ATAMINA - SYCOPHANTIC FRIENDS

We komen ze niet vaak tegen, de muzikanten die ons vanuit Ghana willen bereiken en zo komt het dat ik nog nooit gehoord had van deze jongeman -gediplomeerde arts, maar gepassioneerde muzikant die debuteert op het Nederlandse Makkum-label waar recent ook de jongste van It Dockumer lokaeltsje op verscheen. “Geen grenzen, alleen maar muziek, opgegraven uit de toekomst”, zo luidt de slagzin van het label van labelbaas Arnold De Boer en met zo’n motto kom je bij ondergetekende al een heel eind ver. Neem daarbij dat David Atamina in zijn teksten de echte wereldproblemen behoorlijk scherp aanpakt -hij heeft het over bijgeloof, over goed en kwaad en over de bedreiging van ons leefmilieu en je weet dat hij met een behoorlijk gunstig gestemd vooroordeel van onzentwege aan de start verschijnt.

De muziek van David hoort thuis in het Kologo-genre, dat we vooral kennen sinds Glitterbeat ons King Ayisoba leerde kennen en ze kenmerkt zich door felle, tot dansen oproepende ritmes, uitbundige zang, pompende baslijnen en huppelende lijnen, die door de kologo-luit uitgetekend worden. Atamina geeft dat alles een “moderne” twist, door her en der wat elektronische toevoegingen en ik met zeggen dat dat de plaat niet meteen ten goede komt: al te vaak lijken de nummers dermate op elkaar, zodat je, als je geen danser bent, de neiging hebt na een nummer of vier of vijf af te haken. Abnormaal vind ik dat niet: ik begrijp geen jota van wat er gezongen wordt en het muzikale is nogal monochroom, uitgezonderd de toetsen en die geven het geheel dan weer een te goedkoop tintje, zodat je veel moeite moet doen om de hele plaat uit te luisteren.

Ik denk dat deze full-CD te vroeg komt voor David: een EP ware een betere keuze geweest, ofwel een goeie, strenge producer in de arm nemen: die zou zonder twijfel voor echte blazers gekozen hebben, wat meteen de bij momenten echt te zeer plastic klank zou verholpen of voorkomen hebben. Ik kan voorlopig dus niet anders dan David het voordeel van de twijfel geven: songs als “No One Wants To Die” of “Guhumenga” hebben best wel potentieel, maar verdienen een betere uitwerking. Los daarvan: als je dokter kunt worden, dan kun je ook je tweede kans grijpen als muzikant, toch?

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label : Makkum Records
distr.: Xango

video