KROONENBERG – LINNEMANN – VAN DER ZALM - LIGHT

 

Zanger/gitarist Philip Kroonenberg beleefde in 2016 een uitermate vruchtbaar jaar, er verschenen drie cd’s van hem met kinderliedjes en na een pauze van 20 jaar verscheen er weer een cd van The Freelance Band waarover ik indertijd vol lof schreef. Behalve met de Freelance Band werkt Philip ook met de Magic Musicians en inmiddels is er sprake van weer een nieuw samenwerkingsverband, simpelweg vernoemd naar de drie leden : Philip Kroonenberg (gtr, vcl), Arwen Linnemann (b s, vcl) en Rens van der Zalm (gtrs, mandoline, dobro, banjo, viool, vcl). Het idee voor deze groep kwam van Rens van der Zalm, hij is een fenomeen in de Folk en maakte deel uit van groepen als Fungus, Wolverlei en Overstekend Wild en hij begeleidde Bram Vermeulen en Youp van ’t Hek. Rens was bevriend met de vader van Arwen Linnemann die dobro en slidegitaar speelde in de legendarische Endatteme Jug Band en veel te vroeg overleed. Arwen was bassiste bij The Nits sinds 1997, daarna was ze actief met Nits zanger Henk Hofstede in het Avalanche Kwartet, ze heeft ook jarenlang getoerd met Ad Vanderveen. Drie kanjers dus, maar dat is nog geen garantie voor een superbe samenwerking, die is er wel degelijk en de klankkleur van dit trio is oorstrelend. Aanvankelijk speelden ze het repertoire van Philip, maar allengs kwam er nieuw materiaal met teksten van Philip en het muzikale element is nu een samenwerking van de drie muzikanten.

Op deze cd ligt de nadruk vooral op de folkkant van Philip in tegenstelling met bijvoorbeeld zijn werk met de Freelance Band en The Magic Magicians waar ook een flinke dosis blues om de hoek komt kijken. Gebleven zijn natuurlijk zijn fantastische warme stemgeluid en zijn typerende gitaarspel met een duidelijke hint van flamenco. Zoals meestal dragen de nummers een sterk autobiografisch karakter, het heerlijke bijna meezingbare “Oliana” laat goed horen hoe de stemmen van Philip en Arwen een prima match vormen. Het spel van multi-instrumentalist Rens van der Zalm is een ware lust voor het oor, of het nu gaat over gitaren, mandoline, dobro, banjo of viool, het gaat hem allemaal zo gemakkelijk af. “Come and get it” is weer een voorbeeld van ontroerend liefdesliedje met een simpele maar indringende tekst, kippenvel. “Ducks swimming in the water, Seagulls flying in the sky, I still don’t know where I’m going, guess I’m only passing by” het refrein van het nummer “Ducks””, een prachtige metafoor. Na een paar keer ging er een lichtje op en inderdaad Philip nam dit eerder op (“Only just begun” uit 2006), blijft een sterk nummer dus terecht opgenomen. Het instrumentale “May morning dew” is qua vorm en schema geen blues, maar de sfeer die overkomt komt bij mij wel zo over, mooi gedaan. Tot één van de hoogtepunten behoort zeker het gevoelvolle “Give room to love”, met een boodschap die staat als een huis : “love is a feeling, that is really all love is, if you can’t give room to love, it don’t mean a thing” ! Het nummer ebt langzaam weg met prachtig gitaarspel van beide heren, indrukwekkend. “Mankind” is een uptempo nummer met een catchy melodie, maar de tekst spreekt een heel andere taal, waar staat de mensheid nu.

Weer een prachtig album, waarmee Kroonenberg, Linnemann en Van der Zalm bewijzen dat singer-songwriters echt niet van over de grens hoeven te komen en dat die verschrikkelijke term Americana snel dient te verdwijnen. Rest mij nog één wens, namelijk dat er ooit weer een opleving komt van Personnel met Philip Kroonenberg en Ad Vanderveen, misschien wel de beste Nederlandse groep ooit. Deze aanrader is te verkrijgen via Facebook of bij Philip (philip.kroonenberg@gmail.com)

Jan van Leersum.

 


Artiest info
Website  
 

video