DARLING WEST - WHILE I WAS ASLEEP

Ik zal het maar meteen toegeven: tot voor ik deze CD in handen kreeg, was het Noorse trio Darling West mij compleet onbekend, al zijn ze met deze plaat aan hun derde release toe.Het trio bestaat uit broer en zus Tor Egil Kreken en Mari Sandvær Kreken -dat van die “broer en zus” vermoed ik alleen maar, ik weet het niet zeker- en Kjetil Steensnæs en die ken ik dan weer wel, vanwege zijn medewerking aan platen van Thomas Dybdahl en Maria Solheim en op deze CD neemt hij, naast een deel van de vocalen, een flinke hap van alle snaarinstrumenten voor zijn rekening. Zingen doen ook broer en zus en daarnaast bespelen ook zij een keure van vitaren, banjo’s, mandolines en dergelijke instrumenten meer, wat je meteen tot een deelsom brengt : drie stemmen, twee jongens, één meisje, veel akoestische instrumenten, een Scandinavische thuisbasis…dat gaat wellicht de folkrichting uit. En dat doet het ook, maar dan wel de richting van de Amerikaanse folk, de country en de Americana.

De plaat bevat tien eigen nummers, die uitblinken door hun knappe melodieën, heerlijke samenzang -in de richting van regiogenoten First Aid Kit- en geweldige arrangementen. Dat het trio het voorbije jaar een geweldig jaar meemaakte, met voorprogramma’s voor Lucinda Williams, een dubbeltournee met Sam Outlaw en een Noorse Grammy voor hun vorige plaat, “Vinyl and a Heartache”, heeft, zo denk ik toch, meegespeeld in de wat meer op Americana en minder op folk gerichte aanpak en daar kunnen we alleen maar blij om zijn.

In de (zeer) kleine lettertjes op de hoes -wie bedenkt in hemelsnaam zo’n lay out?- lees ik de namen van een hele boel muzikanten, die meehielpen bij de opnames: drummer Thomas Gallatin, die ik ken van bij Siri Nilsen, is er bij, net als toetsenman David Wallumrød, die de projecten waar hij bij betrokken is, allicht zélf nog nauwelijks kan bijhouden (ze gaan dan ook van Knut Reiersrud tot Maria Solheim en Beady Belle) en de geweldige Mari Persen, die zich hier beperkt tot snarenspel op “Traveller”.

Dat is slechts één van de, zoals gezegd, toen nieuwe tracks op de plaat en die lijken stuk voor stuk geschreven te zijn met een dubbel doel voor ogen: enerzijds een tegengewicht vorman voor de ongelooflijk grijze dagen, waar we nu al onderhand twee maanden in moeten leven, en waar ze in Noorwegen natuurlijk wel iets van kennen. Doel twee: dit is op airplay gerichte muziek: elk van de tien tracks heeft radio appeal bij de vleet, vanaf opener “After My Time”, tot afsluiter “How I wish”: nu eens krachtig, dan weer speels of dromerig, maar altijd fantastisch samen gezongen, zoals alleen broer-zus duo’s dat kunnen, knap gearrangeerd en uitstekend gespeeld. Wat mij betreft, gaat dit wereldwijd heel hoog scoren en volkomen terecht, want dit trio is een heuse aanwinst voor het Europese muzieklandschap. De concertagenda van de band, zoals ik die vandaag op hun website lees, vermeldt één optreden in New York en voor het overige alleen maar Noorse shows, die met de lancering van deze plaat te maken hebben. Ik zie wel, dat er in die agenda nog héél, heel veel data niet ingevuld zijn en ik denk dat ik er gif kan op innemen: deze zomer staat dit trio op een aantal Lage Landen-festivals, zeker weten!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Jansen Records
distr.: PIAS

video