ZACHARY RICHARD – GOMBO

De nu 67-jarige Zachary Richard uit Lafayette is een hardnekkige verdediger van de Acadian-cultuur en van het gebruik van de Franse taal in de Amerikaanse staat Louisiana. Maar hij is natuurlijk nog veel bekender als zanger, songschrijver, dichter en milieuactivist. Met meer dan twintig albums op zijn conto is hij ook één van de best verkopende artiesten in het Cajun- en Zydeco-muziekgenre, naast o.a. Professor Longhair, Clifton Chenier en Daniel Lanois. Hij kan terugblikken op meerdere gouden en platina platen en enkele daarvan behoren inmiddels tot het culturele erfgoed van Louisiana. Daarnaast kreeg hij meermaals de welverdiende erkenning voor zijn onbaatzuchtig activisme en humanisme.

Maar wij zijn natuurlijk vooral geïnteresseerd in zijn muzikale activiteiten en daar is onlangs alweer een episode aan toegevoegd door het verschijnen van zijn 25e plaat “Gombo”. Cajun en Zydeco zijn de kenmerkende muziekstijlen van de Acadians in Louisiana. Je kan niet door de wereldberoemde ‘Bourbon Street’ in het ‘French Quarter’ van New Orleans lopen zonder deze vrolijke en opzwepende muziek vanuit één van de vele clubs en cafés in die straat te horen weerklinken.

Zachary Richard zingt zijn eigen composities zowel in het Engels als in het Frans. Zo ook op dit nieuwe album “Gombo”. Misschien eerst even duiden wat ‘Gombo’ is: een heel typisch rijstgerecht uit Louisiana met garnalen, kip en de sterk gekruide Gumbo-saus, een gerecht dat symbool staat voor de multi-etnische cultuur van deze Amerikaanse staat. Net als bij zijn vorige studioplaat “Le Fou” zijn de songs op dit album gedrenkt in de cultuur, de klanken en de ritmes van Louisiana. Enkele tracks verhalen over de geschiedenis van de Acadians, maar Zachary Richard bezingt in een aantal emotioneel geladen songs net zo goed de liefde in diverse aspecten.

In de openingstrack worden echter eerst alle teugels gevierd op de tonen van het energieke “Zydeco Jump” (zie video) dat de voor het genre typische instrumenten als accordeon en viool centraal stelt. Daarna volgt een in rapstijl gepresenteerd Franstalig verhaal over een bekende Canadese violist in “La Ballade D’Émile Benoît”, gevolgd door nog een vertelling in “La Ballade du Irving Whale” (zie video). Deze keer gaat het niet over een persoon, maar over de Canadese olietanker die in 1970 op 60 kilometer voor de Noordkaap gezonken is en door het verlies van het grootste gedeelte van zijn lading een vreselijke milieuramp heeft veroorzaakt.

In het in het Engels gezongen “Jena Blues” wordt op de bluesy tonen van een door Rick Haworth bespeelde, melancholisch klinkende mondharmonica een toch wel bloedig verhaal over moord en doodslag verteld. Gelukkig volgt daarna met “Catherine, Catherine” een uptempo liefdesliedje in Zydeco-stijl en met harmony vocals door de Canadese muzikant Robert Charlebois uit Montreal, Quebec.

Terug naar de ernst via het verhaal dat verteld wordt in “Manchac” over de verboden liefde tussen een Creoolse vrouw en een Indiaanse man, die uiteindelijk vermoord werd door haar vader. We blijven in dezelfde zwaarmoedige sfeer in het alweer in rapstijl gebrachte verhaal “La Ballade De L’Exclus” dat gaat over de rassendiscriminatie en de slavernij die nog steeds meer verdoezeld en verborgen aanwezig is in de maatschappij. Maar ook de actualiteit krijgt de nodige aandacht van Zachary Richard. Zo gaat “Au Bal Du Bataclan” natuurlijk over de terroristische slachtpartij van oktober 2015 in de Parijse concertzaal ‘Bataclan’ die de dood van 89 muziekminnende mensen tot gevolg had.

Nadat we even terug het accordeon ter hand hebben genomen voor het swingende Zydeco-nummer “Dans Les Grands Chemins” en we geluisterd hebben naar de folksong “Pop The Gator”, is het weer tijd voor een puur liefdeslied in “It Might Be Love”. Maar lang duurt die vrolijkheid niet, want de daaropvolgende pianoballad “Sweet Little Darling Of Mine” verhaalt over de pijn en het gemis na het trieste verlies van een geliefde.

Ook “Somebody Calling” gaat over opduikende herinneringen aan iemand die er niet echt meer is. De officiële afsluiter van het album “Gombo” is de song “Fais Briller Ta Lumière”, een Franstalige ballad die Zachary Richard in een schitterend duet brengt, samen met Angélique Kidjo, de Afro-Amerikaanse zangeres en activiste met haar roots in Benin, maar nu in New York wonend. Als toemaatje krijgen we echter ook nog een bonustrack “La Saskatchewan” over de gelijknamige Canadese rivier. Hoeft het nog gezegd te worden dat dit alweer een schitterende plaat van Zachary Richard is, een album dat zeker niet zou misstaan in uw persoonlijke platencollectie.

(valsam)
“Top quality music and meaningful stories are the typical features of all the albums that are created by Zachary Richard, the 67 years old singer, songwriter, poet and activist from Lafayette, Louisiana. He is famous for his promotion of the Acadian culture and the use of the French language in the American state of Louisiana. His 21st studioalbum ‘Gumbo’ reflects all this in 15 fabulous songs which once again show the unlimited skills and expertise of this very engaged and legendary musician.“ – www.rootstime.be

 

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: RZ Records

Info: Hemifran

video