de indruk te zijn. Dat heeft om te beginnen alles te maken met de prachtige stem van Katia: die stem is gemààkt om de fado te zingen. Daarnaast zijn de troeven een beetje te verwachten: een begeleidingsband van topklasse, met de klassieke elementen van de fado erin: de Portugese gitaar, hier in de handen van Pedro de Castro en/of Luís Guerreiro en de “gewone” gitaren en bas, plus -en da’s toch wel een hele grote troef: de inbreng van producer Tiago Bettencourt, die ook nog de piano bespeelt in de titelsong (die hij overigen mee schreef) en bij afsluiter “Eu Gusto Tanto de Ti”, een liedje voor dochtertje Mafalda, en Tiago leverde daarnaast ook nog eens de muziek voor drie van de songs.

Die liederen hebben het over de klassieke fadothema’s: Liefde, verdriet, bedrog, verlangen…met noemt de fado niet voor niets de Portugese versie van de blues, zij het dat hier niet zozeer de treinen een vooraanstaande rol spelen, als wel de zee. Het fijne aan een zangeres als Katie Guerreiro is dat ze de nummers waar de trustesse van afdruipt, naadloos weet af te wisselen met huppelende, dartelende melodieën die echter, als je de teksten erbij nemen, nogal vaak vals-luchtig zijn. Dat schijnt te maken te hebben met de Portugese volksaard: blijven lachen, al staat de miserie grijnzend en handenwrijvend aan de zijkant te kijken.

Hoe dan ook: ik denk dat er heel wat redenen zijn om deze dame over een paar weken live te geen bekijken. Zelf zag ik haar een paar jaar geleden in de Bozar en ik moet zeggen dat dat concert flink wat indruk naliet. Deze nieuwe plaat heeft die indruk alleen nog maar versterkt, wat met prachtliederen als “Fado dos Contrarios” of “Disse ai mar que te amava” eigenlijk nogal evident is. We weten al even dat Katia Guerreiro een aanwinst vormt voor de fado en met deze “nieuwe” plaat zet ze die vaststelling alleen maar kracht bij.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label : UAU
distr. Xango

video