ROGER MAS - PARNÀS

Bij ons goeddeels onbekend, is Roger Mas in Catalonië zonder meer top: hij rijgt de prijzen aan elkaar, zowel voor zijn platen -deze hier is de tiende- als voor zijn kortverhalen en poëzie. Op deze CD maakt hij, volgens de ondertitel van de plaat een “reis door de tuin der dichters” en dat hij “Parnas” koos als titel, is dan ook niet toevallig: de Parnassosberg nabij het Griekse Delphi werd in de Griekse mythologie als het huis der Muzen gezien en de bron van Castalia, waaruit dichters hun inspiratie putten, ontspringt er. Dichter bij huis kennen we de Parijse Montparnasse en zijn 19de-eeuws poëziebeweging der “Parnassiens”, waartoe onder anderen Mallarmé en Leconte de Lisle behoorden, maar dit terzijde.

De plaat bevat vijftien getoonzette gedichten, merendeels van Catalaanse dichters, van wie Mas een aantal teksten op muziek zette, maar net zo goed is het een Engelse traditionele tekst, die door Mas naar het Catalaans omgezet en van muziek voorzien werd, die de plaat mag openen als “Jordi”. Muziek van Claudio Monteverdi is er ook bij een anonieme Italiaanse tekst in “Si Dolce é ‘l Tormento”, en is er een heuse Catalaanse klassieker, “Borrasqueros de Canalda”, me<e ingezongen oor het mannenkoor Cor Lupulus Emsembla, maar voor het overige dus alleen maar poëzie, van muziek voorzien door Mas.

Die poëzie komt van grote namen als Miquel Marti i Pol, van wie vier teksten opgenomen zijn. Martì was bij leven al zowat de meest populaire Catalaanse dichter, en het is niet voor het eerst dat zijn teksten door chansonniers gebruikt worden. Dat deed bij voorbeeld de allergrootste van allen, Lluis Llach eerder al. Llach, die zonder enige twijfel het grote voorbeeld van Mas geweest is. Evenveel teksten zijn er voorhanden van Amadeu Vidal i Bonafont, het wonderkind van de Catalaanse poëzie, die al twintig jaar lang de prijzen aaneenrijgt. Een paar van zijn bundels zijn vertaald en kan ik u van harte aanbevelen.

Van Joan Maragall i Gorina, de jong gestorven Nietzsche-bewonderaar, is er “Soleiada”, van zuster Mercé Anzizu Vila, die, vanwege haar nonnenstatus in de laat-negentiende eeuw enkel religieus geïnspireerde gedichten schreef, is er “Al-leluia”, ingezongen door Bikimel, die ook wel de Catalaanse Lucinda Williams genoemd wordt en met wie Mas al samenwerkte op haar “Farrera, CAN-sons” en van de meest “hedendaagse” schrijver van de bende, Toni Gol i Roca is er “Peter Lluitant a la Roca de la Calavera”. Van die man kan ik u overigens zonder risico “Pop Fiction” aanbevelen!

Josep Serra i Janer, priester-dichter uit Solsona, sluit met “Sopluig Dolcíssim” de plaat af, in een heel mooie melodie, ingespeeld door hét Barcelonese ensemble bij uitstel, het Brossa Quartet, dat je kunt terugvinden op platen van onder andere Maria del Mar Bonet en dat ook al vroeger met Mas samenwerkte op zijn “i la Cobla Sant Jordi - Ciutat de Barcelona” uit 2012.

Dit alles bijeengeteld, maakte Roger Mas nog maar eens een plaat, die duidelijk maakt waarom hij zo populair is in Catalonië: de mix van traditie en moderniteit, gekoppeld aan grote muzikaliteit en fijne arrangementen maken echter dat ook niet-Catalaans sprekenden deze plaat hogelijk moeten kunnen waarderen.

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

label : Satelite k
distr.: Xango

video