CREATION: LIVE ON TV 1966-67 (EP)
THE JIMI HENDRIX EXPERIENCE: LIVE IN EUROPE 1967 (EP)
KINKS: LIVE ON US TV 1965 (EP)
ROLLING STONES: LIVE 65-66, LIVE AT PARIS OLYMPIADE (LP)
THE WHO: READY STEADY WHO FIVE (EP)

 

   

Ook in 2018 is Flower Power terug “in”. Zo was er in oktober in Brussel in het ING Art Center de tentoonstelling “Revolutions – Records & Rebels 1966-1970”. Vele culturele, sociale, artistieke en technologische revoluties die hun hoogtepunt bereikten tussen 1966 en 1970, hebben onze huidige levensstijl geboetseerd en bepalen vandaag nog ons toekomstbeeld.

Legendarische songs van The Beach Boys, The Rolling Stones, The Beatles, The Who, Janis Joplin, Jimi Hendrix, Joni Mitchell en… zullen ergens nooit uit het collectief geheugen van de muziekliefhebbers verdwijnen.

The 1960’s Records is een Brits label, dat zich vooral bezig houdt met (lees: gespecialiseerd is in) het heruitbrengen van uitzendopnamen uit de jaren zestig, die in het publieke domein zijn gevallen. De Britse auteursrechtwet bepaalt een beperking van het auteursrecht op uitzendingen vanaf vijftig jaar.

De EP’s en LP die 1960’s Records uitbracht van The Creation, The Jimi Hendrix Ecperience, The Kinks, The Rolling Stones en The Kinks is pure muziekgeschiedenis uit de sixties. Dit zijn voor velen al mooie “herinneringen”.

.

  CREATION: THE CREATION LIVE ON TV 1967-67 (REP023 EP) - video

The Creation was een Britse beatband uit de sixties. De band werd opgericht onder de naam Blue Jacks. Korte tijd later werd de naam weer gewijzigd in Mark Four, waartoe ook John Dalton behoorde. In 1966 werd de definitieve naam gevonden. In de UK flopte de band, maar in Duitsland hadden ze in het bijzonder in 1967 een grote fanschare. Net zoals The Kinks en The Who hadden The Creation een harde gitaarsound. Hun gitarist Eddie Phillips was de eerste, die zijn gitaar bespeelde met een strijkstok en tot dan toe onbekende soundeffecten realiseerde. Wegens interne problemen vertrokken Garner en Phillips in 1967 en werden vervangen door Kim Gardner (bas) en Ron Wood (gitaar), die beiden voorheen hadden gespeeld bij Santa Barbara Machine Head. Nadat in 1968 de hits uitbleven, werd de band ontbonden. In juni 1968 had de band het laatste concert in Londen.

Tijdens een optreden voor de Duitse TV namen ze vier tracks op voor de EP CREATION: ‘LIVE ON TV 1966-67’ (1960’s RECORDS). Twee nummers (“Making Time” en “That’s How Strong My Love Is”) zijn nummers uit 1966. “Makin’ Time” was de A-kant van hun debuut single. Beide tracks zijn opgenomen met de originele line-up: Kenny Pickett (zang), Eddie Phillips (gitaar), Bob Garner (bas) & Jack Jones (drums). De andere nummers (“If I Stay Too Long” en “Try and Stop Me”) zijn nummers uit 1967 en zijn gezongen door bassist Bob Garner, die vanaf 1967 de nieuwe zanger was. Tony Stratton-Smith, de manager van de band richtte later Charisma Records op.

.

THE JIMI HENDRIX EXPERIENCE:  “LIVE IN EUROPE 1967” (REP027) - VIDEO

James “Jimi” Marshall Hendrix (geboren als Johnny Allen Hendrix, 27/11/1942 - Londen, 18/09/1970) was een invloedrijke Amerikaanse gitarist en singer-songwriter. Hij werd bekend door zijn virtuoze, flamboyante gitaarspel. Hij bracht een revolutie in het gitaarspelen teweeg door het gebruik van nieuwe akkoorden, feedback en vernieuwende opnametechnieken. Zijn stijl kan omschreven worden als een creatieve, psychedelische verwerking van rock-, soul-, en ook wel van blues-invloeden.

