BAO SISSOKO, MOLA SYLLA & WOUTER VANDENABEELE - TAMALA

 

Tegen de tijd dat u dit leest, zal deze CD een kleine drie maanden uit zijn en dat lijkt in deze razende tijden een soort eeuwigheid, waar ik me nu eens niks van ga aantrekken. Ik heb deze CD in de tijd tussen het verschijnen en vandaag elfendertig keer beluisterd en ik kan niet anders dan tot de conclusie komen, dat we hier met een regelrechte parel te maken hebben. Dat het mij zoveel tijd kostte, zal wel aan mij liggen, maar ik maakte het al geregeld mee dat een plaat, waar ik nogal wild van was, na een paar maanden haar tijd gehad bleek te hebben. Deze mooi niet, dus en daar kan ik alleen maar erg blij om zijn.

De protagonisten zijn geen onbekenden in deze kolommen: Wouter Vandenabeele, begenadigd violist maar vooral wereldmuzikant hors categorie overstijgt op geregelde tijdstippen elke grens die voor hem opdoemt en wil maar één ding: muziek maken en de universaliteit van muziek aantonen. Zijn Senegalees-Belgische vriend en koraspeler Bao Sissoko kennen we ook en we herinneren ons maar al te goed hoezeer hij volkomen terecht de hemel werd ingeprezen om zijn “Aduna”, de plaat die hij alweer vijf jaar geleden maakte met Malick Pathé Sow. De minst bekende van de drie is wellicht zanger-percussionist Mola Sylla, ook al van Senegalese komaf, maar residentie houdend in Nederland. Hij was eerder in de jazz-sector actief en dus wat minder bekend bij het grotere publiek, al zouden we hem kunnen kennen van zijn werkzaamheden met Ernst Reijseger en als lid van Vershki da Koreshki, later VeDaKi.

We hebben hier, met andere woorden, te maken met drie meesters in hun vak en dan kun je doorgaans twee kanten uit: ofwel lopen de ego’s elkaar voor de voeten en eindigt het project in niemandsland, ofwel vinden de muzikanten elkaar en tillen ze elkaar tot ongekende hoogten op en op deze plaat is het onmiskenbaar dat laatste. “Tamala” betekent “reizigers” en dat is hoe de drie heren zichzelf bekijken: als mensen, die constant onderweg zijn en met een open geest het onbekende tegemoet gaan. Bereid elkaars mogelijkheden te erkennen en met elkaar aan de slag gaan. Als je daarbij optelt dat de muzikanten kennelijk wars zijn van enige commerciële ingesteldheid én alle drie een verhaal te vertellen hebben, dan kom je tot dit soort integere, sublieme plaat.

Dat belangrijke thema’s als “de natuur”, waar we al te laks mee omgaan (zie opener “Salubrité”) en de band tussen moeder en kind (zie “Kure Ndey”) daarbij aan bod komen, wekt niet de minste verbazing: dat zijn alles overstijgende zaken, die door muzikanten van dit gehalte makkelijk vorm gegeven kunnen worden in liederen, waarin teksten en muziek elkaar vlekkeloos treffen. Als je te maken hebt met twee Senegalezen van Griot-komaf, dan tellen ook de voorvaderlijke verhalen mee, en dat wordt hier geïllustreerd in “Nder” of “Zanzibar”.

Samengeteld: indrukwekkend muzikaal vakmanschap, gekoppeld aan open geesten en respect voor Mens en Natuur…een slotsom, die aangeeft dat onze wereld nog niet helemaal verloren is.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label : Muziekpublique
distr.: Xango

video