SERA CAHOONE - FROM WHERE I STARTED

Een beetje gek, dat je aan een recensie van een plaat moet beginnen op het moment dat de opvolger al uitkomt. Deze, vierde van Sera Cahoone dateert al van maart 2017, maar zit, om één of andere reden in ons recent recensiepakket en, plichtsgetrouw als we zijn, zetten we ons aan het luisteren. Nou, mij hoor je alvast niet klagen over deze plaat, des tem van Sera blijkt van een hoogst zalvend gehalte te zijn en de elf songs van de plaat handelen over dingen die U en mij en iedereen van ons ooit (kunnen) overkomen: twijfel, liefde en het verlies ervan, heimwee, zaken afsluiten en herbeginnen….

Sera Cahoone…ooit, ruim tien jaar geleden, stond ze aan het begin van wat toen een erg veelbelovende carrière leek, maar ineens leek ze verdwenen. “Leek”, want ze dook elders op, sinds ze als drumster deel ging uitmaken van bands als Carissa’s Weird en vooral Band of Horses. Vooral met die laatste band heeft Sera flink wat af getoerd en kwam ze overal waar muzikanten komen, maar, wat belangrijker blijkt: ze heeft aan die tijd een serieus uitgebouwd adresboekje overgehouden. En zo komt het dus, dat ze John Askew als producer kon binnenhalen. Die man kennen we nog van zijn werk voor onder andere Neko Case en Alela Diane en die heeft op zijn beurt een boekje waas de gegevens instaan van topmuzikanten als Rob Berger (zie Iron and Wine en Lucinda Williams), Dave Depper (zie Death Cab for Cutie) en Annalisa Tornfelt (zieBlack Prairie). Dat zijn stuk voor stuk mensen, waar je mee kunt buitenkomen, zeker als je ze optelt bij het gehalte van Sera’s vaste club bestaande uit Jeff Felder, ooit te horen bij Mark Lanegan en Amy Ray, en Jason Kardong, met sporen naar Jay Farrar en Son Volt. Als je zo’n volk bijeenkrijgt, dan speel je niet langer in de lagere afdelingen, maar ben je onderweg naar de Major League, zeker als het songmateriaal deugt, zoals hier het geval is.

Opener “Always Turn Around” mag op dat vlak tekenend genoemd worden: het is autobiografisch en beschrijft hoe Sera in een vroeger leven steevast verlegen met de rug naar haar publiek stond, maar op een dag toch besefte dat ze echt wel iets te vertellen had en zich vanaf toen dus naar het publiek ging keren. Vandaar “Always Turn Around”, het beginpunt van een nieuwe periode in het leven van het onzekere meisje, dat nu redelijk zelfverzekerd de frontvrouw is van een heel knappe band.

Sera blijkt haar songs op een wat ongewone manier te schrijven: drumster zijnde, neemt ze eerst een ritme op, waar ze later gitaar aan toevoegt en van daaruit van teksten begint te voorzien. Ik vind dat vooral een sterke werkwijze, omdat ik intussen meermaals songs heb mogen horen als “Better Woman”, “Only One”, het ongelooflijk mooie “Up To Me” -het fraaiste dat ik in tijden over verliefdheid mocht horen-, “Taken its Toll”, waarin stemmen en pedal steel schitteren en het meer dan pakkende “Ladybug”, een hartverscheurend nummer over huiselijk geweld, gebaseerd op het verhaal van Sera’s nicht Tawnee, die bij dergelijk geweld het leven liet.

De geloofwaardigheid van de songs en van Sera’s voordracht, gekoppeld aan de heerlijke stem en de uitzonderlijk knappe arrangementen en de meer dan overduidelijke competentie van de muzikanten, maken van deze plaat een heus pareltje dat al te lang onder onze radar bleef. Ik schreef het eerder al: de opvolger is er ook al en liefst duurt het niet te lang, voor die mijn richting uit komt….

(Dani Heyvaert)

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Lady Muleskinner Records
distr.: Sonic RendezVous

video