THE GOOD MORNING NAGS - THE GOOD MORNING NAGS

Je kunt het zo gek niet bedenken of het bestaat, ook in Muziekland. Neem nu The Good Morning Nags, een zestal uit New York City, de Stad die nooit slaapt: deze kerels hebben hun hart verloren aan country en folk en illustreren dat met een EP, waarop ze, in zeven songs, illustreren hoe het ene met het andere kan samengaan. De muzikanten leerden elkaar kennen op school, begonnen wat folkmuziekjes te spelen, gaande van bluegrass tot Ierse classics, gingen aan het samenspelen en stopten daarmee, toen elk zijn weg ging om hogere studies aan te vatten.

Na verloop van tijd en nadat ze hun studiebleek het bloed te kruipen waar het niet kon gaan en Tim Hassler, Ben Quinn, Titus Tompkins en Britt Reagan vonden elkaar in NYC terug, waar ze gingen busken in parken en metrostations en na een tijdje als kwartet gespeeld te hebben, kregen ze gezelschap: Mark Spitznagel en Pete O’Neil vervoegden het kwartet, dat op die manier een zestal werd en, naast zes stemmen, ook over een instrumentarium beschikte, dat fiddle, harmonium, gitaar, percussie, mandoline, banjo en staande bas omvat.

Het repertoire werd uitgebreid van bluegrass en folk naar old time music, country en Americana en de zeven songs op de EP geven daarvan fijne voorbeelden. Sommige dingen zijn herwerkte klassiekers, zoals “Blackberry Bush”, dat we nog kennen van Michelle Shocked, of “opener “Sugar Baby”, een Appalachian nummer, waarvan we Dock Boggs ooit een geweldige versie zagen neerzetten of nog: “I Wish My Baby Was Born”, dat ons voor altijd zal bijblijven dankzij de soundtrack van “Cold Mountain”.

Andere nummers zijn nieuw, of althans door de band zelf geschreven, zoals het heel fijne Love Like No Other” en de constante in het geheel is, dat dit een band zonder frontman is: elk heeft gelijke inbreng en ze zingen allemaal -een enkele keer krijgen ze zelfs nog vocale bijstand van Allegra Edwards -in het heerlijk swingende “Good Morning Girl”, dat door haar timbre-met-twang een extra dimensie krijgt en heel knap het plaatje neerlegt.

De heren kunnen spelen, de heren kunnen zingen, ze klinken hecht en ze hebben kennelijk niet de minste behoefte aan een etiket. Het enige wat ze doen en willen, is goeie muziek-met-wortels spelen. Dat doen ze op deze kennismakings’ep bijzonder fijn en het zal mij dan ook benieuwen wat er zal worden van die eerste “echte” plaat, die ze momenteel op hun website aankondigen. Alweer een band, waar we onze ogen er oren moeten voor openzetten. Er zijn voorwaar véél ergere dingen in het leven.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

video