Na zijn ontslag uit het leger (vanwege een gebroken enkel na een mislukte parachutesprong) trok Jimi als side gitarist rond en speelde met o.a. B.B. King, Little Richard, Jackie Wilson, Bo Diddley en The Isley Brothers. In Greenwich Village in NY, waar Hendrix optrad als gitarist-zanger met zijn band Jimmy James and the Blue Flames, werd hij ontdekt door Chas Chandler (toen de basgitarist van de Engelse groep The Animals), die hem zag spelen in het plaatselijk bekende Café Wha. Na enkele keren met hem te hebben gesproken, en tientallen keren te hebben gejamd, vroeg hij hem mee te gaan naar Engeland, om daar zijn muziekcarrière van de grond te krijgen.

In Engeland vormde hij een groep onder de naam The Jimi Hendrix Experience. Het was een groep met een paar vluchtig bij elkaar gezochte muzikanten, maar later bleek het een sterk trio te zijn. Hendrix zong zelf en speelde uiteraard gitaar, en hij werd daarbij ritmisch ondersteund door Noel Redding, basgitaar en gitaar, en Mitch Mitchell op drums. Noel Redding was van oorsprong helemaal geen bassist, en Mitch Mitchell kwam uit een heel ander hoekje van de muziekindustrie, namelijk de jazz.

De drie studio albums van de band ‘Are You Experienced’ [1967], ‘Axis: Bold as Love’ [1967] en ‘Electric Ladyland’ [1968] stonden in de top 100 van de Rolling Stone’s lijst met “The 500 Greatest Albums of All Time”, resp. op #15, #82 en #54. In 1992, werd de Jimi Hendrix Experience ingeleid in de Rock and Roll Hall of Fame.

Een van eerste optredens deden ze in de zomer van 1967, in mei, tijdens optredens voor de Zweedse en Duitse TV. Ze namen toen vier nummers op, nam vier nummers voor op voor de EP THE JIMI HENDRIX EXPERIENCE: ‘LIVE IN EUROPE 1967’ (1960’s RECORDS). Na “The Wind Cries Mary” en “Stone Free” was de inleiding door de Duitse presentator voor het TV programma “Fenklup” op 14/03/1967 inhoudelijk erg komisch: “music for the future with Donovan-like lyrics and free-form performance… with the full recommendation of Frank Sinitra…”. Daarna volgden nog (na even wat wachten!) “Hey Joe” en “Purple Haze”.

.

KINKS: “LIVE ON US TV 1965“ (REP022) - VIDEO

The Kinks was een Engelse rockgroep opgericht in 1963 met singer-songwriter Ray Davies, zijn broer leadgitarist en zanger Dave Davies en bassist Pete Quaife. De nummers uit hun beginperiode waren toonaangevend voor de rock-'n-roll in het midden van de jaren zestig en albums zoals Face to Face, Something Else, Village Green, Arthur en Muswell Hillbillies staan dan ook hoog aangeschreven bij fans en muziekcritici.

Nadat in de zomer van 1963 Ray definitief toetrad tot de band en drummer Mick Avory werd aangenomen noemde de band zich The Ravens, wat men in het voorjaar van 1964 op advies van manager Larry Page veranderde in The Kinks. Volgens Ray was de naam afgeleid van een uitspraak van Page nadat hij Ray op een dag in een eigenaardige kledingcombinatie de studio zag binnenlopen: 'You look like a Kink!'

The Kinks scoorden veel hits in Nederland en België, waaronder “Tired of Waiting”, “Set Me Free”, “Till the End of the Day”, “Dedicated Follower of Fashion”, “Dandy”, “Dead End Street”, “Waterloo Sunset”, “Autumn Almanac”, “Wonder Boy en Days”. Hun grootste succes hadden zij hier in de zomer van 1966 met “Sunny Afternoon”. In 1970 hadden The Kinks een grote wereldhit met “Lola”.

In de periode, dat ze de EP KINKS: ‘LIVE ON US TV 1965’ (1960’s RECORDS) opnamen, experimenteerden de Davies met R&B. Ray speelde begin 1963 gitaar bij de Hamilton King’s Blues Messengers en zijn broer Dave met de Ramrods, die veel rauwe R&B nummers speelden. Tijdens hun eerste US tour namen The Kinks vier nummers voor TV op. Dave zong op alle nummers (“Milk Cow Blues”, “I’m A Lover Not A Fighter”, “Long Tall Shorty“ en “Beautiful Delilah”) en Ray is ook te horen op “Got Love If You Want It”. Op “Long Tall Shorty” wordt Dave gebackt door de Shindogs. Het orgel solo is van Billy Preston.

