DR. JOHN, the NIGHT TRIPPER – REMEDIES / DR. JOHN - DESITIVELY BONNAROO

 

 “ New Orleans music was not invented… “

Dr. John, ook bekend als Dr. John Creaux of Dr. John the Night Tripper, is het pseudoniem van pianist, singer-songwriter Malcolm John (Mac) Rebennack Jr. (New Orléans, Louisiana, 21/11/1940). Dr. John’s muzikale carrière begin in de jaren vijftig in N.O.. Hij zat als gitarist in verschillende bands en had in 1959 een kleine hit met de instrumental “Storm Warning”. Dr. John moest de gitaar opgeven nadat zijn linkerringvinger was getroffen door een kogel die op een mede-muzikant werd afgevuurd. Hij koos daarna voor de piano als hoofdinstrument. Als sessiemuzikant begeleidde Dr. John in de jaren ‘60 Sonny & Cher en Canned Heat.

Eind jaren zestig nam Rebennack de artiestennaam Dr. John The Night Tripper aan, ontleend aan een legendarische voodoo-dokter die rond 1800 in Louisiana zijn praktijken had uitgeoefend. In zijn psychedelische optredens gebruikte hij voodoo-rituelen en droeg hij extravagante kostuums en pruiken, waarmee hij zich een cultstatus wist te verwerven. Zijn debuutalbum ‘Gris-Gris’ [1968], waarin hij voodoo-ritmes en bezwerende gezangen verwerkte in New Orléans bluesmuziek, had groot succes, méér dan de in dezelfde stijl doorgaande opvolgers ‘Babylon’ [1969] en ‘Remedies’ [1970].

Aan ‘The Sun, Moon, And Herbs’ [1971] leverden ook Eric Clapton en Mick Jagger een bijdrage. Dit album markeert de overgang naar een rustiger muzikale stijl die zich meer richtte op de traditionele R&B en Funk en die tot volle bloei kwam in het album ‘Dr. John’s Gumbo’ [1972]. Het nummer “Iko Iko” hieruit haalde een notering in de Billboard Hot 100. Belangrijk was ook het volgende album ‘In the Right Place’ [1973], waarvan vooral de songs “Right Place Wrong Time” en “Such a Night” succes hadden, ook door de zelfspot van de teksten, waaraan ook Bob Dylan, Bette Midler en Doug Sahm hadden bijgedragen. ‘Desitively Bonnaroo’ [1974], met medewerking van Allen Toussaint, werd voorlopig Dr. John's laatste echte funk album. Pas twintig jaar later zou hij met ‘Television’ [1994] terugkeren naar die stijl.

Sinds het midden van de jaren ‘70 is Rebennack zeer actief gebleven als solo-muzikant, sessiemuzikant (met o.a. de Rolling Stones, Van Morrison, Willy DeVille, Carly Simon en James Taylor) en producent en componist van filmscores (b.v. “Cannery Row”). In veel films is zijn muziek gebruikt en duikt hij soms ook zelf op zoals in “The Last Waltz” van Martin Scorsese, waarin hij “Such a Night” speelt en zingt op het legendarische afscheidsconcert van The Band.

DR. JOHN, the NIGHT TRIPPER - REMEDIES [1970]. - Atlantic Records

‘Remedies’ is het derde album van Dr. John, The Night Tripper. Op de hoes een foto van Steve LaVere van John Rebennack aka Dr. John “the Night Tripper” in zijn toen typische NO-voodoo stijl. De foto werd genomen in 1969 in de Whisky a Go Go discotheek (aan de Sunset Boulevard in L.A.), in die periode het Mekka van de R’n’R. In een interview met Uncut magazine (oktober 2010) legt Dr. John uit hoe de "bad trip" omgeving hem tot de epische finale "Angola Anthem" op ‘Remedies’leidde:

"My managers put me in a psych ward. These guys were very bad people – I had gotten busted on a deal, and they got me bonded out of jail, and so when they did I could have got a parole violation. All of this stuff was so unconnected to music that it’s hard to relate it. A friend of mine had just come out of doing 40-something years in Angola [the infamous Louisiana State Penitentiary], he was just someone special in my heart – called Tangleye. And Tangleye says, 'I’m gonna sell you this song. Got it in Angola, but ain’t nobody ever cut this song…' Even now guys I know getting out of Angola know this song. It’s still a horrible place to be…"

Na 1967 ging John Mac Rebennack door het leven als Dr. John, de Bayou voodoo priester, de “mystical jive”. Dr. John tekende dat jaar bij Atlantic Records en hij nam met producer Harold Battiste ‘Gris-Gris’ [1968] (in NO werd dit woord in de omgangstaal gebruikt voor “voodoo”) op. De muziek op het album was een mix van Mardi Gras, R&B, Blues, Jazz, Funk en Rock. De teksten gingen vooral over voodoo en magie. Ondanks het protest van Ahmet Ertegun, de mede oprichter van Atlantic, werd het album in 1968 uitgebracht. Na de apocalyptische visie die met ‘Babylon’ [1969] werd verspreid volgde er in 1970 een minder somber brouwsel, ‘Remedies’.

