MARTIAL SOLAL - MY ONE AND ONLY LOVE

Je hebt jazzpianisten die begeleiden en daarin uitblinken, er zijn pianisten die ook solo kunnen schitteren en er zijn iconen en dat is zeker het geval met Martial Solal. Solal (Algiers 1927) is een Franse jazzpianist, componist en dirigent, hij werd vooral bekend door de muziek die hij schreef voor de beroemde film “Á bout du souffle”(1960) van Jean-Luc Godard. Hij was o.a pianist in de band van Django Reinhardt, maakte talloze opnamen voor Vogue en begeleidde Amerikaanse jazzmuzikanten op toernee zoals Don Byas, Kenny Clarke, Chet Baker en Sydney Bechet. In 1960 begon hij een vast trio met drummer Daniel Humair en bassist Guy Pedersen. In 1963 speelde hij op het Newport Jazz Festival, hij nam toen ook zijn Amerikaanse debuutalbum op met de ritmesectie van Bill Evans : Paul motian (drs) en Teddy Kottick (bs), deze opnamen brachten Duke Ellington tot een lofzang op het spel van Solal. “Martial Solal has, in abundance, those indispensables of musicians’ craft, sensitivity, creativity and a prodigious technique. Most of all, he sparkles with refreshment”. Later in zijn carrier werkte Solal met muzikanten als Lee Konitz, Astor Piazolla en Dave Liebman, nam tientallen lp’s en cd’s op en werkte aan diverse films. Hij gebruikte ook de pseudoniemen “Jo Jaguar”en “Lalos Bing”.

En op deze cd “My one and only love”, deel 15 uit de serie “european jazz legends”geeft hij een solo concert in het Theater Gütersloh waar de brille van afspat, alsof zijn negentigjarige (!) leeftijd überhaupt geen rol speelt ! Een bewijs temeer dat Duke Ellinton er 50 jaar geleden niet naast zat toen hij zijn bewondering uitsprak. Na alle voorbereidingen op dit concert en de vermoeiende reis, was Solal gelukkig toen hij plaatsnam achter de vleugel voor de soundcheck. “Thuis speel ik niet eens, ik oefen alleen toonladders”, sprak hij nadat hij had uitgelegd waarom hij zo uitzag naar het spelen op een superieure vleugel, “Ik heb twee piano’s thuis, jarenlang oefende ik op een oude piano met een lichte keyboard aanslag en had daardoor altijd moeite met het spelen op een piano met een zwaardere aanslag. In 1977 kocht ik een Kawai vleugel en ik vroeg de leverancier hem af te stellen met een zware aanslag om zodoende voorbereid te zijn op verschillende soorten piano’s die ik tegenkom bij optredens. Ik heb altijd de muziek in mijn hoofd, maar het komt er alleen maar uit op het juiste instrument”.

Hij was benieuwd welk liedje de kinderen die aanwezig zouden zijn bij het concert zouden herkennen, een lied zo bekend dat hij het kon gebruiken in zijn improvisaties en zodoende hun aandacht trekken. Na vele suggesties werd besloten tot het bekende kinderrijmpje “Frère Jacques”. Solal kende het wel maar had het nog nooit gespeeld, hier is het tweemaal aanwezig onder de naam “Sir Jack” de melodie duikt hier en daar op uit de intrigerende en breed uitwaaierende improvisaties. Buitengewoon knap weer van deze klavierleeuw ! Datzelfde geldt ook voor zijn vertolkingen van classics als het titelnummer ”My one and only love”,”Body and Soul”, “Night and Day“, “All the things you are”, “Tea for two”, “Have you met Miss Jones” en de bopklassieker “Night in Tunesia”. Aan al deze toch bekende nummers geeft hij zijn eigen draai, waardoor het uiterst spannende muziek wordt die geen seconde verveelt. Bijzonder leuk is ook zijn eerbetoon aan zijn “soulmate” Duke Ellington met een medley waarin flarden opduiken van “Caravan”, “Prelude to a kiss”, “Sophisticated Lady”, “Satin Doll”, en “Take The A train”. Aan zijn pen ontsproten zijn “Coming Yesterday” en “Köln Duet” en dan is er nog een smaakmakende versie van “Marche Turque”van Wolfgang Amadeus Mozart. Kortom een ware staalkaart van fraaie muziek die mede door de hallucinante geest van Solal is gepromoveerd tot een waar luistergenot. Zoals gebruikelijk in deze serie eindigt de cd met een interview door Götz Bühler waarin Solal bewijst ook over een bijzonder soort humor te beschikken!

Jan van Leersum.

Artiest info
   
 

Label : Intuition
Distr. : New Art int.