REFREE - LA OTRA MITAD

Voor de burgerlijke stand heet hij Raül Fernandez Miró en als Raül Fernandez maakt hij al meer dan twintig jaar de dienst uit in de Spaans-Catalaanse avant-garde- en rockscene, maar deze muzikale duizendpoot is een creatieveling waar niet meteen een etiket op te kleven valt: hij was producer voor Josh Rouse, Albert Plà, Lee Ranaldo en een stuk of wat andere muzikanten uit de vele hoeken van de wereld; hij maakte soundtracks voor echte films en voor films die nog gedraaid moeten worden en vooral: hij is een mens, die muziek hoort, waar anderen alleen geluid of lawaai vermoeden.

Zijn nieuwe plaat is een beetje een mix van alles waar hij tot nu toe (min of meer) bekend om geworden is: ze bevat vijftien nummers, vaak nauwelijks anderhalve minuut lang, en die voor het merendeel geschreven werden voor de soundtrack van de film “Entre Dos Aguas” van de uit Girona afkomstige cineast Isaki Lacuesta. Eigenlijk weet ik niet of de film er al is, maar de muziek is er dus wel: elf van de vijftien tracks van de plaat dragen het sterretje, dat naar de bewuste soundtrack refereert.

Doorgaans is het niet eenvoudig om filmmuziek op zich te kunnen smaken: je koppelt dat al dan niet bewust aan de beelden, die erbij horen, maar hier werkt het wel degelijk: deze muziekjes, vaan niet meer dan wat stadsgeluiden, waar met computer en synthesizer mee gespeeld wordt, maar net zo goed glasheldere stukjes akoestische gitaar…ze vormen een fraai geheel, dat je zowel in de auto als bij de afwas kunt beluisteren.

Voor de vier nummers die niet uit de soundtrack komen, gebruikt Refree gewoon de opnamedatum als titel en zo zijn er dus “Ramirez 11012017”, “Ramirez 19022017a” en “Ramirez 19022017b” en gaat het dus om een “nummer in evolutie”. Best leuk om die eruit te halen en ze na elkaar te beluisteren. Er zijn zo ook ” LG0 24022017” en “LG0 28022017”, het eerste in een stijl die je met Ry Cooder associeert en het tweede een bijna vier minuten lange improvisatie op akoestische gitaar, waarin zowel aan flamenco als aan Americana herinnerd wordt.

Moeilijk is deze plaat allerminst, bijzonder wel: Refree is duidelijk een heel creatieve geest en wat deze plaat zo bijzonder maakt, is dat ze je toelaat de beelden op te roepen van een film die je nooit gezien hebt en waarvan je niet eens weet of hij gemaakt is of niet. Da’s speciaal en het belicht een heel eigen aspect van wat muziek kan betekenen: het roept geuren en kleuren en beelden op, die voor elke luisteraar verschillend zijn. Ik denk dat ik dat “kunst” mag noemen.

Ik kende Raül vanwege zijn aandeel in lokaal bekende bands als Romodance en Élena, maar dat hij ook met dit soort dingen bezig was, dat wist ik niet. Nochtans had ik het kùnnen weten, want het rijtje bekroningen dat hij in de loop der jaren in meerdere disciplines heeft behaald, begint stilaan serieuze vormen aan te nemen. Dat het uitgerekend tak:til is, het dochtertje van het fantastische Glitterbeat, dat deze plaat uitbrengt, is dus allicht geen toeval. Die mensen schijnen namelijk een pakket muziekscouts te hebben, die alles registreren wat er aan interessants beweegt, waar ook ter wereld. Knap werk alweer!

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

Label: Tak:til
distr.: Xango

video