ROLLING STONES: “LIVE 65-66, LIVE AT PARIS ALYMPIADE“ (R&B029) - VIDEO

The Rolling Stones (de Stones) is een Engelse rock-'n-rollband die actief is sinds 1962. De band speelt, naast rock-'n-roll en rock, ook stijlen als blues, country, hardrock, reggae en punk. Sinds The Rolling Stones in 1962 werden opgericht, hebben zij vele grote hits gehad, zoals “Sympathy for the Devil”, “Angie”, “Paint It Black en “(I Can't Get No) Satisfaction”. Zij hebben meer dan vijfentwintig studioalbums uitgebracht, waaronder de klassiekers ‘Beggars Banquet’ [1968], ‘Let It Bleed’ [1969], ‘Sticky Fingers’ [1971], ‘Exile on Main St.’ [1972] en ‘Goats Head Soup’ [1973]. In 2016 brachten de Stones het album ‘Blue & Lonesome’ uit.

The Rolling Stones bestaan nu uit Mick Jagger (zang), Keith Richards (gitaar), Charlie Watts (drums) en Ron Wood (bas/gitaar). De bekendste ex-leden zijn Brian Jones (1942-1962), Mick Taylor, Bill Wyman en, hoewel alleen in de beginjaren officieel, toetsenist Ian Stewart. Er zijn enkele musea aan de band gewijd, zoals het Stones Fan Museum in het Duitse Lüchow en The Rolling Stones Museum het Sloveense Portorož. In Lüchow bevindt ook een wandschildering over The Rolling Stones.

De carrière van de Rolling Stones kan je verdelen in drie periodes. Elke periode wordt bepaald door de tweede gitarist van de band. Van 1962>1969 was dit Brian Jones, van 1969>1974 was dit Mick Taylor en van 1975 tot op heden Ronnie Wood. Hoewel we een overvloed aan live-releases van goede kwaliteit bestaan uit de jaren Mick Taylor (‘Get Your Ya-Ya’s Out!’ [1970]) en Ronnie Wood (‘Stripped’ [1995], ‘Hyde Park Live’ [2013]…), zijn er vrijwel geen live opnames van goede kwaliteit uit de Brian Jones-periode.

Toegegeven, er is de ‘Got Live If You Want It’ P uit 1966 en een selectie van BBC Sessions, uitgebracht in 2017 als ‘On Air’, beide zijn welkom, maar de eerste is primitief opgenomen en de laatste mist een enthousiast publiek. De echte waarde van de LP ROLLING STONES : ‘LIVE 65-66’, LIVE AT PARIS OLYMPIADE’ (1960’s RECORDS) is dat deze goed is opgenomen en een nauwkeurige weergave is van een Stones’ liveset uit de jaren '60. Het album werd opgenomen voor een grotendeels vrouwelijk publiek. Het wordt waarschijnlijk het meest opwindende live-album uit het Brian Jones-tijdperk dat er verschenen is.

Welke bekende Stones’ nummers stonden er in de Olympiade in Parijs die avond op hun setlist? ”Everybody Needs Somebody to Love”, ”Carol”, ”Little Red Rooster”, ”Route 66”, “Everybody Needs Somebody to Love”, ”The Last Time“ en natuurlijk ”Satisfaction”.

THE WHO: “READY STEADY WHO FIVE“ (REP024) - VIDEO

The Who is een Britse rock band die in 1964 ontstond uit de Detours, een band die zich als een deel van de “pop art & mod movements” beschouwde en, hun “auto-destructive art” vertaalde in het op het einde van optredens vernietigen van gitaren en drums. De begin line-up van The Who bestond uit Roger Daltrey (zang), Pete Townshend (gitaar), John Entwistle (bas) & Keith Moon (drums).

In 1967 traden ze op tijdens het Monterey Pop Festival en stonden ze in de US top 10 met hun single "I Can See for Miles". Hun vierde studio release was in 1969 de rock opera ‘Tommy’. Het werd samen met de single "Pinball Wizard" een commercieel succes. Optredens tijdens Woodstock 1969 en tijdens het Isle of Wight Festival 1970, samen met hun live album ‘Live at Leeds’ [1970], verstevigden hun reputatie als rock band. Townshend kon het success van ‘Tommy’ met de nieuwe science fiction rock opera ‘Lifehouse’ [2000] niet verder zetten. In 1973 brachten ze ‘Quadrophenia’ uit en in 1975 de film versie van “Tommy”. In 1978, kort na het uitbrengen van ‘Who Are You’, stierf Keith Moon (1946-1978). Kenney Jones verving Moon.