‘Remedies’ zet in met "Loop Garoo", een hypnotiserende, trance-oproepende swampy groove met een onheilspellende sfeer, waarin Dr. John met een hese stem zingt over zijn voodoo dromen: “going down to junk anew” en “I’m going to put my hook to you”… Wat zou kunnen geïnterpreteerd worden als een ingeklede verwijzing naar een drugs verslaving, die van Dr. John gekend was. "What Goes Around Comes Around" dat hierna volgt is minder boosaardig, is een wandeling door de Crescent City NO, inclusief een brass band en een sing-along reffrein (hier door Shirley Goodman & Tami Lynn). "Wash, Mama, Wash" is een gekend nummer (de B-kant van de “Loop Garoo” single). Het is een aanstekelijke ode aan het zware, rugbelastende werk van een wasvrouw. "Chippy, Chippy" is een door de piano van John gedreven NO-R&B nummer, waarin John's stem wordt onderbroken door grote, felle lijnen van de blazers. Het meer dan acht minuten durende "Mardi Gras Day" is een levendige hulde aan de jaarlijkse carnaval in NO, die gekenmerkt is door zijn uitbundig straat gebeuren, processies en parades.

Daarna volgt het reeds genoemde "Angola Anthem", dat meer dan zeventien minuten lang het album afsluit. Het nummer dat rolt op een golf van drums en percussie gaat over de beruchte Louisiana State Penitentary staatsgevangenis met de naam Angola, het “Alcatraz of the South”. “Life is cheap in Angola” en “they’ll shoot you just for fun” zijn de woorden die Dr. John hier gebruikt. John begint verkramp aan het nummer, piekt even, maar zinkt daarna in een langzame, diepe groove. John weet waarover het gaat, want hij zat zelf in 1964 voor heroïne bezit vast in de Ford West gevangenis. Hij wordt even autobiografisch als hij zingt “passes on to me by an inmate of Angola…”.

Dr. John geeft toe dat er tijdens de opnames problemen waren. Zijn managers Charlie Greene (producer) & Brian Stone waren in die periode “”bezorgd” over zijn gedrag (hij was door tussenkomsten van Sonny & Cher en Buffalo Springfield net niet opnieuw gearresteerd voor drugs bezit…) en stelden hem voor om in “rehab” (behandeling/psychiatrie) te gaan en/of een detox (ontwennings-/reinigings-) kuur te volgen. Dr. John liet zich vrijwillig opnemen, maar werd door een vriendin “bijgepraat” over het complot dat beide heren tegen hem opgezet hadden om, gezien “incompetentie”, zo zijn geld te kunnen “beheren”. Na zijn vlucht uit Miami hoorde Dr. John pas voor het eerst de afgewerkte eindversie van ‘Remedies’. Enkel “Angola Anthem” de afsluiter, werd niet afgewerkt en is gebleven zoals het origineel opgenomen werd. Dr. John was tevreden dat zijn aanklacht tegen de Angola gevangenis (niet het land Angola, zoals enkelen dachten!) bij velen de ogen heeft doen open gaan.           

 

DR. JOHN - DESITIVELY BONNAROO [1974] - Atlantic Records

‘Desitively Bonnaroo’ [1974] is een album dat Dr. John opnam met NO R&B legende / producer Allen Toussaint. Hij kreeg tijdens de opnames de steun van The Meters, een funk en soul band (met hits als “Sophisticated Cissy”, “Cissy Strut” en “Look-Ka PyPy”).

The Meters (Leo Nocentelli: gitaar, Art Neville: keys, orgel, George Porter Jr.: bas & Joseph "Ziggy" Modeliste: drums) zijn essentieel voor de sound van het album. Al vanaf de funky opener "Quitters Never Win" zetten Dr. John & The Meters de trend van deze pikante gumbo, die hier op gang getrokken wordt door de ritme sectie (George Porter Jr.’s bas & Joseph "Ziggy" Modeliste’s drums). Zij doen dit ook op "Stealin'" waarin Dr. John zich afreageert op afzetters: “just like stealing money from the blind…”. In "What Come Around (Goes Around)" is het John’s stem die opvalt naast de funky baslijn, Art Nevile’s orgel en de blazers (Gary Brown: sax, Mark Colby: klarinet, tenor sax, Whit Sidener: bariton & alto sax, Peter Graves: trombone & Kenneth Faulk: trompet, Flügelhorn). "Me – You = Loneliness” is een bluesy ballade over een scheiding, "Mos' Scocious” een Latino rumba en "(Everybody Wanna Get Rich) Rite Away" een funky groove met knappe b-vocs (Robbie Montgomery & Jessica Smith). Met "R U 4 Real” zakt het tempo opnieuw, wat daarna met de gospel en door George Porter’s piano in "Sing Along Song" recht gezet wordt. Sterk contrasterend door de funky groove van de sax is de knappe boogie "Can't Git Enuff" waarna Allen Toussaint het op piano overneemt in "Go Tell the People" en er met de titel song "Desitively Bonnaroo" en met een funky groove en al dansend kan afgesloten worden.

