NILS ØKLAND BAND - LYSNING

Hoe vaak de naam van Nils Økland de voorbije vijf jaar in deze kolommen opduikt, weet ik bij benadering niet meer, maar wat ik wel weet en nooit vergeet, is dat de aanwezigheid van deze Noorse meester-violist en wereldautoriteit als het op Hardangerfiddle aankomt, is telkens weer een garantie op kwaliteit en torenhoge creativiteit. Of het nu gaat om zijn medewerking aan de Linus- platen, of met het trio 1982, of Moskus, telkens weer komen zijn inventieve spel en zijn zin voor melodie naar boven als mogelijke verklaring voor delovende besprekingen, die zowat alles waar Nils aan meewerkt, teweeg brengen.

Dat heeft natuurlijk ook weer zo zijn redenen: er zijn maar weinig mensen te vinden, die zo comfortabel tussen de genres heen en weer kunnen bewegen als Økland: of het nu jazz is, klassiek, folk of improvisatie, de man is zodanig straf als muzikant en als componist, dat hij rustig als een levend bewijs gezien kan worden van de stelling die poneert dat muziek geen grenzen kent. Nils speelt zowel viool als Hardangerfiddle als de nog weinig gebruikte viola d’amore en laat zich op deze plaat -de opvolger van de ook al met superlatieven overladen Kjolvatn” uit 2014 oringen door saxofonist Rolf-Erik Nystrøm, harmoniumman Sigbjørn Apeland, bassist Mats Eilertsen en Håkan Mørch Stene, die piano, vibrafoon en elektrische gitaar onder de knie heeft.

Samen werkt dit vijftal zich door negen composities van Nils, die erop staat te vermelden dat de muziek ontwikkeld en gearrangeerd werd in samenwerking met de andere muzikanten, wat wijst op een zeldzame vorm van bescheidenheid, die de Hele Groten eigen schijnt te zijn. De tracks werden al in 2015 en 2016 opgenomen in Østre Toten in Oppland, een meer dan rustig, bosrijk dorp, waar ze een achttiende-eeuws kerkje, de Hoff Kerk, hebben waar, omwille van de verschillende wederopbouwbeurten - de kerk brandde een paar keer af- en de daarbij gebruikte materialen een heel bijzondere akoestiek schijnt te hangen. Twee nummers van de plaat, Flukt” en “Sikt”, vormen de uitzondering en werden in de concertruimte van de Noorse Muziekacademie in Oslo opgenomen, maar als je dat niet weet, zul je niet meteen een verschil in klankkwaliteit horen.

Wat de muziek zelf betreft, kunnen we kort zijn: die bestrijkt zowat alle genres, die ik hierboven al vermeldde: de vijf muzikanten bewegen zich moeiteloos doorheen de partituren en lijken alleen maar oog te hebben gehad voor de kwaliteit, de diepgang en de breedvoerigheid van hun muziek. Het resultaat is een plaat, die mij -wat zeer zelden gebeurt- het gevoel geeft dat er werkelijk geen noot anders had moeten klinken dat het nu klinkt. Dit is van zo’n intense schoonheid, van zodanig geraffineerde diversiteit, dat ik een term durf gebruiken die ik maar zeer zelden in de mond zal nemen.

Deze plaat, dames en heren, heeft werkelijk alles: de muzikanten spelen écht mooi samen, ze bedenken de knapste arrangementen en spelen die met dermate groot meesterschap, dat ze kunnen laten horen hoezeer ze de verschillende genres beheersen en hoezeer ze die genres met elkaar kunnen laten botsen of versmelten. Heerlijke plaat, waar ik maar één epitheton voor heb: perfect !

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Hubro
distr.: PIAS

video