MELANIE DE BIASIO - LILIES

Charleroi is haar geboortestad, maar inmiddels is de faam van de jazzzangeres doorgedrongen tot ver buiten de landsgrenzen. Twee langspelers bracht zij uit en na het sfeervolle ‘Blackened Cities’, als één lange magische ademtocht, komt nu haar derde fullalbum ‘Lilies’ uit, geschreven en gecomponeerd in een kelderruimte opdat zij door niets zou worden afgeleid. Als voor iemand de uitspraak toepasselijk is ‘Zij ademt muziek’, dan is het wel bij deze Waalse zangeres die niet alleen zingt, maar ook fluistert, memoriseert, verhaalt en als in een droomtoestand de verzuchtingen van haar ziel ontsluiert. Haar songs zijn breekbaar, discreet, puur en mysterieus, alles even ongrijpbaar als de rafels van poëzie. Een enkele keer speelt zij dwarsfluit, terwijl allround muzikanten als Pascal Paulus en Pascal Mohy haar omzichtig begeleiden op o.m. piano, clavinet, synthesizer, basdrum of gitaar. Dre Pallemaerts goochelt met slagwerk en drumsamples. Melanie’s stem zweeft daar etherisch overheen alsof zij muziek, wijding en stilte organisch met elkaar wil verzoenen.

Melanie De Biasio heeft een lange weg afgelegd sinds zij tien jaar geleden in Studio Molière te Brussel haar jazzy songs vertolkte. Met haar debuutalbum ‘A Stomach Is Burning’, uitgebracht in 2007, brak de chanteuse al direct door. Ook het volgende ‘No Deal’ viel op omwille van de magie en de originaliteit en niet alleen bij de Britse pianist Jools Holland, die haar in zijn programma liet optreden. Dat zij soms met Nina Simone wordt vergeleken heeft vooral te maken met haar eigenzinnige invulling van haar jazzy vertolking, waarbij intuïtie, gevoel en kracht elkaar in evenwicht houden. Op het onheilspellende ‘All My Worlds’ is het dan weer alsof de geest van zangeres Nico herrijst als een nagalm uit de Underground. Het opwindende ‘Let Me Love You’ komt echter neer op een amper verhulde passionele liefdesverklaring en in het bevreemdende ‘Afro Blue’, met basritmes en dwarsfluit, word je meegezogen als onder een koortsige hypnose.

De songs van Melanie ontwikkelen zich grotendeels in een desolate sfeer waarin het visuele meer gesuggereerd wordt dan dat het tastbaar aanwezig is. Zo lijkt het alsof in het nachtelijke ‘Lilies’ zich donkere schaduwen van de gevels losmaken als in een spookstad in een film noir. De meesterwerkjes zijn ongetwijfeld het bezwerende ‘Your Freedom Is The End Of Me’, het zwoele aanjagende ‘Gold Junkies’ en het mysterieuze gelaagde ‘Brother’, alsof hier een pendule de minuten stilletjes weg tikt. Het haast gefluisterde ‘And My Heart Goes On’ lijkt wel op een dwaaltocht, alsof een ziel zich een weg zoekt in de smog van het bestaan. Je voelt aan dat de sound van Melanies minimalistische muziek gestalte kreeg in de intimiteit van een besloten studioruimte, waarbij haar verbeelding echter alle muren wist te overstijgen, surrealisme gevangen in de klanken en lijnen van een song. Ook het artistiek hoesje van het album ontwierp zij zelf, waarbij zij expressie en beweging wist te verenigen in de contouren van een artieste. In december concerteert zij drie avonden achter elkaar in de AB in Brussel. Sfeer en sound alvast verzekerd!

Marcie

 

 

Artiest info
Website  
 

Label : Play It Again Sam
distr.: PIAS

video