TOKO TELO - DIAVOLA

Toen we het vorige keer in deze kolommen over Toko Telo (te vertalen als “groep van drie”) uit Madagascar hadden, was wijlen Régis Gizavo, de accordeonist, nog onder de levenden. De man overleed echter in juli 2017 en dus bleven D’Gary -zonder twijfel een der beste gitaristen ter wereld- en zangeres Monika Njava een beetje verweesd achter, al vonden ze al snel een nieuwe partner in crime in de persoon van de jonge Joël Rabesolo, niet alleen qua linkshandigheid een Hendrix-telg: ook de haartooi en de technische sterkte wijzen in die richting. Overigens studeerde de jongeman in Brussel aan het conservatorium en kon je hem in de jaren 2016 en 2017 geregeld in Brusselse jazz-gelegenheden aan het werk zien aan de zijde van z’n leraar Fabien Degryse, met wie hij trouwens een heel fraaie plaat maakte, getiteld “Softly”. Daarnaast speelt Joel ook in de vaste band van zangeres Monika én maakt hij deel uit van de Malagasy Guitar Masters, waarvan we nauwelijks enkele weken geleden de heerlijke CD “Volo Hazo” mochten bespreken.

Van zijn echte naam heet D’Gary Ernest Randrianasolo en lezers van kleine lettertjes konden zijn naam een dikke twintig jaar geleden tegenkomen op de CD “A World Out of Time”, die hij toen maakte met David Lindley en Henry Kaiser. Zangeres Monika Niava heet eigenlijk Monique Rasanirina en zij geldt als “de stem van Madgascar”. Een dame, gepokt en gemazeld in de folk van Madagascar, maar met een stem, die ook jazz en soul aankan en die, live, een hoogst onderhoudende persoonlijkheid blijkt te zijn. In deze nieuwe samenstelling debuteert dit trio dus met een CD -die overigens vormgegeven is door het Vlaamse “Het Geel Punt” uit Berlaar-, waarop de composities merendeels van de hand van D’Gary zijn, al leverde Monika “Menimeny” aan, een nummer waarin ze terugdenkt aan wat haar ouders altijd zegden over haar keuze om zangeres te worden en is “Mpembe” van de hand van wijlen Régis Gizavo.

De vingervlugheid van de beide gitaristen en de kracht van de stem van Monika worden meteen in de etalage gezet in opener “Tsy Tea Rago”, een nummer dat vanuit vrouwelijk standpunt een relatie beschrijft: “ik hou niet van hem, maar we hebben samen een kind…en ’s nachts sluip ik het huis uit om bij hem te zijn. Ik moet wel gek zijn…”. De vrouw centraal, dus en dat is ook het geval in nummers als “Zaza Somondrara”, wat “jong meisje” blijkt te betekenen en handelt over de tendens dat jonge vrouwen meer en meer het recht beginnen op te eisen zich te gedragen zoals ze de mannen zien doen. “Oka Niny”, in de hoesnota’s vertaald als “go, girl” zet ook al de vrouw in het zonnetje.

Titelsong “Diavola” (“Maan” verhaalt wat er allemaal te gebeuren staat, zodra de maan aan de hemel verschijnt en dat blijkt op Madagascar niet zo gek veel te verschillen van wat wij hier uitvreten. en uitsmijter “Ndreto Zahay” is een heel fijne instrumentale pousse-café, waarin de beide gitaristen zich helemaal uitleven en zo een knap orgelpunt plaatsen op de eerste plaat van Toko Telo 2.0, die de koerswijziging richting “nog meer virtuoze gitaar” inzet en ons nu al doet uitkijken naar het vervolg. Eer het zover is, gaan we op 18 mei toch nog maar eens kijken naar Joël Rabesolo, als die in duo met z’n leraar in Sint-Joost-ten-Noode komt spelen…

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Anio Records
distr.: Xango

video