MATTHEW RYAN – HUSTLE UP STARLINGS

Het was net iets meer dan tien jaar geleden toen ik voor het eerst geconfronteerd werd met de muziek van de Amerikaanse rockzanger en songschrijver Matthew Ryan uit Nashville, Tennessee. De aanleiding was het schrijven van een recensie over zijn toenmalig album “From A Late Night High Rise” dat indertijd toch al de vijfde release was van deze reeds in 1996 als soloartiest begonnen muzikant.

In 2008 kreeg ik dan het vervolgalbum “Matthew Ryan Vs. The Silver State” aangeboden voor het schrijven van een opiniestuk en sindsdien volgden ook de albums “Dear Lover” (2009), “I Recall Standing As Though Nothing Could Fall” (2011), “In The Dusk Of Everything” (2012) en “Boxers” (2014). Luiheid kan deze 46-jarige Matthew Ryan dus helemaal niet verweten worden en dat hij in ondergetekende een grote fan heeft gevonden met al die schitterende albums staat ook buiten kijf.

Vandaar natuurlijk ook mijn vreugde en blijdschap toen ik de allernieuwste plaat “Hustle Up Starlings” van deze om onbegrijpelijke redenen nog steeds vrij onbekende artiest kreeg toegestuurd. Dit album werd trouwens geproduceerd door niemand minder dan de geweldige Brian Fallon: frontman, zanger en songschrijver van de toprockformatie ‘The Gaslight Anthem’.

In één van mijn eerdere recensies over platen van Matthew Ryan schreef ik dat zijn liedjes vaak gekenmerkt worden door maatschappijkritische teksten en dat zijn muziek geïnspireerd is op de sound van Bruce Springsteen of John Mellencamp. Maar ook bands als ‘The Clash’, ‘U2’ en ‘The National’ dienen als inspiratiebron voor de rocknummers en de geest van iemand als expert emotionele storyteller Ryan Adams lijkt rond te dwalen in zijn ballads.

Met de swingende albumopener en tweede single “(I Just Died) Like An Aviator” (zie video) gaat de beuk er meteen in en voelt de luisteraar zich meteen comfortabel verwelkomd door Matthew Ryan. Het daaropvolgende “Battle Born” is een akoestische Springsteeneske rockballad waarin de rauw schurende stem van deze zanger het opvallendste instrument is. Ook de albumtiteltrack “Hustle Up Starlings” is een rustige song waarin de hoeveelheid emoties goed gedoseerd wordt toegediend.

Maar dan wordt er even terug overgeschakeld op een hoger songtempo met het op een beukende drumriff geënte “Close Your Eyes” en ook voor “It’s A Delicate Waltz” wordt er qua sound geopteerd voor een monotoon uptempo ritme. Als u ons naar de mooiste song van dit album zou vragen, dan zou ons antwoord de heerlijke pianoballad “Maybe I’ll Disappear” zijn: een oprechte, emotievolle, sobere en intieme hartenbrekerssong die niemand onberoerd zal kunnen laten. Een mooie tweede plaats is weggelegd voor “Summer Never Ends”, het prachtige slotnummer van deze wondermooie plaat.

“Bastard”, de eerste single uit dit album is echter ook een uptempo nummer waarin de cynische humor en de kwaadheid over het pijnlijke beëindigen van een relatie wordt uitgeschreeuwd. Ook in de ballads “Run Rabbit Run” en “All I Wanted” vormen relatieproblemen de basis van de song, maar hier is het meer een smeekbede om nog een laatste kans te krijgen om het terug goed te maken en te proberen om de relatie te redden.

Ik las ergens dat Matthew Ryan in een bui van ontgoocheling na meer dan 20 jaar proberen om door te breken eigenlijk al besloten had om er finaal de brui aan te geven. Het was Brian Fallon die hem kon overhalen om toch maar de studio in te trekken en zijn schitterende songs opnieuw met het publiek te delen via dit nieuwe album. Wij kunnen eigenlijk alleen maar zeggen hoe blij we met die beslissing zijn, want de muziek en de liedjes van Matthew Ryan zijn tot nader order nog altijd een echte verrijking voor de muziekwereld. Geef deze man dus eindelijk wat hij al vele jaren verdient: erkenning en succes.

(valsam)

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Blue Rose Records
distr.: Sonic Rendezvous

video