SOJA - POETRY IN MOTION

Het mag een wonder heten dat het enige echte reggaefestival dat we in dit landje rijk zijn, nog nooit dit militante achttal uit Washington (DC) op het programma had staan, want, sinds hun vorige plaat “Amid The Noise and Haste” van exact drie jaar geleden zowat alle onderscheidingen die voor het genre voorbehouden zijn, in de wacht sleepte, trekken de heren van groot naar groter en spelen ze zowat overal, al lijkt Europa niet meteen hun favoriete bestemming te zijn. Maar…we kunnen maar blijven hopen.

Het zou immers best leuk zijn om dit langharige gezelschap, dat nu toch al ruim twintig jaar samen aan de weg timmert, nog eens live bezig te kunnen zien. Te oordelen naar hun pas verschenen nieuweling, zouden de toeschouwers dan de gewone SOJA-ingrediënten krijgen: wiegende ritmes, knabbel, diepe bassen en daar doorheen knappe riddims en blaaspartijen. Het lijkt stilaan op een perfect afgestelde formule, wat zeker voordelen heeft op het vlak van de algemene kwaliteit van de muziek, die nergens minder dan uitstekend is, maar tegelijk houdt het risico’s in: deze plaat is op geen enkel moment verrassend en dat is jammer, want Jacon Hemphill en zijn kompanen hebben, zoals dat ook vroeger al het geval was, wel overal een mening over, maar ik vind dat ze die meningen deze keer ietsje te braafjes verkondigen.

Daarmee heb ik niet gezegd dat “Bad News”, waarin de media op de schop gaan, of “More”, dat de kapitalistische consument een spiegel voorhoudt, geen fijne songs zijn, integendeel. Op “Life Support” gaat het om allerlei vormen van godsdienst fundamentalisme en de oranjeharige bewoner van het Witte Huis is doorheen de hele plaat een geliefkoosde schietschijf, wat mij uiteraard ten zeerste bevalt.

De heren hebben het hart absoluut op de juiste plaats zitten, ze hebben zich voorgenomen de wereld kond te doen van hun kijk op de dingen en ze gebruiken daarvoor heel knappe muziekjes als vehikel. En toch, en toch;: ik héb een aantal van die dingen al iets te vaak gehoord en kan me dus niet van de indruk ontdoen, dat de band het zichzelf een beetje te gemakkelijk heeft gemaakt voor deze nieuwe plaat die, als het om een debuut ging, met vlag en wimpel ingehaald en bejubeld zou worden. SOJA heeft in het verleden echter de lat inzake militante reggae zelf redelijk hoog gelegd en we verwachten van een talentrijke club als deze, dat ze keer op keer de eigen grenzen verlegt. Dat doet ze deze keer niet en dus kunnen we maar half tevreden zijn al maakt afsluiter “I Found You” veel goed en betrappen we onszelf op een uitermate goed humeur en aanverwante deinende stap als de plaat afgelopen is.

Bizarre conclusie na herhaalde beluisteringen: hoewel alles van SOJA in deze plaat zit en we er bijzonder goedgemutst van worden, knaagt er iets. Laten we het erop houden dat het ons slecht karakter is en laten we blijven hopen dat we de bende heel binnenkort live kunnen gaan bekijken…

(Dani Heyvaert)

 

 

 


Artiest info
Website  
 

label: ATO records
distr.: PIAS

video