‘Desitively Bonnaroo’ was een uitstekend album dat de fans behoorlijk kon bekoren, maar dat echter net niet genoeg was om Dr. John boven zijn status van “cult artist” te laten uitstijgen.

Dr. John tekende daarna bij A&M/Horizon en bracht er ‘City Lights’ [1979] en ‘Tango Palace’ [1979] uit. Meer recent verscheen er van hem (bij Nonesuch/WEA) ‘Locked Down’ [2012] en (bij Concord/UMe) zijn hommage aan NO legende Louis Armstrong (1901–1971) aka “Satchmo” (een afkorting voor Satchelmouth of buidelmond): ‘Ske-Dat-De-Dat: The Spirit of Satch’ [2014].

Als typische jaren zeventig-figuur is Malcolm John (Mac) Rebennack aka Dr. John enigszins buiten de mainstream van de popmuziek geraakt, maar er is nog altijd een trouwe schare fans van zijn gumbo van o.a. Blues, Funk, New Orleans R&B en Americana.

Eric Schuurmans

 

REMEDIES [1970]
Track list:
Side one : 01."Loop Garoo" - 02."What Goes Around Comes Around" – 03."Wash, Mama, Wash" - 04."Chippy, Chippy" - 05."Mardi Gras Day" // Side two : 01"Angola Anthem" – Music/Lyrics by Mac Rebennack ℗ 1970 – Producer: Charles Greene & Tom Dowd

Line-up:
Dr. John – vocs, piano, guitar / Cold Grits – guitars, bass, drums / Jessie Hill – b-vocs, percussion / Shirley Goodman, Tami Lynn – b-vocls

DESITIVELY BONNAROO [1974]
Track list:
01."Quitters Never Win" - 02."Stealin'" - 03."What Come Around (Goes Around)" - 04."Me Minus You Equals Loneliness” - 05."Mos' Scocious” - 06."(Everybody Wanna Get Rich) Rite Away" - 07."Let's Make a Better World" [Earl King] - 08."R U 4 Real” - 09.           "Sing Along Song" - 10."Can't Git Enuff" - 11."Go Tell the People" [Allen Toussaint] - 12."Desitively Bonnaroo" [Jessie Hill, Rebennack]– Music/Lyrics by Mac Rebennack, except (7,11-12) as [noted] ℗ 1974 – Producer: Allen Toussaint
Line-up:
Dr John – guitar, piano, sound effects, vocs / Allen Toussaint – keyboards, percussion, arrangements, b-vocs & The Meters : Leo Nocentelli – guitar / Art Neville – keyboards, organ / George Porter Jr. – bass / Joseph "Ziggy" Modeliste – drums  & Additional musicians : Gary Brown – alto, soprano & tenor sax / Mark Colby – clarinet, tenor sax / Whit Sidener – baritone & alto sax / Peter Graves – trombone / Kenneth Faulk – trumpet, Flügelhorn / Robbie Montgomery, Jessica Smith – b-vocs

Discography DR. JOHN (the NIGHT TRIPPER):
Solo : [1968] Gris-Gris | [1969] Babylon | [1970] Remedies | [1971] The Sun, Moon & Herbs | [1972] Dr. John's Gumbo | [1973] In the Right Place | [1974] Desitively Bonnaroo | [1975] Cut Me While I'm Hot: The Sixties Sessions | [1979] City Lights | [1979] Tango Palace | [1981] Dr. John Plays Mac Rebennack, Vol. 1 | [1982] Loser For You Baby | [1983] The Brightest Smile In Town (Dr. John Plays Mac Rebennack, Vol. 2) | [1989] In a Sentimental Mood | [1992] ZuZu Man (studio outtakes compilation) | [1992] Goin' Back to New Orleans | [1994] Mos' Scocious: The Dr. John Anthology | [1994] Television | [1995] Afterglow | [1998] Anutha Zone | [2000] Duke Elegant (a tribute to Duke Ellington) | [2001] Creole Moon | [2004] N'Awlinz: Dis Dat or d'Udda | [2005] Sippiana Hericane | [2006] Mercernary (a tribute to Johnny Mercer) | [2008] City That Care Forgot | [2009] Curious George: A Very Monkey Christmas (Music From The Motion Picture) | [2010] Tribal | [2012] Locked Down | [2014] Ske-Dat-De-Dat: The Spirit of Satch (with Bluesiana Triangle) || With Bluesiana Triangle : [1990] Bluesiana Triangle (with Art Blakey & David Newman) | [1991] Bluesiana II (with David Newman & Ray Anderson) || Live Albums : [1975] Hollywood Be Thy Name | [1984] Such a Night!: Live in London | [1990] On a Mardi Gras Day (with Chris Barber) | [1997] Trippin' Live | [2003] All By Hisself: Live At The Lonestar (recorded live Dec. 22/23, 1986) | [2016] The Musical Mojo of Dr. John: Celebrating Mac and His Music (2CD, recorded live May 3, 2014) ||

Artiest info
Website  
 

Label: BGO records