MARINAH - AFROLAILO

Misschien behoort u, net als ik, tot het clubje fanaten dat al snel de Spaans-Catalaanse golf in de wereldmuziek op het spoor kwamen en op die manier Ojos de Brujo leerden kennen. De zes platen die ze tussen 2000 en 2012 uitbrachten, waren nogal toonaangevend in het mestizogenre en effenden het pad voor een hele resem bands, die vaak een verleden hadden in de punkscene van Barcelona en die, doordat ze al snel de electronica en de hiphop omarmden, een compleet nieuwe soort feestmuziek op ons afvuurden.

Bij de optredens van Ojos de Brujo was het steevast de lichtjes excentriek ogende zangeres die de show stal en dié zangeres is de Marinah waar we ’t nu moeten over hebben. Sinds Ojos de Brujo er mee ophield, zat zij allerminst stil: ze debuteerde onder haar nieuwe naam, met “h” achteraan in 2013 met “El Baile de las Horas”, ze maakte in 2015 een duoplaat met Chicuelo, “Sintonías” en nu is er dus de opvolger onder eigen naam en die verdient, nog voor je er ook maar één noot van gehoord hebt, al een nominatie voor “mooiste artwork van 2017”.

Aan de muzikale zijde, is er eigenlijk niet veel gewijzigd: het zijn zo goed als dezelfde muzikanten, die op de “Sintonías”-CD aan het werk hoorden, die ook hier meespelen, als zijn er nog meer gastbijdragen en krijgen we op die manier van de tien song, zes samenwerkingen te horen. Vooreerst en als opener, is er die met Carlos Sarduy in “Guayo”. Sarduy is een jonge Cubaanse trompettist, die in Barcelona woont en leeft en die ook al op platen van de Ojos te horen was, maar die ook samenwerkte met echt hele grote namen als Esperanza Spalding, Los Van Van en Chucho Valdez.

“Medio Pan” is een reggae/flamenco-samenspel met La Mari Chambao, de zangeres van wat uit het trio Chambao was en onder die naam vier vanuit Nederland geregisseerde albums uitbracht, maar gaandeweg vervelde tot een soloproject, waarvan “La Mari” het uithangbord was. Het doet me veel plezier haar hier terug te horen, want ze is er een tijdje bijzonder slecht aan toe geweest, qua gezondheid.

Op “Esperanzah” zijn Lagrimas de Sangre de gasten en dat is dan weer een militant rapperscollectief uit Barcelona, waarvan de geschiedenis nogal gelijklopend was met die van Ojos de Brujo, terwijl Arianna Puello acte de présence doet in “Dime quien”. Zij is een van oorsprong Doninicaamnse rapster, die vanuit het Catalaanse Girona al een zevental fraaie platen de wereld in stuurde.

De hierboven al genoemde Chicuelo is er ook, op “Ríe Llorona” en de zesde samenwerking is er een met Kumar, in “Mil Caballos Salvajes”. Ook deze Cubaanse rapper werkte in het verleden al samen met Ojos de Brujo en op deze manier maakte Marinah van deze CD, waarop dus ook vier “helemaal eigen songs” staan, een soort “Afrolailo Social Club”, waarbinnen gelijkgestemde zielen van de huidige generatie Spaanse muzikanten een proeve van hun kunnen tonen. Dat blijft allemaal bijzonder dansbaar en redelijk onweerstaanbaar en, als ik rekening houd met de haast tropische temperaturen die buiten heersen wanneer ik deze regels intik, is dit de best mogelijke voorafspiegeling van wat de muzikale zomer zou kunnen worden: een mix van flamenco, rumba, mestizo, rap en hiphop, door de keel van een indrukwekkende verschijning als die van Marinah….een mens zou van minder beginnen te dromen. Dit is dus onmisbare stuff voor uw zomerse feestjes!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label : Kasba
distr.: Xango

video