FREDRIK LUNDIN - 5 GO ADVENTURING AGAIN

Sinds Fredrik Lundin’s intrede in de Deense jazzscene in 1981, is deze innemende en explosieve muzikant bekend geworden door zijn uitstapjes in zowel de experimentele als in de mainstream muziek. Lundin(1963) beschikt over een geheel eigen en virtuoze sound op zijn saxofoons. Hij werkt(e) met diverse groepen zoals het 11 man sterke blues/roots/jazz georiënteerde “Fredrik Lundin Overdrive“ waarmee hij o.a. de muziek van Leadbelly voor het voetlicht bracht, het quintet “5 go adventuring again”,”Offpiste Gurus” met vocaliste Trine-Lise Vaering, de “Marilyn Mazur Group”, het “Fredric Lundin Quartet” waarmee hij een cd maakte met jazzgrootheid Paul Bley en nog andere constellaties .In totaal maakte hij 8 albums als leider en 50 als sideman, hij ontving diverse prijzen waaronder 2 Danish Music Awards voor het beste Deense jazz album van het jaar.

Met het quintet “5 go adventuring again” heeft Lundin een “kleine” band gecreëerd met een groot en rijk gefaseerd geluid. Deze 5 muzikanten halen alle voordelen uit de geluidsmogelijkheden van het orkest. Componist/arrangeur Fredrik Lundin is hier te horen op tenor-, mezzosopraan- en baritonsaxofoon. Dan is er de Poolse trompettist Tomasz Dabrowski, de Zweden Petter Hängsel op trombone en synthesizer en Joel Illerhag op de bazanter, een zelfgebouwde akoestische bas met resonantie snaren en Lundin‘s landgenoot Anders Provis op drums en percussie. In het openingsnummer “The Hound of Baskerville” is er een gastrol voor Jesper Lovdal op de contrabas clarinet. Dit nummer, een deel van de Sherlock Holmes serie van Sir Arthur Conan Doyle duidt al richting de literaire inspiraties van Lundin, ik heb dan ook het sterke vermoeden dat de naam van de band stamt uit de reeks kinderboeken “The Famous Five” van Enid Blyton, een van de delen heet “5 go adventuring again”, dat kan geen toeval zijn. Het cd hoesje spreekt ook duidelijke taal over de muziek, het zou een poster van een horror film kunnen zijn met de zwarte tinten en spookachtige huizen, het verwijst natuurlijk naar het beroemde verhaal van Doyle, maar er zijn meer duistere titels op dit album, zoals “Crumbling Castles”, “Dodging Bullets”, “Being in a dark place”e.a.

Om te beginnen met “The Hound of the Baskerville”, het nummer start met gestreken spel op de Bazanter, onaardse geluiden van de contra bas klarinet en spookachtig gedempt geluid van trompettist Dabrowski, waarna een explosie plaats vindt op percussie, die de inleiding vormt van een gedreven apotheose, het is knappe ,gedreven muziek die als een film langs je oren trekt. In “Crumbling Castles”gaat het over ruïnes die enorm kunnen fascineren, aan de ene kant plekken van absolute rust en vrede en aan de andere kant een bewijs van de mislukking en de val van beschavingen. Het indringende en diepe geluid van de bazanter van Joel Illerhag speelt hier een hoofdrol, de melodie is gedragen als een soort van hymne. “Wondering” is een poging om de gedachten te omschrijven die door je heengaan als je in een contemplatieve stemming bent. Er is hier een statig over-en-weer spelen van de blazers met welgekozen stiltes. In aanvang is er generlei sprake van samenhang en daarna vallen alle verschillende gedachten samen tot een coherent geheel, de muziek geeft dit heel duidelijk weer. “Dodging Bullets” beschrijft die momenten in het leven dat je voelt als te zitten in een vluchtscene in een thriller, je rent voor je leven, terwijl je probeert de projectielen die het leven op je afvuurt te ontwijken. Het wordt toongezet door up-tempo muziek met een opzwepende ritme tandem en superieur spel van Lundin.

“The Pond”gaat over een vijver achter in een oude tuin, het donkerbruine water is bedekt met waterlelies die nog niet in bloei staan. Dit is de plek waar vele jaren geleden de jonge dochter des huizes zelfmoord pleegde en waar je misschien nog steeds haar geest rond kunt zien waren. Fredric Lundin heeft wel een grote passie voor occulte zaken gezien al zijn omschrijvingen van de nummers in het cd boekje. Maar het heeft in ieder geval geleid tot schitterende muziek, zoals in het stemmige “Borderland” dat is gebaseerd op een trilogie van de Amerikaanse auteur Jeff Vandemeer, het betreft een groot stuk land ergens langs de kust van Florida dat is teruggegeven aan de natuur en niet bewoond door mensen. Wetenschappers proberen het gebied binnen te dringen, maar dat lukt alleen met de grootste problemen, ze veranderen op mysterieuze wijze, verdwijnen, sterven door kanker of suïcide, een grensland tussen ratio en waanzin. Tsja, het verhaal is mooi, maar gelukkig is ook de muziek fantastisch en dan helpt zo’n beschrijving ook wel. Een macaber sfeertje, wonderwel vertolkt. “Tilbage Til Start” oftewel terugkeer naar het begin, krijgt een nogal zweverige omschrijving en de muziek klinkt dan ook naar science-fiction met gebruik van elektronika, maar het werkt wel, met woorden omschrijven legt het vaak af tegen een muzikale weergave. “Being in a dark place” is exact wat de titel aangeeft, iedereen kent de vrees die toeslaat als je in zo’n situatie belandt. De muziek begint als een requiem en blijft theatraal met lage baritontonen en een grommende trombone. Ontzettend knap hoe Lundin een gevoel of sfeer weet te vertolken in de muziek, klasse, het doet me dan ook denken aan het magistrale kleurenpalet van de grote muzikale sfeer- en stemmingsschilder Duke Ellington. Fredric Lundin, tot voor kort een onbeschreven blad voor mij, maar dat is nu definitief passé, een topcd!

Jan van Leersum.

 

 

Artiest info
Website  
 

Label : Stunt Rec.
Distr. : New Arts Int.

video