JOSIAH WOODSON & QUINTESSENTIEL - SUITE ELEMENTAL

Ik heb er geen idee van, hoe jong deze Amerikaanse multi-instrumentalist precies is, maar, te oordelen naar de beelden die het web mij verschaft, moet hij nog piep zijn. En dat contrasteert met de geweldige maturiteit, die hij aan de dag legt op zijn debuut onder eigen naam. In de biografie op ’s mans website lees ik dat hij meer dan degelijk opgeleid werd aan een paar gerenommeerde instituten in de States en uit de samenstelling van de band waarmee hij deze plaat opnam, leid ik af dat hij tegenwoordig in Parijs resideert. Daar lees ik ook dat hij rustig een multi-instrumentalist genoemd kan worden, aangezien hij zowel de trompet, de flügelhorn, de gitaar als de klassieke fluit bespeelt. Er zijn mensen, die met minder een CD opnemen, zou ik denken.

De muzikale gaven van Woodson moeten kenners al meermaals opgevallen zijn, aangezien je zijn bijdragen al op een dik dozijn platen kunt terugvinden, waarvan de meest in het oog springende Beyonce’s “Love On Top” is, waarvoor Josiah in 2013 de Grammy Award voor beste sideman in de wacht sleepte. Dat zijn heuse adelbrieven, die de verwachtingen hooggespannen maken, als je met je debuut onder eigen naam komt.

Die plaat is eigenlijk een ”suite der elementen”, want de lange nummers dragen titels als “Air” (met de trompet in de hoofdrol),Eau” (met de fluit en piano op de voorgrond), “Terre” (dat rond flügelhorn en bas draait), “Feu” (met elektrische gitaar en sax in de kijker) en “Solstice”en die etherische, soulvolle nummers geven hem de ruimte om om beurten zijn verschillende instrumenten in de etalage te zetten en ze heel gevoelig en subtiel in duel of samenspel te laten gaan met de inbreng van de muzikanten van zijn quintessentieel quintet, zoals hij het zelf noemt.

Daarin vinden we de Cubaanse saxofonist Ricardo Izquierdo terug, naast drummer ‘Tilo’ Bertholo, de drummer met roots in Martinique. Bassist Zacharie Abraham heeft ook exotische looks en pianist Daniel Gassin heeft de Australische nationaliteit. Bij de gastmuzikanten, staat de Amerikaanse pianist Lovell Bradford vermeld, naast vwo ka (=grote trom) speler Philippe Makala en gitarist Ralph Lavital. Die beide heren zijn van Guadeloupe afkomstig en geven “Solstice” eenonmiskenbaar Antilliaanse sfeer mee. Meester-bassist Peter Giron van zijn kant, ruilde al ruim dertig jaar geleden de Bronx in voor Montpellier.

Om maar te zeggen, dat we hier met een erg internationaal gezelschap te maken hebben, waarvan de leden elkaar wonderwel vinden in de mooie composities van Woodson. Zij bewijzen, voor zover dat in 2017 nog nodig mocht zijn, dat grenzen niet bestaan in muziek. Jazz is daar el tijden een mooie voorbeeld van en in die zin heeft Woodson een essentiële plaat gemaakt: de vier elementen zitten erin, de vijf dimensies komen aan bod en, naarmate je de plaat vaker beluistert, worden de stukken van de suite duidelijker en duidelijker en leer je een plaat kennen, die een toonbeeld is van eenheid in verscheidenheid. Hedendaagse klassieke jazz van ontstellend hoog niveau is dit!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label : Truth Revolution Records
distr.: Xango

video