JOAN AS POLICE WOMAN – DAMNED DEVOTION

Ze wordt er dezer dagen wellicht niet meer zo graag aan herinnerd, maar het blijft een feit dat Joan Wasser, de frontvrouw van de formatie ‘Joan As Police Woman’, gedurende drie jaar het liefje was van de betreurde singer-songwriter Jeff Buckley, tot die in mei 1997 in Memphis verdronk. In die periode was zij één van de leden van de formatie ‘Those Bastard Souls’ en na zijn tragische dood werd ze frontvrouw en songschrijfster bij ‘Black Beetle’, bestaande uit de leden van Buckley’s begeleidingsgroep.

Maar na samenwerkingen als pianiste en vooral violiste met Lou Reed, Beck, Rufus Wainwright en ‘Antony And The Johnsons’ besloot ze in 2004 om zelf solomateriaal op de markt te brengen onder de groepsnaam ‘Joan As Police Woman’ waarin ze naast frontvrouw ook als gitariste optrad. Sindsdien hebben we al kunnen genieten van vijf studioalbums met “The Classic” uit 2014 als laatste realisatie. Die gaat vooraf aan de huidige release van de plaat “Damned Devotion” die begin februari werd uitgebracht in navolging van de eerste single “Tell Me” uit dit album. De tweede single “Warning Bell” krijgt u ter kennismaking op bijgaande video te horen.

In vergelijking met vorige platen van ‘Joan As Police Woman’ is deze nieuwe schijf minder swingend, zelfs wat donkerder en intiemer, met meer nadrukkelijke aandacht voor melodieën en songteksten die teruggrijpen naar wat de kern van haar muziek moet zijn. Een aantal songs ontstonden in de intimiteit van haar thuisstudio en werden volledig door haar alleen uitgewerkt, vaak op basis van elektronische drumtracks die de hartslag van enkele van haar nummers bepalen, zoals o.a. bij de albumtiteltrack “Damned Devotion”, het politiek geïnspireerde “The Silence” en de ballad “Valid Jagger”. Maar andere nummers bracht ze onafgewerkt naar haar groep die er volwaardige songs heeft van gemaakt.

Wij waren vooral te vinden voor een paar andere nummers uit dit album, zoals de aanstekelijke en emotioneel geladen song “What Was It Like” die gaat over de recente dood van twee van de vier vaders die ze in haar leven als geadopteerd kind heeft gehad. Ook “Silly Me” heeft iets magisch en mysterieus in zich en vooral de donkere albumafsluiter “I Don’t Mind” kan ons mateloos bekoren.

De nu 47-jarige Joan Wasser blijft een buitenbeentje in de wereld van de hedendaagse popmuziek. Ze komt met elke nieuwe plaat opnieuw verrassend en boeiend voor de dag en dat ze daarna telkens weer meer fans weet aan te trekken, hoeft dan ook niet echt te verbazen. Het nieuwe album “Damned Devotion”, geproduceerd door de Amerikaanse muzikant Thomas Bartlett (aka ‘Doveman’ en producer van albums van o.a. Glen Hansard, ‘The National’ en Sufjan Stevens), is dan ook niet meer of minder dan een volgende stap in de succesvolle carrière van deze New Yorkse artieste. Haar telkens weer snel uitverkochte live shows zijn daarvan volgens ons nog altijd de allerbeste illustratie.

(valsam)

1 april 2018: Paradiso Noord, Amsterdam, NL
2 april 2018: Botanique, Brussel, BE
7 april 2018: Doornroosje, Nijmegen, NL


 

Artiest info
Website  
 

Label: [PIAS]

video