RUPERT WATES – THE LIGHTS OF PARIS

 


De in Londen geboren, maar sinds een tiental jaren in New York en Colorado wonende singer-songwriter Rupert Wates heeft zijn nieuwe plaat “The Lights Of Paris” genoemd. Dat is de opvolger voor het in 2016 verschenen album “Colorado Mornings (True Love Songs)” en het 2 jaar eerder verschenen album “the Rank Outsiders Ball”, beiden indertijd gerecenseerd door ondergetekende op deze ‘Rootstime’-pagina’s.

Het dateert allicht terug naar de beginjaren 2000 toen hij die lichtjes langs de Seine of op de zichzelf de mooiste laan ter wereld noemende Champs-Élysées persoonlijk heeft gezien tijdens zijn toenmalig verblijf in de Franse lichtstad. Zijn fantasie hierover heeft hem alvast doen besluiten om er in de titel van zijn nieuwste album naar te verwijzen. “The Lights Of Paris” is bovendien ook de titel van de elfde en laatste track op deze plaat en het blijkt een liefdesliedje te zijn dat opgedragen wordt aan alle slachtoffers van de terroristische aanslagen in Parijs, maar ook elders in de wereld. Met dat nobele gebaar voor ogen kijken we toch een beetje anders naar de overige songs die voor deze cd werden opgenomen.

Het zijn allemaal eigen composities van Rupert Wates die hij met enkel zijn akoestische gitaar in de begeleiding heeft geregistreerd en waarbij de viool van Adrianna Mateo en de cello van Brian Sanders een paar keer voor extra instrumentale ondersteuning komen zorgen. Deze aanpak zorgt voor een zeer intieme sfeer bij de beluistering van de elf nummers op “The Lights Of Paris” en het verschil met de ‘busker’ of straatzanger is zeer gering.

Hoe dat dan wel klinkt, kunt u zelf ervaren tijdens het bekijken van de bijgevoegde video waarin Rupert Wates een akoestische live versie brengt van de openingstrack “The Balladeer”. Vele grote artiesten zijn indertijd als ‘buskers’ begonnen, denk maar aan bvb. Tracy Chapman, David Gray of Ed Sheeran. Of Rupert Wates eenzelfde succesvolle carrière te wachten staat, dient nog te worden afgewacht, maar dat hij een hele goede songschrijver is kunnen we hier en nu al bevestigen.

Muzikaal blijft het inderdaad vrij sober met heel weinig variatie in de sound, maar de songteksten die hij bij deze liedjes heeft geschreven zetten de luisteraar toch wel aan tot nadenken en diepzinnig reflecteren over het gepresenteerde onderwerp. Songs als “The Day The Great Ship Went Down”, “I Can’t Shut My Eyes”, “(One For The Living And) One For The Road” of Fields Of America” over de recente Amerikaanse immigratiepolitiek zijn heel illustratief voor deze bewering.

Ook “Long Winter Is Coming On” over een drugsverslaafde die zichzelf langzaam maar zeker naar de onvermijdelijke dood leidt, is beklijvend en onomfloerst, waardoor je als luisteraar niet naast deze vreselijke verslavingsproblematiek kunt kijken. Het hierboven al aangehaalde lied over “The Lights Of Paris” over de vergankelijkheid en de continuïteit van het leven willen we tot slot toch als ons absolute favoriete nummer uit deze plaat behouden.

(valsam)
“On his latest album ‘The Lights Of Paris’, folk singer-songwriter Rupert Wates has limited the sound of the songs to acoustic guitar play, supported by some fiddle and cello strings. Thereby, the focus on the meaningful lyrics has become even stronger and more important than on his previous records. It is once again a very professional and enjoyable work of art.“ – www.rootstime.be

 

10 cd's te winnen!

Wil je daar kans op maken, dan mail je ons gewoon even:
je naam, je adres en de vermelding
: RUPERT WATES
Binnen een aantal weken wordt uit alle inzendingen de gelukkigen getrokken.
Wij hopen dat u massaal Rootstime - hier - zult mailen
De winnaars worden per mail verwittigd.

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Bite Music Ltd

Info: Hemifran

video