AND THEN CAME FALL - AND THEN CAME FALL

 


Toeval bestaat dus niet: eind vorig jaar waren we, niet geheel toevallig een avondje in de Leuvense kringwinkel, niet eens voor een aflevering van Belpop Bonanza, want dat die daar die avond zou opgenomen worden, vernamen we pas daar op het moment zelf. Nee, we wisten dat daar gigantische hoeveelheden tweedehands vinyl bijeen stond en laat dat nu een van de dingen zijn, waar we moeilijk aan voorbij kunnen. Nu, naarmate de tijd verstreek, werd er meer en meer af en aan gelopen met instrumenten en allerhande apparatuur en begonnen we ons vragen te stellen.

Ik kort nu even in: we zagen daar die avond een ons onbekend groepje aan het werk, dat meer dan een beetje indruk naliet en waarvan we ’s avonds de naam gingen Googelen. Het bleek dat And Then Came Fall op het punt stond een digitale single uit te brengen en een heuse CD. Dat gegeven ging dus op ons verlanglijstje en zie, nauwelijks een week later zat die CD toch wel in onze bus zeker?!?
Dat was ergens begin januari en in de voorbije drie weken heeft dit, naar ons gevoel meer dan indrukwekkende, debuut hier een paar tientallen keer onze trommelvliezen mogen aaien.

And Then Came Fall is eigenlijk het duo Annelies Tanghe / Sam Pieter Janssens, in Leuvense muzikantenkringen behoorlijk bekend. Hij speelt gitaren, bas en percussie, zij doet daar nog toetsen bovenop. Zij schrijft de teksten en samen maken ze de muziek voor hun songs, waarvan er een dozijn op dit debuut beland zijn en waarvan we intussen de vooruitgeschoven single “Disqualified” een paar keer op onze nationale radio hoorden passeren, net als zijn virtuele b-kant “Gambler”/ Dat dit debuut er via het Antwerpse label Starman Records komt, kan geen toeval zijn: daar hebben ze namelijk een speciaal soort antennes, erop gericht om goeie groepen te ontdekken, net voor ze onder de aandacht gebracht moeten worden en zo geschiedde dus ook hier.

Goed, de wetenschap dat deze CD een onbekend aantal draaibeurten kreeg ten huize H., zegt op zich al iets: we krijgen hier namelijk nogal geregeld nieuwe dingen te beluisteren en wat er niet meteen uitspringt kan, mits voldoende tijd en de nodige goodwill, een keer op vijf gedraaid worden, maar wordt dan aan de kant gelegd of geklasseerd. Dat was dus allerminst het lot van deze CD en wel hierom: het duo schrijft mooie liedjes, Annelies heeft een stem om van te smelten en ze hebben het verstand gehad zich voor de opnames te laten begeleiden door ervaren rotten als Koen Gisen, Jasper Hautekiet en Steven van Gelder en er kwamen ook helpende stemmen van Pieter Van Dessel en An Pierlé.

Veel last van trends lijkt het duo niet te hebben, integendeel: ze houden wel van Fleetwood Mac en Marble Sounds, zoveel is duidelijk, maar dat zijn allerminst beledigingen<; het geeft alleen maar aan dat we in het popvakje zitten, dat de stemmen én de sfeerschepping belangrijk zijn en dat er over de dingen van het dagelijkse leven gezongen wordt. Soms gebeurt dat op dromerige meisjeswijze, zoals in de openende titeltrack, soms iets stoerder, zoals op “Mirror”, waarvan de tikkende gitaarrif ons hopeloos te pakken heeft. “Disqualified” is niet voor niets tot single gepromoveerd: dit is een geheide radiohit en dan is het tijd voor een ijzersterke trio: “Homeless” lijkt een autobiografisch verhaal met bij momenten redelijk duistere episodes, waarin de wendbare stem van Annelies in al haar aspecten aan bod mag komen; “Black & White” heeft alweer een heerlijke gitaarpartij en “Over and Gone” is de ultieme LDVD-track: geen serieus mens, die daar onbewogen kan blijven.

Tweede single is “Gambler” en ook die is prima gekozen: waar de rest van de plaat in herfstkleuren baadt, is deze track een bundeltje zonnestralen, die zó aan The Beautiful South zou toevertrouwen. Ik spring even over “Take Us” en “Carved” heen, niet omdat dat geen goeie nummers zouden zijn, maar omdat “Forget About Me” een supermooi duet is met Pieter Vandessel, die de Nick Cave-toer op gaat en het duo zowat de fraaiste honderd seconden wanhoop over een vergeefse liefde vertolken, die ik ooit mocht horen. In “My Biggest Enemy” neemt An Pierlé de vocale honneurs waar en stuwt de song naar ware Kate Bush-hoogte, terwijl afsluiter “Wailing Wall” rustig en subtiel en met mooie koortjes de plaat neerlegt. Ik besef het: het is nog vroeg op het jaar om het over het “debuut van het jaar” te hebben, maar heel veel zal het toch niet schelen. Bijzonder straffe plaat is dit !

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Starman Records

video