THE JELLYMAN’S DAUGHTER – DEAD RECKONING

Het Schotse duo ‘The Jellyman’s Daughter’ werd samengesteld door twee singer-songwriters: Emily Kelly en Graham Coe. De eerste zingt en speelt op mandoline en akoestische gitaar en de tweede zorgt naast de mannelijke vocalen ook voor het bespelen van cello, mandoline, akoestische gitaar en piano. De drie overige muzikanten die op hun nieuwe plaat meespelen zijn banjospeler Jamie Francis (van ‘Sam Kelly & The Lost Boys’), contrabassist Paul Gilbody (van o.a. KT Tunstall) en fiddler Toby Shaer (van o.a. John McCusker en Cara Dillon) die op twee nummers meespeelt.

De muziek op het tweede studioalbum, de opvolger van hun debuutplaat “The Jellyman’s Daughter” van eind 2014, situeert zich in de sfeer van de traditionele folk, maar vertoont eveneens elementen uit de bluegrass, Americana en soul. Op het album “Dead Reckoning” heeft ‘The Jellyman’s Daughter’ uitvoerig gebruik gemaakt van een heus 16-koppig strijkersensemble met violen, violas en cellos. Deze plaat kwam overigens tot stand nadat 202 mensen een financiële bijdrage hadden gestort op hun ‘Kickstarter’-rekening.

Via het Americana-nummer “I Hope” dat we in een live uitvoering op de video meegeven kunt u een eerste kennismaking krijgen met het werk van dit Schotse duo, dat hun muzikale carrière begon als ‘buskers’ oftewel straatzangers in de straten van hun thuishaven Edinburgh. De harmonieuze samenzang tussen Emily Kelly en Graham Coe is in elke track nadrukkelijk aanwezig, te beginnen met het openingsnummer “Quiet Movie” waarin wij gelijkenissen met het werk van ‘K’s Choice’ horen.

Andere leuke tracks op deze plaat zijn “Oh Boy” (niet de hit van Buddy Holly), het uptempo gebrachte “Giving Up” en de door jazz- en bluesinvloeden gekruide albumtiteltrack “Dead Reckoning”. De prominente aanwezigheid van de strijkers kleurt deze songs op schitterende wijze en ondersteunt het duo in hun al even mooie samenzang bij het nummer “The Worst Of It All”. In schril contract daarmee, volgt het geheel instrumentale nummer “The Shoogly Peg” waarin een soort duel tussen cello, banjo en contrabas ontstaat.

Daarna volgt het enige gecoverde liedje op deze plaat: “Cry, Cry, Darling”, een uit 1954 stammende country-klassieker van Jimmy C. Newman, die ‘The Jellyman’s Daughter’ in een geheel nieuw en moderner folkkleedje heeft gestoken en waarop Emily Kelly laat horen tot wat zij vocaal in staat is. De twee laatste tracks, het duet “You Don’t Know Love” en de emotievolle alt.country-song “White Shadows” zijn de ultieme overtuigende elementen van het muzikale talent van dit duo.

(valsam)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Boat Duck Records

video