SAMBA TOURÉ - WANDE

 

Ik ben zo vrij aan te nemen dat Samba Touré’s naam bij de meeste lezers van deze kolommen inmiddels, na ruim twintig jaar activiteit in Europa, stilaan een belletje doet rinkelen. In elk geval, kort samengevat klinkt dat als: zoon van een vrouw, die als een van de eerste zangeressen bij Ali Farka Touré aan de bak kwam, begonnen als gitarist in een soukous-band, later stilaan naar de zogeheten desertblues overgeschakeld en met Ali Farka gaan toeren, en stilaan een eigen stijl ontwikkeld, die gekenmerkt wordt door hoogst venijnige riffs, waarvan gezegd wordt dat sommige ervan Keith Richards doen kwijlen van afgunst.

Bij mijn weten is Samba, die de voorbije jaren betrokken was bij zowat alles dat vanuit Mali kwam en muzikaal de moeite loonde en die na verloop van tijd ook de vaste gitarist werd bij Ali Farka en intussen zijn enige echte muzikale erfgenaam genoemd mag worden, aan zijn vijfde plaat toe. Deze “Wande” is, na “Albala” en “Gandadiko” zijn derde voor Glitterbeat, een huis van vertrouwen, waarvan we weten dat ze er erg goed ontwikkelde oren aan hun hoofd hebben en, naar ik lees, een volslagen verrassing, niet in het minst voor Samba zelf.

Die had de intentie van deze plaat een rustige, bijna akoestische CD te maken, maar da pakte enigszins anders uit: de hele band bleek in topvorm en, hoewel slechts twee van de songs klaar waren toen de opnames begonnen (de aan zijn echtgenote opgedragen titeltrack en het afsluitende “Tribute to Zoumana Tereta”), werd de hele zwik opgenomen in minder dan twee weken in een vijfdagen werkregime. De meeste jonge muzikanten in Mali spelen in minstens twee of drie bands en in het weekend kunnen ze echt centen verdienen met hun muziek, zodat ze dan niet in de studio kunnen zitten. Sommigen hebben ook nog een “gewone” job, zodat de opnametijd geoptimaliseerd moest worden en dat blijkt zijn vruchten te hebben afgeworpen: op twee na, werden de nummers gecomponeerd en ingespeeld in de studio: eerst de gitaartracks van Samba, waarmee de hele club dan aan de slag ging en een rustige plaat vol diepgang afleverde.

De hele plaat lang heb je als luisteraar het gevoel, dat de muzikanten min of meer “thuiskwamen” in deze muziek: ze klinkt zoals ze klinkt, omdat het momentum dat nu eenmaal zo bepaalde: veel minder donker dan we van Samba op de vorige platen gewend waren geworden, heel spontaan en organisch tot stand gekomen, zij het dat de tristesse van Samba alom aanwezig blijft. Moederland Mali beleeft immers allesbehalve vrolijke tijden…

Bij dat proces speelt de tama, de “talking drum” een belangrijke rol/ Touré vindt de rol van die trom van heel groot belang in de Malinese maatschappij: het was, in de tijd voor de smartphone bestond, het medium dat de mensen samenriep voor belangrijke gebeurtenissen en in de nieuwe muziek van Touré wordt die rol zeer zeker niet minder belangrijk, zoals al blijkt uit opener “Yo Pouhala”, waarin de gitaar en de tama heerlijk in duet of duel gaan.”Hawah” is, net als “Goy Boro” een tikkeltje meer “klassiek” Malinees, en het is vooral bij “Yerfara” dat we aan Richards en Santana moeten denken. In “Irganda” is de geest van Ali Farka helemaal terug, terwijl “Mana Yero Koy”, onze favoriete track van de plaat een geweldige rol laat spelen door de tama.

Dat levert, allemaal samen, een heerlijke plaat op, waarop de gitarist zijn veelzijdigheid etaleert en laat horen dat hij zowel van Santana als Taj Mahal houdt en bij momenten zelfs aan J.J. Cale doet denken. Dergelijke relaxte veelzijdigheid is weinigen gegeven en ik ben, na veel luisterbeurten, geneigd Samba een gitarist van wereldformaat te noemen, die ik ooit zie samenwerken met de grootmeester der genre-overschrijdende gitaristen, Ry Cooder. Zoals het er nu naar uitziet, zou daar best wel eens een plaat kunnen uit voortkomen, die “Talking Timbuktu” kan benaderen.

Tot het zover is, kunnen we moeiteloos wachten: Cooder’s nieuwe verschijnt in de komende dagen en deze “Wande” is er nu al: de eindejaarslijstjes krijgen stilaan vorm…

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

label : Glitterbeat Records
distr.: Xango

video