BACON FAT LOUIS – THE GLORIOUS GOSPEL & BLUES OF HENRY SLOAN

 

 “ Henry SLOAN (January 1870 – possibly March 13, 1948) was an African American musician, one of the earliest figures in the history of Delta Blues… “

Henry Sloan, hij leefde van 1870 tot 1948(?), is nog steeds een voorbeeld voor vele Delta blues muzikanten. De Nederlandse roots band Bacon Fat Louis plaatst Henry Sloan op hun laatste album ‘The Glorious Gospel & Blues of Henry Sloan’ in onze huidige tijd en vertelt in songs en scènes zijn soms wat triest, maar wel heel bijzonder verhaal…

Henry Sloan (1870-1948?) was een Afrikaans-Amerikaans muzikant en een van de vroegste figuren in de geschiedenis van de Delta blues. Naast het feit dat hij Charley Patton instrueerde over de blues, is er erg weinig over zijn leven bekend. Hij verhuisde vlak na de Eerste Wereldoorlog naar Chicago. Voor zover bekend zijn er geen opnames van hem.

Volgens de onderzoeker David Evans werd Sloan in 1870 geboren in de staat Mississippi en woonde hij rond 1900 vlak bij Bolton, Mississippi in dezelfde gemeenschap als de families Patton en Chatmon. Hij verhuisde tussen 1901 en 1904, samen met de Pattons, naar de Dockery Plantation bij Indianola. Charley Patton kreeg les van Sloan en ze speelden een aantal jaren samen. Twee van Pattons latere metgezellen gaven aan dat Patton "elke stap van Sloan nauwkeurig volgde…".

Hoewel niet bewijsbaar, bestaat de kans dat Sloan de mysterieuze zwerver zou zijn, die muzikant W.C. Handy had gitaar zien spelen op het Tutwiler treinstation in 1903. Handy had in zijn autobiografie geschreven dat hij wakker werd gemaakt door: "een dunne, soepele neger die, terwijl ik nog sliep, naast mij op zijn gitaar speelde. Zijn kleren waren vodden en zijn voeten staken uit zijn schoenen. Zijn gezicht zag eruit alsof het was getekend door jarenlange droefheid. Tijdens het spelen, drukte hij een mes op de snaren van de gitaar. Het effect was onvergetelijk. Hij zong de zin ("Goin' where the Southern cross the Dog") drie keer en begeleidde zichzelf op gitaar met de vreemdste muziek die ik ooit had gehoord..."

Bacon Fat Louis is een driekoppige Nederlandse roots band, die met voornamelijk zelfgemaakte instrumenten een dwingende kadans in de blues brengen, die de luisteraars aanzet om te dansen. Bo Hudson (zang, gitaar: lees: driesnarige cigarbox gitaar), Hokey Bellamore (zang, harp, orgel) en Sandy Slim Sticks (drums: lees: pannen & flessen, percussie) vormen de basis van de band. In 2013 debuteerden ze met een titelloos album. In 2016 is er hun deelname aan de Dutch Blues Challenge en de live EP ‘Bacon Fat Louis Live!’, dat met hun trouwste fans opgenomen werd in de Hippie Hut te Dalfsen. Na enkele jaren werken, werd het conceptalbum ‘The Glorieus Gospel & Blues of Henry Sloan’ afgewerkt. Hierop wordt op achttien tracks de legende van Henry Sloan verteld in de tijdgeest van nu. Het originele artwork is opnieuw van kunstenaar Pieter Zandvliet. Het album luistert vooral als een soundtrack. Het trio krijgt op het album de steun van gastmuzikanten als o.a. Willemien Ahuis, Ruud Fieten, Wico Lindeboom en gitarist Floyd Messina.    

Met ‘The Glorious Gospel & Blues…’ bewijst Bacon Fat Slim dat Henry Sloan beloofde zijn hele leven trouw te zijn aan de blues. Gedurende achttien tracks, soms onderbroken door gesproken teksten (”Ready To Roll”), krijgen we vooral Delta Blues, maar niet alleen Delta Blues, want ook andere Blues stijlen komen voorbij op het album. Van de elektrische Blues op “I Do Believe” en “Nobody But You” tot akoestische Blues op “Destination Blues”. Op “I Wish I Could” krijgen we Soul en, met “Jesus Help Me Please” (let op de knappe gitaarsolo van Bo Hudson!) zal Bacon Fat Louis waarschijnlijk nooit dichter bij een Gospel komen. Op “Never Enough” bepaalt de slide gitaar de Blues en op ”Born To Boogie” zet een Boogie de juke joint meeteen in vuur en vlam.

Wat komen op Sloan’s reis nog verder tegen? Voodoo toestanden op ”No Money”, harmonica grooves van Hokey Bellamore tegen de eenzaamheid op ”I Was Alone”, een feestje op ”Party Blues” en veel emoties op ”Don’t Hurt Me So” en ”I’d Love To Stay”. Sloan’s verhaal begon aarzelend, vertelde ons wat over de liefde en zijn geloof, maar eindigt met zijn dood in de work song ”No More Shackles”.

Het blijft bijzonder te constateren dat deze week de meest authentieke Blues ook vanuit het Noorden, van over de grens van Nederland komt. Bacon Fat blues slaagt met het project rond Henry Sloan er in een visueel knap gepresenteerd en muzikaal goed uitgevoerd werk af te leveren. Toegeven, erg goed gedaan. Leuk!

Eric Schuurmans

 

 

Album track list:
01.”Ready To Roll” – 02.”Born To Boogie” – 03.”No Money” – 04.”Captain’s Calling” – 05.”I Do Believe” – 06.”Nobody But You” – 07.”Destination Blues” – 08.”I Was Alone” – 09.”I Wish I Could” – 10.”Jesus Help Me Please” – 11.”Rolling Thunder” – 12.”Party Blues” – 13.”Dance With Me” – 14.”Shake ‘m On Down” – 15.”Don’t Hurt Me So” – 16.”Never Enough” – 17.”I’d Love To Stay” – 18.”No More Shackles” – Music/Lyrics by Bellamore\Hudson\Sticks ℗ 2017 – Produced by Serge Epskamp

Album Line-up:
Bo Hudson: vocals, cigarbox guitar, guitar
Hokey Bellamore: vocals, blues harp, organ
Sandy “Slim” Sticks: drums, cow bell, percussion, congas, thunder tube, rain stick, cabassa
& Additional musicians: Ruud Fieten: b-vocs (7,17,18) / Willemien Ahuis: b-vocs (9,10) / W. Lindeboom: guitar solo (9,10)
Willemien Ahuis, Dj Sloe Raven, Bo Hudson, Edgar Omar Garcia, Angelo Musto, rev. John Wykes, Julia van der Ploeg, Carmen Volkerink: voice-over / LP Café Party Crew: live crowd

Discography BACON FAT LOUIS:
The Glorious Gospel & Blues of Henry Sloan [2017] | Bacon Fat Louis Live! (at Hippie Hit, Dalfsen) (EP, 5#) [2016] | Bacon Fat Louis, feat. Bo Hudson & Sandy Slim Sticks [2013]

 

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Bacon Fat Louis / Tube Tone Records

video