THE WILDCAT O’HALLORAN BAND - NEW YORK CITY CHILL

 

 “ We're not your father's blues band, but mom may have hung out with the Harp Girls a couple of times!… “

De Wildcat O'Halloran Band is al meer dan twintig jaar een begrip in de music scene van West Massachusetts. De band promoot momenteel zijn 14de album ‘NYC Chill’, een verlenging van het succes van de laatste vijf (‘Hot Pulldown’ [2017], ‘Midnight Service Call’ [2015], ‘That Boy Don’t Play the Blues’ (solo album) [2016], ‘Party Up In Heaven’ [2014], ‘Cougar Bait’ [2012] en ‘Drinkin' With the Harp Girls’ [2011]). Ze openden al voor zowat alle grote bluesartiesten die Massachusetts bezochten als Greg Allman, John Lee Hooker, Duke Robillard tot The Stray Cats en, ze backten Bo Diddley en James Cotton.

Als frontman, singer-songwriter en gitarist van de band is William “the Wildcat” Halloran vaak vergezeld gaan van "Dr." Kathy Peterson (bas), "Dr. Luscious" Emily Duff (sax), Devin Griffiths (gitaar, zang) en drummer Mark Chouinard.

‘New York City Chill’ is een erg gevarieerd blues album met negen nieuwe songs en drie covers. Naast de band zijn ook Wally Greaney (harmonica) en David Bartley (keys) op enkele nummers te horen. In elk nummer zoekt elk bandlid naar een eigen kleur, toon en groove, wat dit album van de rest moet onderscheiden.

In de opener “Van Wyck Expressway” ligt, vanaf de eerste noten van Emily Duff’s sax, de funky groove vast en kan de luisteraar zich ontspannen, wetende dat ze hier in de handen zijn van vier doorgewinterde professionals, die bevredigen, opwinden en verbazen. De lome virtuositeit van de sax contrasteert met Wildcat O’Halloran’s rauwe elektrische gitaar en laat je verbeelding snel de vrije loop. In de eerste cover ”High Coast” (van Junior Jones & Sherwin Hamlett) zit een Latino vibe en op ”Can’t Get It Like That” opent Mark Chouinard met een sissende drum beat die leidt tot een klassieke maar, door Wildcat’s snijdende gitaar en Bartley’s piano tussenkomsten, pittige jazzy shuffle. In Al Kooper’s slow blues ”More Than You Know” is O’Halloran een echte crooner, in de titel song ”New York City Chill” zit wat New Orléans en het bluesy ”Cookin’ Mama” bevat subtiele, maar ingewikkelde harmonica grooves van Wally Greaney. Het korte ”$50” zit vol van metaforen over de liefde van het leven als songwriter, waarbij O'Halloran in de teksten zijn natuurlijke charmes gebruikt. De gitaaraanslagen zijn precies afgemeten en de eenvoud is hier geweldig. Met ”Getting’ Old” wordt het tempo opgevoerd, voegt O'Halloran aan zijn zang een pittige, ritmische gitaarlijn toe en Duff knappe bochtige sax solo’s. Samen creëren ze veel beweging in deze “joy-rit”. Nog meer joy volgt er met ”Saturday Nite Fish Fry”, een ouderwets rockend feestje met een riffy gitaar en bopping sax. In ”Dumb” is Greany er opnieuw op harmonica naast O’Halloran’s heel “coole” leadgitaar. O'Halloran steekt hier de draak met de politieke klucht die elke dag door hooggeplaatste leden opgevoerd wordt. Willie Dixon’s ”Don’t Go No Further” krijgt een akoestische insteek, waarbij O'Halloran de teksten met bochtige kronkels aanvult. Op een zessnarige akoestische gitaar verrijkt hij zijn zang met kleine, tedere, gladde tonen in een melodische en ritmische lijn. De Wildcat O'Halloran Band sluit af met "Waiting Awhile", een laatste origineel nummer. Het is een traag groovend bluesnummer met veel harmonica en gitaargruis. In de tekst benadrukt hij het belang van geduld, genietend van de ironische momenten in het leven. Bassist Kathy Peterson en drummer Mark Chouinard zorgen hier voor de juiste, aanstekelijke groove.

Wildcat O'Halloran, ik moet eerlijk toegeven, ik kende hem nog niet, overtuigde met ‘New York City Chill’ onmiddellijk. Hij is uitermate sterk in het bedenken en in het creëren van zijn eigen, door de traditie beïnvloede originelen. Bluesmuzikanten zoals hem (zoals goede wijn), worden alleen maar beter met de leeftijd. ‘New York City Chill’ is daarom mijn aanrader van deze week en een band als The Wildcat O’Halloran Band zou ik daarom zeker hier eens live willen meemaken!

“ The Wildcat O'Halloran Band , I must honestly admit, I did not know them yet, convinced me with 'New York City Chill' immediately and absolutely. O’Halloran is extremely strong in inventing and creating his own tradition-influenced originals. Blues musicians like him (as good wine) only get better with age. 'New York City Chill' is therefore my recommendation of this week and, I hope to experience live a band like The Wildcat O'Halloran Band definitely here in our (small) country once!... “  - esc for www.rootstime.be

Eric Schuurmans

 

 

10 cd's te winnen!

Wil je daar kans op maken, dan mail je ons gewoon even:
je naam, je adres en de vermelding
:THE WILDCAT O’HALLORAN BAND -
Binnen een aantal weken wordt uit alle inzendingen de gelukkigen getrokken.
Wij hopen dat u massaal Rootstime - hier - zult mailen
De winnaars worden per mail verwittigd.

Album track list:
01.”Van Wyck Expressway” – 02.”High Coast” [Junior Jones, Sherwin Hamlett] – 03.”Can’t Get It Like That” – 04.”More Than You Know” [Al Kooper] – 05.”New York CityChill” – 06.”Cookin’ Mama” – 07.”$50” – 08.”Getting’ Old” – 09.”Saturday Nite Fish Fry” – 10.”Dumb” – 11.”Don’t Go No Further” [Willie Dixon] – 12.”Waiting Awile” – Written by Wildcat O’Halloran, except where otherwise [noted] ℗ 2018 – Produced by Karen Traub

Album line-up:
Wildcat O’Halloran: guitar, vocs / Kathy Peterson: bass / Mark Chounard: drums / Emily Duff: sax & Guests: Wally Greaney: harp (6,10,12) / David Bartley: keys /

Discography THE WILDCAT O’HALLORAN (BAND*):
New York City Chill* [2018] | Hot Pulldown* [2017] |  That Wild Boy Don’t Play No Blues [2016] | Midnight Service Call* [2015] | Party Up in Heaven [2014] | Cougar Bait Blues* [2012] | Drinkin’ With the Harp Girls* [2011] | The Blues Ain’t Dead… Just Reloading* [2010] | Crazy Worlf of Cookin’ (12”) [1987] |

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

video