CHUCHO VALDÉS - JAZZ BATA 2

 

“Jazz Bata 2” is eigenlijk het vervolg op het album ”Jazz Bata” dat componist, pianist, arrangeur en orkestleider Chucho Valdés (1941) opnam in Cuba in 1972. Bij beide albums is de achterliggende gedachte de folklore en religie van de Yoruba slaven die vanuit Afrika naar de Caraïben werden verscheept tussen 1770 en 1840. Chucho Valdés is natuurlijk een legendarische naam in de Cubaanse muziekwereld, jarenlang was hij succesvol met zijn groep “Irakere”die enorm populair was met hun mix van latin jazz, Cubaanse volksmuziek en stevige rock. Verder werkte hij met de Afro-Cuban Messengers en met grootheden als Omara Portuado, Arturo Sandival en Paquito D’Rivera, tientallen albums heeft hij op zijn naam staan en hij scoorde 6 Grammy awards en 3 Latin Grammy awards.

Met deze groep, bestaande uit Valdés op piano, Yelsy Heredia op staande bas, Dreiser Durruthy Bombalé op Batás en zang en Yaroldy Abreu Robles op percussie, heeft Chucho volop de kans om zijn “percussieve” pianospel te etaleren en ook om de Batá, de heilige trommel van de Afro-Cubaanse Yoruba riten tot zijn recht te laten komen. De Batá heeft de vorm van een zandloper met een brede en een smalle kant.

Het openingsnummer “Obatalá “ wordt door Valdés zelf een mini suite genoemd, die is gewijd aan de Yoruba god Obatalá die staat voor wijsheid en recht. De gestreken bassolo van Yelsy Heredia is als een aanroep aan de voorouders. In het nummer “Ochun”, gewijd aan de godin met dezelfde naam die gaat over de vrouwelijke schoonheid en harmonie, is er een belangrijke rol weggelegd voor het vioolspel van Regina Carter die hier een gastrol vervuld. De melodie is die van een Haïtiaanse merengue. In “Chucho’s Mood” komt het pianospel van Valdés volledig tot zijn recht met veel akkoorden clusters en bijna atonale intervallen en tussendoor een korte ode aan Duke Ellington. “100 Anos de Bebo” is een eerbetoon aan Ramon “Bebo”Valdés de vader en leermeester van Chucho, de 100 jaar verwijst naar diens geboortejaar. In dit nummer is wederom Regina Carter te horen. “El Guije” bevat behalve hypnotische ritmes ook een prima vocale bijdrage van Dreiser Durruthy Bombalé. “Son XXI “ valt uiteen in twee delen, het begint met een gedeelte dat door Valdés zelf wordt omschreven als half Cecil Taylor half Muhal Richard Abrams, waarna het overloopt in een compositie van de Cubaanse componist Enrique Ubieta.

Een wonderschoon album van dit atypische jazztrio waarin de normale drums volstrekt niet worden gemist, integendeel de diverse percussie instrumenten zorgen voor een uiterst gemêleerd ritmisch landschap. Een echte aanrader voor zowel de jazzliefhebber als ook de fan van Afro Cubaanse klanken.

Jan van Leersum


Artiest info
Website  
 

Label : Mack Avenue Rec.
Distr. : New Arts Int.

video