TERESA JAMES & THE RHYTHM TRAMPS - HERE IN BABYLON

Ondanks een aantal hele goede platen, met haar vorig verschenen albums "Come on Home" (2012) en "Bonafide" (2016) als voorlopige hoogtepunten is de Amerikaanse Teresa James helaas nog altijd niet wereldberoemd. Als gerechtigheid bestaat wordt ze dit alsnog met het nu verschenen "Here in Babylon", want wat is ook dit weer een overtuigende plaat. Ook op "Here in Babylon" kan de Texaanse zich weer met speels gemak meten met de betere blueszangeressen van het moment en die uit het verleden. Teresa James beschikt over een stemgeluid dat afwisselend doet denken aan Lou Ann Barton en Bonnie Raitt maar ook iets eigens heeft. Een buitengewoon doorleefd stemgeluid dat garant staat voor kippenvel.

Teresa werkt nu al enkele jaren met haar Rhythm Tramps uit LA, waar ze tegenwoordig woont. Deze jongens zijn niet de eerste de besten, want al 16 jaar zijn ze te gast op de Sandy Beaches Blues Cruise van de in rootskringen zeer gerespecteerde Delbert McClinton, Texaanse blues en rock singer-songwriter. Bijgestaan door deze topmuzikanten gitarist Billy Watts, toetsenist Mike Finnigan, drummer Jay Bellerose, bassist Terry Wilson en de tweedelige blazerssectie van saxofonist Joe Sublett en trompettist Darrell Leonard aangevuld met extra achtergrondzangers is Teresa nu te horen op haar tiende worp, het album "Here in Babylon", waarop we meestal originele nummers horen, geschreven door haar productieve songwritingpartner, co-producent en bassist Terry Wilson. En heeft Teresa met deze begeleidingsband volgens ons haar meest veelzijdige plaat tot dusver gemaakt. Dit album leunt evenveel naar roots als blues, vanwege de invloed van drummer Jay Bellerose (T-Bone Burnett, Robert Plant) in wiens studio het album werd opgenomen. Tony Braunagel was de belangrijkste drummer van eerdere James-projecten, hoewel om accuraat te zijn, namen Bellerose en Jim Christie de laatste keer deel aan geselecteerde tracks.

"Here in Babylon" bevat rockende blues, gospel en ballads, maar klinkt desondanks zeer consistent. Het album is een plaat waarop eigenlijk alles klopt. De zang is van een bijna griezelig hoog niveau, de muzikanten, bestaande uit de beste studio- en toermuzikanten, spelen de sterren van de hemel, de productie is doeltreffend en de songs zijn zonder uitzondering aansprekend. Tegelijkertijd klinkt "Here in Babylon" losjes en ontspannen. Persoonlijk hoor ik Teresa James het liefst in wat meer ingetogen songs, maar ook de wat meer uitbundige tracks op deze nieuwe plaat weten we diep te raken. En dan denk ik dadelijk aan het meest oprechte nummer, "The Day the Blues Came to Call", dat een eerbetoon is aan de overleden Gregg Allman. Maar daar tegenover om niet haar honky-tonk roots uit Texas te verwaarlozen, brengt ze met de band het nummer "I Gotta Roll".

De beste songs doen trouwens denken aan Bonnie Raitt, overigens een zelfverklaarde fan van Teresa. James heeft echter een rauwer geluid en muzikaal gezien herinnert ze je misschien meer aan Delbert McClinton, terwijl ze een gumbo van roots, blues, gospel en soul creëert. Maar wat haar zo meeslepend maakt is  vooral haar mix van zoveel stijlen, en daarbij ook allemaal zo goed uitgevoerd. En dat doet ze in twaalf uitstekende songs waarbij het tempo mooi wordt afgewisseld. Finnigan's B3 en James Wurlitzer combineren de opener, in het soulgetinte "I Know I Is not Been So Perfect". Bellerose's drums en Watts gitaarwerk overheersen in de politiek geladen funky titeltrack. "Give Me a Holler" met veel blaaswerk heeft eerder een NOLA-gevoel terwijl "Head Up, Heart Open" meer gericht is naar Memphis R & B. Na het stille en zo sterk gezongen "I Keep Drifting Away" vertelt "Ground Zero" het mythische Robert Johnson verhaal. "Hold On" heeft dan weer een Motown-gevoel, en de West Coast swing, met Leonard's prominent aanwezige trompet, kleuren "You Should to Bring That Up". James onthult haar evangelische kant, compleet met een achtergrondkoor op "21st Century Man" en sluit in vrolijke stijl af met "Find Me a Bar".

Teresa James heeft met "Here in Babylon" wederom een volstrekt tijdloze bluesplaat van een ongekend hoog niveau gemaakt, en is beslist het beste wat we in het genre sinds lange tijd hoorden. De hoogste tijd dus om deze geweldige blueszangeres in veel bredere kring te omarmen. Op de hele plaat is speelplezier trouwens de rode draad. Op sommige songs spatten de vonken ervan af. En zo hebben we het graag. Gewoon luisteren en genieten.

 

 

Artiest info
Website  
 

label: Jesi-Lu Records
Info: Blind Raccoon

video