RAY WYLIE HUBBARD – TELL THE DEVIL I’M GETTING THERE AS FAST AS I CAN


“Tell The Devil I’m Getting There As Fast As I Can” is de wat morbide lijkende titel van de nieuwste plaat van de Texaanse countryzanger en songschrijver Ray Wylie Hubbard. Deze uit Oklahoma stammende 71-jarige muzikant heeft in zijn lange carrière allerlei diepe en ondiepe watertjes doorzwommen en mag terugblikken op een turbulente muzikale loopbaan met vele ups-and-downs.

Hij verscheen op het muziektoneel in 1976 toen zijn eerste plaat op de markt kwam onder de titel “Ray Wylie Hubbard And The Cowboy Twinkies”, een album waarvan hijzelf altijd heeft gevonden dat het nooit had mogen worden uitgebracht. Maar in de jaren ’80 nam hij een serie platen op waar hij nu nog altijd terecht trots op is. Toch werd zijn mix van country, folk en blues ook toen niet door het grote publiek gesmaakt en hij besloot in 1985 om er de brui aan te geven.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en begin jaren ’90 trok hij opnieuw de opnamestudio in voor het album “Lost Train Of Thought” dat in 1992 in de platenzaken opdook. Twee jaar later was er al een opvolger onder de titel “Loco Gringo’s Lament”. Sindsdien werden er zowat om de twee jaar nieuwe cd’s op de platenmarkt gelanceerd met “The Ruffian’s Misfortune” in 2015 als laatste worp.

Nu is er dus “Tell The Devil I’m Getting There As Fast As I Can” waarop Ray Wylie Hubbard elf nieuwe nummers heeft verzameld, waarvan er drie samen met gastmuzikanten worden gezongen. De albumtiteltrack die u in een live vertolking op de bijgaande video kunt beluisteren wordt op de plaat samen met countrysterren Eric Church en Lucinda Williams gezongen. De Texaanse psychedelische rockgroep ‘Bright Lights Social Hour’ staat hem vakkundig bij voor het nummer “The Rebellious Sons” en albumafsluiter “In Times Of Cold” is een ronduit schitterende ballad in duetvorm tussen een getormenteerde Ray Wylie Hubbard en countryster Patty Griffin.

Tijdens de beluistering van deze plaat heb ik toch een paar keer terug moeten denken aan de “American Recordings”-serie van Johnny Cash, misschien door de hogere leeftijd die beide muzikanten tijdens die platenopname al bereikt hadden, maar ook omwille van de door drank en drugs getekende doorleefde zangstem die beiden in de songs hanteerden. Ray Wylie Hubbard doet dit o.a. in de bluesy openingstrack “God Looked Around” en in het donkere “Spider, Snaker And Little Sun”.

“Lucifer And The Fallen Angels” is een dynamische bluesrocker zoals hij er in zijn lange carrière wel meerdere heeft gemaakt. Zijn storytelling-capaciteiten etaleert hij daarna nog eens nadrukkelijk in een song als “House Of The White Rose Boquet” en in de dampende rocksong “Old Wolf” die ons doet denken aan het betere werk van de betreurde Stevie Ray Vaughan.

De drie songs die Ray Wylie Hubbard samen met zijn gasten brengt, willen we hier toch nog even als beste tracks vermelden. Het strekt hem tot eer dat hij zijn betere werk met zijn beste vrienden uit de muziekindustrie wil delen. Hij heeft dan ook niets meer te bewijzen of te verliezen, want als we hem moeten geloven zit het einde er al een beetje aan te komen. Tenminste toch als je de albumtitel “Tell The Devil I’m Getting There As Fast As I Can” mag geloven, maar wat ons betreft mag de duivelse Satan toch nog best een tijdje wachten om deze troubadour naar andere oorden te begeleiden.

(valsam)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Bordello Records / Thirty Tigers

video