ZOE SCHWARZ BLUE COMMOTION - THE BLUES AND I SOULD HAVE A PARTY

 

De Britse band Zoe Schwarz Blue Commotion blijft met de regelmaat van een klok nieuwe platen uitbrengen. Deze “The Blues And I Should Have A Party” is inmiddels al hun zevende release in zes jaar ! En er staan alweer enkele ronduit schitterende nummers op! De samenstelling van de band is één en al ervaring en talent en dat hoor je. Van de sublieme toetsenist Pete Whittaker over de schitterende drummer Paul Robinson naar de talentrijke gitarist Rob Koral. En dan heb je nog frontvrouw Zoe Schwarz, de zangeres die samen met wederhelft Koral het gros van de nummers gepend heeft.

Bij deze band weet je waar je aan toe bent: swingende Blues met afwisselend jazzy kruiding en Rock invloeden. Nochtans fronsen we bij opener “Please Don’t Cheat On Me” de wenkbrauwen. Dit is niet de kwaliteit die we van het viertal gewend zijn. Eerder een opvuller mijmeren wij maar waarom het album hiermee openen? De valse start wordt gelukkig ruimschoots gecompenseerd door het titelnummer waarin we weer de band herkennen die we zo bewonderen. Afklokkend na zes minuten maar nergens vervelend en zo subliem uitgevoerd. Een trage Blues en daar vinden we ze op hun sterkst. Meesterlijke snarensolo, dito ondersteuning door het betere toetsenwerk en geloofwaardige zang, knap werkstuk ! Niet alle trage nummers zijn even indrukwekkend te noemen. “You’ve Changed” bvb , dat ook al meer dan 5 minuten duurt, is door het poppy karakter niet echt een song die je bij hen zou verwachten maar eerder bij een James Bond film. Niet slecht dus maar wat vreemd hier. Trouwens, de hele plaat duurt meer dan een uur en de meeste nummers zijn meer dan aangenaam om te luisteren, dus dat wil wat zeggen !

Er is, ook al als naar goede gewoonte, weer veel aandacht besteed aan prima teksten. Al dan niet echte ervaringen zoals in het rockende “The Memory Of You” geschreven na het overlijden van de moeder van Zoë of verrassend genoeg muziek op twee gedichten geschreven door de Engelse Bluespromotor Pete Feenstra. Dit is het geval op “Way Down In The Caves”. Het swingende nummer gaat over de Grotten van Chislehurst waar inde jaren zestig nog grootheden optraden als The Rolling Stones, The Animals, David Bowie,etc…. een waar gebeurd verhaal dus met stuwende drums gebracht. Een nieuw hoogtepunt op de plaat. Het langste nummer is de bijna acht minuten durende slower “Don’t Worry Blues” met heerlijk dragende orgelbasis.

Na meerdere beluisteringen blijven we ons toch wat verbazen over de wisselende kwaliteit op deze uitgave. Let op, behalve de aarzelende start zijn er nergens als stinkers te bestempelen songs op maar de eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat ze niet allemaal even memorabel zijn. Het eerder emotievolle “You Don’t Live Here Anymore”, gepast pakkend gezongen herbergt een prima illustrerende toetsensolo , een refrein dat je gegarandeerd gaat meezingen en een kippenvel bezorgende gitaarsolo. Wat kun je nog meer wensen? misschien dat het album vol zou staan met dergelijke hoogvliegers ? ze zijn er toe in staat hé ! Het funky “My Handsome Man” en “Tell Me” zijn daarentegen weer geen blijvende nummers in ons geheugen ook al omdat Zoe’s stem hier niet echt overtuigt, spijts het alweer indrukwekkende muzikale werk lijken de songs wat besluiteloos alle kanten te willen uitgaan.

We schreven het al eerder, de band is op haar best in de trage nummers zoals “Don’t Hold Back” mag aantonen. Subliem gezongen, verbluffend toetsenwerk en bijtende tekst, heerlijke song ! Of ook op het tweede nummer met tekst van Feenstra, “Time Waits For No One” houden ze ons bij het nekvel. Vraag niet waarom maar bijwijlen komt The Velvet Underground met Nico ons hier voor de geest bij beluistering van dit meesterlijkenummer. De frontvrouw laat ook hier horen waarom ze genomineerd is als Female Blues Vocalist Of The Year ! Het afsluitende “Thank You” heeft opnieuw dat kenmerkende en tegelijk hoogstaande muzikale niveau. Inventief toetsenwerk, solide drumwerk en een fraai uithalende Zoe. Dat Koral weet te begeesteren hebben we al voldoende aangestipt.

Wij zouden niet graag een Best Of willen samenstellen van deze groep. De fans mogen trouwens gerust zijn. Ondanks de duizelingwekkende snelheid waar de band nieuwe releases op de markt brengt, is dit gelukkig nog niet ten koste van de kwaliteit.

Luc Meert

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: 33 Records
info: Hans Broere Promotion

video