LA PANIKA - DARMADAN

 

Toen ik deze nieuwe CD van het collectief rond saxofonist Benito Blanquaert in m’n bespreekdoosje vond en dus in de platenkast op zoek ging naar het vorige werk van de bende, schrok ik me haast een hoedje bij de vaststelling dat die heerlijke “Afan Touvan” al aan z’n tiende verjaardag toe is.

Tien jaar…nauwelijks te geloven…en toch, de lettertjes liegen niet, maar gelukkig is de opkomende heimwee naar de tijd van toen, in minder dan één minuut weggeblazen, zodra je deze “Darmadan” (dat betekent zoiets als “de oerknal” of “de chaos”) in de CD-speler stopt en op de “play”-knop drukt, compleet verdwenen. “Dusty Road”, dat je meteen herkent als één van de tracks waarmeer je de Fanfare Ciocarlía leerde kennen, opent de debatten en de toon is gezet: dit is Balkanmuziek, waarbij je in géén tijd van opgejut naar weemoedig springt, maar hoe dan ook: beweegt. Stilzitten is echt geen optie bij deze plaat.

Blancquaert en kompanen -met alweer een bijzondere hoofdrol voor accordeonist Petar Elmazov- graaien opnieuw naar hartenlust in de haast onmetelijke schatkamer der Balkan-classics en willen kennelijk dat we met z’n allen (opnieuw) kennis maken met de Roma- en gypsyliederen en -melodieën waar zij zo door gebeten zijn en jawel hoor: het werkt vlekkeloos.

In een productie van stadsgenoot en Das Pop’per Reinhard Vanbergen, die zich overigens kennelijk zeer goed geamuseerd heeft als medemuzikant, getuige zijn inbreng op een achttal instrumenten, werkt het dozijn muzikanten zich door een pak klassiekers waarvan “Fustani” wellicht het meest vertrouwd in de oren klinkt, maar ook nieuwe composities komen aan bod. Van bandlid en snarenman Gaspard Vanardois is er “Zmiya”, een melancholisch, door oud geleid, haast klassieke melodie, waar de weemoed van afdruipt. Verder is er “Leaving” van gast-accordeonist Neshko Neshev, die ook op het rustigste nummer van de plaat, “Deryalar” zijn kunsten toont -overheerlijk, trouwens, hoe de lapsteel naadloos samenvalt met klarinet en accordeon- en “Radio Prizren” van Iskander Paydas, dat we ook al kenden via Serkan Cagri.

Met “Silicon Madonna” keren we terug naar de goede luim en de dansschoenen en afsluiter “Turtle Dance”, de zogeheten “La Caravan Electro Mix” van “Dance of the Turtles” rekt dat nummer ruim twee minuten langer dan het origineel uit en maakt er een soort latin/salsa versie van, waarmee een beetje DJ straks weer heel hoog gaat scoren op fuifjes, die wereldmuziekfestivals inleiden of afsluiten.

Al met al: een meer dan welgekomen terugzien met een bende ongeregeld (zie ik op de foto’s ook niet iemand, die bij de Vétex speelt)?, die elk beetje evenementenorganisator maar al te graag zal zien komen. Mensen die dansen op muziek, die geen tegenspraak duldt en toch goed gespeeld is? Is dat niet een beetje een droom? Heerlijke plaat alweer !

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

label: Zephyrus Records

video