TIA MCGRAFF - STUBBORN IN MY BLOOD

Ik weet eigenlijk niet of ik de Canadese zangeres Tia McGraff nog hoef voor te stellen: dat deden we in het verleden al, naar aanleiding van haar vorige twee platen. Nu is ze aan nummer 7 toe en eigenlijk is het een beetje een duoplaat: haar gitarist en wederhelft Tommy Parham schreef zowat alle nummers samen met haar en speelt overal mee en zingt flink wat van de backing vocals.

Ook ander groot Canadees muzikantenvolk doet een duit in het zakje: Colin Linden is er bij, Cindy Cashdollar doet mee en de enige cover van de plaat is “One in Soldier” van het duo Dennis Lambert/Brian Potter. Dat is een nummer uit 1969, dat jaren aan een stuk de charts haalde in de periode 1969-1974; maar dat weinig an actualiteitswaarde verloren heeft. Het handelt namelijk over de tweestrijd tussen praten en slaan, als je een conflict hebt. Bij “slaan” heb je twee verliezers, bij “praten” misschien twee winnaars. Dat is meteen ook wat Tia McGraff bijzonder maakt: ook in haar eigen songs wil ze haar passie voor Americana muziek koppelen aan heel eigen teksten, die handelen over de dingen die haar als mens bezighouden en dus iets verder gaan dan de clichés, die je, helaas, nog iets te vaak uit Nashville en omgeving te horen krijgt.

Dat de dame over een geweldige stem beschikt en dat het koppen waar ze de helft van is, heel mooie melodieën weet te scheppen, helpt natuurlijk ook. Dit klinkt allemaal heel eenvoudig en toegankelijk en het naturel straalt van de meeste tracks af. Dat is de troef en tegelijk de valkuil van deze plaat; als je ze beluistert en her-beluistert, klinkt het allemaal zo vanzelfsprekend, dat je haast uit het oog zou verliezen welke overpeinzingen en werkzaamheden aan de opnames vooraf gegaan zijn.

Wat er ook van zij, deze plaat verveelt geen seconde, integendeel: de zang van Tia, de arrangementen, de inkleuring, nu eens bijzonder simpel, dan weer iets meer gesofisticeerd, maakt deze hele plaat bijzonder beluisterbaar. Voor een song als “The Faithful Ones” zou menig songwriter een paar vingers veil hebben, de titelsong, met zijn folky inslag, leert je dat je best groots mag dromen of dat je er anders niet aan hoeft te beginnen. “Hole in Your Heart”, werd de laatste song, die klaar was voor de plaat en Tia doet hier een beroep op haar geweldige stem om haar boodschap van moed en hoop te vertellen. Op “Travelin’ by guitar” smelt je voor de dobro-partij van Cindy Cashdollar en “Here With Me Tonight” heeft Tia het over haar neef Ted, die ten onder ging aan kanker. Dit nummer doet me sterk aan Melissa Etheridge denken en in mijn waardeschaal is zoiets helemaal geen belediging. Tia McGraff kan je laten dansen en dromen, verlangen en berusten. En dat kan ze allemaal op even geloofwaardige wijze. Dat is lang niet iedereen gegeven en dus verwelkom ik deze plaat als een van de mooiere in het genre. U moest maar eens gaan luisteren….

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

Label: Bandana Records

video