The Who splitte in 1982 en kwam in 1985 nog eens samen voor Live Aid, in 1989 voor hun “25th Anniversary Tour’ en in 1996-1997 voor hun “Quadrophenia Tour”. In 1999 tourden ze opnieuw met drummer Zak Starkey. Na de dood van Entwistle's in 2002 werden hun plannen voor een nieuw album opgeborgen. Townshend en Daltrey gingen verder als The Who en brachten in 2006 ‘Endless Wire’ uit.

De EP THE WHO: ‘READY STEADY WHO FIVE’ (1960’s RECORDS) opent met ”Happy Jack” en ”My Generation”, twee nummers die Pete Townsend schreef en waar ze al meteen in de hit parades scoorden. Beide nummers werden opgenomen voor de BBC Saturday Club in het Playhouse Theatre, in Londen. ”So Sad About Us” is een nummer dat Townshend schreef voor The Merseys, maar dat ze ook zelf opnamen. De andere opnames gebeurden ook in Londen, maar voor Beat Club in de Marquee, in Wardour Street. Op het einde horen we nog een interview dat men met Townsend deed.

“ The 1960's Records’ releases from The Creation, The Jimi Hendrix Ecperience, The Kinks, The Rolling Stones and The Kinks are pure music history from the turbulent hot sixties. For many already "memories", but not forgetten yet… “ - esc for www.rootstime.be

Eric Schuurmans


Album track list CREATION: THE CREATION LIVE ON TV 1967-67 (REP023 EP):
01.”Makin’ Time” – 02.”If I Stay Too Long” – 03.”Try and Stop Me” – 04.”That’s How Strong My Love Is”
Band line-up 1966:

Kenny Pickett: vocs / Eddie Phillips: guitar / Bob Garner: bass / Jack Jones: drums

Album track list THE JIMI HENDRIX EXPERIENCE: LIVE IN EUROPE 1967 (REP027 EP):
01.”The Wind Cries Mary” – 02.”Stone Free” – 03.”Hey Joe” – 04.”Purple Haze”
Band line-up:
Jimi Hendrix: vocs, guitar / Noel Redding: bass / Mitch Mitchell: drums

Album track list KINKS: LIVE ON US TV 1965 (REP022 EP):
01.”Got Love If You Want It” – 02.”Milk Cow Blues” – 03.”I’m a Lover Not a Fighter” – 04.”Long Tall Shorty” – 05.”Beautiful Deliah”
Band line-up:
Ray Davies: vocs / Dave Davies: guitar, vocs / Pete Quaife: bass, Mick Avory: drums

Album track list ROLLING STONES: LIVE 65-66, LIVE AT PARIS OLYMPIA (R&B029 LP):
01.”Everybody Needs Somebody to Love” – 02.”Around and Around – 03.”Off the Hook” - 04.”Carol” – 05.”Little Red Rooster” – 06.”Route 66” - 07.”I’m Alright” – 08.”Crawded” – 09.-“Everybody Needs Somebody to Love” – 10.”The Last Time“ – 11.”The Spider and the Fly” – 12.”19th Nervous Breakdown” – 13.”Hang on Sloopy / Get Off My Cloud” – 14.”Satisfaction”
Album line-up:
1962: Mick Jagger, Keith Richards, Brian Jones, Tony Chapman, Dick Taylor & Ian Stewart / 1963-1969: Mick Jagger, Keith Richards, Brian Jones, Bill Wyman & Charlie Watts / 1969-1974: Mick Jagger, Keith Richards, Mick Taylor, Bill Wyman & Charlie Watts / 1975-1992: Mick Jagger, Keith Richards, Ron Wood, Bill Wyman & Charlie Watts
1992-now: Mick Jagger: vocs, harmonica, guitar, Keith Richards: guitar, vocs, Ron Wood: guitar, bass & Charlie Watts: drums

Album track list THE WHO: READY STEADY FIVE (RP024 EP):
01.”Happy Jack” (Townshend) – 02.”My Generation” (Townshend) – 03.”So Sad About Us” (Townshend) – 04.Townsend interview – (1,2) Recorded for BBC Saturday Club at the Playhouse Theatre, London – (3,4) Recorded for Beat Club at the Marquee, London 02/03/67

Band line-up:
Roger Daltrey: lead vocs / Pete Townshend: guitar, vocs / John Entwistle: bass / Keith Moon / Kenney Jones: drums