BEN MILLER BAND - CHOKE CHERRY TREE 

 

De Ben Miller Band uit Missouri werd in 2005 opgericht toen Ben Miller twee jongens tegen het lijf liep tijdens een talentenwedstrijd. Miller, zanger, gitarist, schrijver en verhalenverteller, zag meteen wat in een samenwerking met Scott Leeper, die de eensnarige theekistbas bespeelt of zijn leven ervan afhangt en Doug Dicharry, een multi instrumentalist, die vooral drumt, maar evenzeer indruk maakt op trombone of op zijn elektrisch versterkte wasbord. De band is muzikaal niet in een vakje te stoppen. Ze noemen het 'Ozark Stomp', een wilde mix van rock, blues, gospel, folk, bluegrass en country. Als je je afvraagt hoe dat klinkt, luister dan naar hun album "Any Way, Shape Or Form" uit 2014 of het pas verschenen "Choke Cherry Tree".  Of beter, probeer ze ergens live te pakken te krijgen: de zinderende live-shows zijn legendarisch. 

In 2014 verscheen het album "Heavy Load", twee jaar later gevolgd door "Any Way, Shape Or Form" hun tweede CD, maar nu voor het New West label, waarbij het trio een volstrekt nieuw en eigen muzikaal genre creëert. Dit album werd geproducet door Vance Powell (Jack White, Wanda Jackson, Kings of Leon). Aan de ene kant behoorlijk traditioneel, puttend uit delta blues en bluegrass, aan de andere kant zo modern als wat. Ondertussen heeft de Ben Miller Band een gedaantewisseling ondergaan. Doug Dicharry is er niet meer bij en werd vervangen door Smilin' Bob Lewis en Rachel Ammons, twee multi-instrumentalisten die het toch al excentrieke instrumentarium van de band aanvullen met enkele extra exotische aanwinsten (elektrische cactus, dulcimer, ...).

Sinds de release van hun succesvolle album "Any Way, Shape Or Form" was de band onafgebroken op tournee. Ze speelden op een hele resem festivals en als opener voor ZZ Top en tal van andere grote namen uit de blues-rock in de VS en Europa. Ze waren de laatste jaren ook in België en Nederland en dat leverde telkens schitterende concerten op die ons nog lang zullen heugen. Het jaren toeren heeft van de band een goed geoliede machine gemaakt. Met charismatische vocalen, warmbloedige arrangementen, een excentriek ouderwets instrumentarium en enkele verrassende covers in de set verbouwen ze iedere show tot een gezellig feest.

Met het nieuwe "Choke Cherry Tree" bewijst de band ook een van de allerbeste studiogroepen te zijn, want met de hulp van Decemberists lid Chris Funk als producent en multi-instrumentalist, is de band duidelijk gericht, voor een meer gelaagde studioaanpak. Dit komt op de eerste plaats door Rachel Ammons die de band waarlijk naar een hoger niveau tilt. Haar zang, gitaar- en vioolspel zijn gewoon prachtig. Waar we haar horen op de achtergrond in de vredig openende ballade "Nothing Gets Me Down", steelt ze vocaal werkelijk de show in het samen met Miller gecomponeerde "Redwing Blackbird". Muzikaal brengt de Ben Miller Band nog steeds een amalgaam van rock, blues, gospel, bluegrass, mountain music en country. En dit met charismatisch vocaal samenspel en warmbloedige arrangementen, en met hun authentieke instrumenten maken zij gebruik van alles wat voor handen is. Chris Funk weet best hoe hij deze variatie aan instrumenten goed op de plaat kan krijgen en is zelfs niet bang zoals in het nummer "Life Of Crime" er wat elektronica in te gooien.

De elf songs op deze plaat werden door Miller geschreven en zijn zeer overtuigend, want met zijn comfortabele stem brengt hij moeiteloos het leven op de weg over, zoals : "stumbling like a drunk through life” in het melancholische "My Own Good Time". Elke track heeft een iets andere sfeer, waaronder zelfs een Cajunsong met viool, blazers en accordeon in "Trapeze". Een song als "Big Boy" steunt op de vertrouwde zompige boogiebeat en raspend snarenwerk, waarbij de waarschuwende tekst van 'Big boy’s coming/he’s bumping into people and running his mouth' al dan niet een politieke inslag kan hebben. Miller versterkt zelfs de riff-rock op zijn eerbetoon aan filmmaker "Akira Kurosawa", dit zal zeker een concert hoogtepunt worden, zoals ook  de funky rocker "Life of Crime", waar Miller zijn woorden snel en woedend uitspuugt, klagend over zijn lot als huurmoordenaar. Er is genoeg om tekstueel en vooral muzikaal te genieten op dit nieuwe album waar bijna 20 gasten aan meewerkten. De Ben Miller band zet gewoon een enorme stap voorwaarts en staat nu klaar om zijn organische, rammelende en toch stevige rootsmuziek naar een hoger niveau te tillen. Deze cd brengt door de onmiskenbare aantrekkingskracht van een aanstekelijke groove een bepaalde vibe uit die boven de nummers uitstijgt. Je wil dit gewoon weer op repeat zetten om nieuwe dingen te ontdekken.

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

label: New West
distr.: PIAS

video