MUD MORGANFIELD – THEY CALL ME MUD

 

 “ Larry, sun of McKinley Morganfield, the father of modern Chicago blues… “

Larry "Mud" Morganfield is de oudste zoon van McKinley Morganfield (aka Muddy Waters, 1913-1983) en Midred Williams. Hij is geboren in Chicago en groeide op bij zijn moeder en zeven ooms. Zijn vader Muddy bezocht hem soms, maar was ergens een vreemde voor hem.

"I didn’t have the pleasure of getting up and walking down the lakefront and watching the ocean and the lakes or something. I came up and there was gunshots and someone may have gotten hit down the street. I mean, I’ve seen the drunks, the drugs, and I tell you again, I can’t forget these things because it makes up who I am today. It makes me the man I am today…"

Ondanks dat Larry opgroeide in een muzikale omgeving en de drang er was, werd hij pas zelf een professionele muzikant na de dood van zijn vader in 1983. Tot dan verdiende hij zijn boterham als truck chauffeur. Een droom waarin zijn vader optrad, hielp hem de stap te zetten.  

Dat Mud’s stem qua toon en timbre op die van zijn vader geleek, was als een tweesnijdend zwaard. Deze gelijkenis is erg duidelijk in ‘For Pops: A Tribute To Muddy Waters’ [2014], een album waarop Mud verschillende Muddy Waters’ songs zingt.

Morganfield begon zijn muzikale carrière in clubs in het Zuiden van Chicago, waar hij songs van zijn vader en eigen materiaal bracht.

"I started to sing to show the world that dad left me here. I love and am proud to sing his songs just like I love and will always be proud of him. I'm not Muddy Waters and I'm certainly not trying to be Muddy Waters. I'm Mud Morganfield but when I'm up on stage I always feel pops is there with me and it means so much that I can get on stage and keep his music alive around the world…"

‘They Call Me Mud’ (Toeval? Chess/MCA Records bracht in 1990 in de reeks The Original Chess Masters ‘They Call Me Muddy Waters’ uit!) is het vierde album dat Mud Morganfield uitbrengt onder zijn naam en met origineel materiaal. Het eerste ‘Falls Waters Fall’ kwam uit in 2008 bij een klein onafhankelijk label. Het tweede album ‘Son Of the Seventh Son’ [2012] verscheen bij Severn Records. Op ‘For Pops’ [2014] is ook Kim Wilson op mondharmonica te horen. Het album kreeg de BMA als ‘Traditional Album of the Year’.

Voor we doorheen de tracklist skippen, nog eerst iets over de indrukwekkende line-up, waar we namen vinden van enkele top Chicago artiesten als blues en jazz master Billy Flynn (gitaar), harp virtuozen Billy Branch & Studebaker John, violiste Anne Harris (Otis Taylor, Jefferson Starship) en gitarist Mike Wheeler.

Op Mud’s derde Severn Records’ release staan slechts twee covers, twee Muddy Waters’ songs: ”Howling Wolf”  (‘Muddy Waters on Chess 1948-1951’ [1984]) en ”Can’t Get No Grindin’” (de titel song van Muddy Waters ‘Can’t Get No Grindin’ [1973]), een nummer met enkele gitaarsolo’s van Billy Flynn en met Studebaker John op harmonica, Sumito Ariyo Ariyoshi op piano, E.G. McDaniel op bas en Melvin “Pookie Stix” Carlisle op drums. Voor Mud is muziek en is songwriting een middel om een verhaal te vertellen. Vaak zijn het waargebeurde verhalen over alledaagse dingen, die bij hem in de buurt (lees: Chicago) gebeuren. In de opener en funky titel song ”They Call Me Mud” trekt Mud alles heel zeker en met veel raadgevingen over de liefde op gang. Buiten de zang speelt Mud bas op ”48 Days”, ”Walkin’ Cane” en de afsluiter. ”Cheatin’ is Cheatin’” is een nummer voor de Soul liefhebbers en ”Who’s Fooling Who?” (met Mike Wheeler op gitaar) voor de liefhebbers van de sound van de seventies. Het wordt opnieuw heel funky met ”24 Hours” en in ”Who Loves You” doet Mud een duet met dochter Lashunda Williams, terwijl Anne Harris op viool, Phil Perkins op trompet en Michael Jackson op sax e.e.a. inkleuren. Een Stax groove typeert ”Oh Yeah”, ”Rough Around the Edge” rockt en ”Mud’s Groove” (met Billy Branch op harmonica) is eindigen op een relaxte groove.  

‘They Call Me Mud’ is een gevarieerd blues album met duidelijke Soul invloeden. Alhoewel Muddy Waters nog sterk in hem verder leeft, begaat Mud Morganfiueld langzaam maar zeker zijn eigen weg. In Mud Morgenfield erken je de blues man die zijn Chicago roots nooit zal verloochenen.

“ Mud Morganfield’s 'They Call Me Mud' is a varied Blues album with Soul influences. Although Muddy Waters continues to live strong in his son, Mud Morganfiueld is slowly but surely going his own way. In Mud Morgenfield you recognize the blues man who will never deny his Chicago roots…          “  -  www.rootstime.be

Eric Schuurmans

 


Album track list:
01.”They Call Me Mud” – 02.”48 Days” – 03.”Cheatin’ is Cheatin’” – 04.”Who’s Fooling Who?” – 05.”Howling Wolf” [McKinley Morganfield] – 06.”24 Hours” – 07.”WhoLoves You” – 08.”Oh Yeah” – 09.”Can’t Get No Grindin’” [McKinley Morganfield] – 10.”Rough Around the Edge” – 11.”Walkin’ Cane” – 12.”Mud’s Groove” – Written by Mud Morganfield & Pops Daisyand/or as [noted] ℗ 2018 – Produced by Mud Morganfield & Rick Kreher

Album line-up:
Mud Morganfield: vocs, bass (2,11,12)
Rick Kreher: guitar, b-vocs (9)
Billy Flynn: guitar, b-vocs (9)
Studebaker John: harmonica, b-vocs (9)
Sumito Ariyo Ariyoshi: piano, b-vocs (9)
E.G. McDaniel: bass, b-vocs (9)
Melvin “Pookie Stix” Carlisle: drums, b-vocs (9)
Lashunda Williams: vocs (7)
Anne Harris: violin (7)
Billy Branch: harmonica (12)
Mike Wheeler: guitar (4,6)
Bryant “T” Parker: percussion (4,12)
Phil Perkins: trumpet (1-3,7,10,11)
Michael Jackson: sax (1-3,7,10,11)

Discography MUD MORGANFIELD:
They Call Me Mud [2018] | For Pops: A Tribute to Muddy Waters [2014] | Son of the Seventh Son [2012] |  Fall Waters Fall [2008] |

Artiest info
Website  
 

itunes

Label: Severn Records

video