BASCO - INTERESTING TIMES

Wat mij betreft, is dit alweer een nieuwkomer uit Denemarken, hoewel ze met deze “Interesting Times” aan hun vierde plaat toe zijn. Het viertal, bestaande uit Ale Carr (citer), Andreas Tophoj (viool en cello), Hal Parfitt-Murray (viool & mandoline) en Anders Ringgaard Andersen (accordeon & trombone) omschrijft zijn muziek zelf als “Pan-Atlantic Mighty Folk” en dat is niet eens een onaardige omschrijving, aangezien je invloeden uit zowel het Verenigd Koninkrijk als Hongarije kunt horen, en je nu eens denkt aan wat Flairck lang geleden deed, of aan stukjes van de zwaar door jazz beïnvloede folk, zoals die bij ons in het zuiden van het land gemaakt wordt.

In elk geval is het adjectief “mighty” op z’n plaats, want dat is, voor mij toch, na een beluistering of zes, wat overblijft: dit is bij momenten erg complexe muziek, die je echt wel meerdere keren moet beluisteren om ze te begrijpen. De ritmes zijn lang niet altijd voor de hand liggend, het samenspel tussen de violen en de andere instrumenten wijkt geregeld van de geijkte paden af en vraagt best wel wat inspanning van de luisteraar.

Een aantal thema’s herken je, zoals “Patrick Spens”, dat ooit door onder anderen Fairport Convention vereeuwigd werd, en verder maken de vier er nauwelijks een geheim van dat ze schaamteloos dingen oppikken en in hun eigen nummers integreren. Daar is vanzelfsprekend niks mis mee, zolang ze de luisteraar maar raken op de ene of de andere manier en dat is hier volop het geval: de zang van Schot Hal Parfitt-Murray klinkt door en door Angelsaksisch en wordt mooi ingekapseld in de accordeon in bv. “The Three Mothers”. De Zweed van het gezelschap, Ale Carr, is een echte meester op de citer en heeft een heel groot aandeel in de bij wijlen Celtic aandoende melodieën, al spelen de violen daar natuurlijk ook een rol in, maar die klinken op de ene of andere manier noordelijker, al weet ik niet precies of ik me daarmee correct uitdruk maar, zelfs als ze een op Celtic geïnspireerde melodie spelen, zoals bv. in het dubbele “Tesla Walts/ A flat in Berlin”, klinken ze niet meteen zoals Dave Swarbrick, maar denk je eerder aan Edvard Grieg…

Net zo goed kunnen de vier een ogenschijnlijk eenvoudig danswijsje spelen, al werken ze steevast een opbouw uit, die je links of rechts toch weet te verrassen, zodat je met deze plaat een heel gevarieerd menu geserveerd krijgt, waaraan je je muzikale honger kunt stillen, maar die ik verkies mondjesmaat te savoureren: dit is namelijk voer voor fijnproevers. Schransen van veel fijne ingrediënten tegelijk is niet aangewezen, beetje bij beetje genieten daarentegen….

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

label : Go'Danish
distr.: Xango

video