BILLY COBHAM – MAGIC / ALIVEMUTHERFORYA, feat. ALPHONSO JOHNSON, STEVE KHAN & TOM SCOTT

 

 “ The Jazz/Rock world would never be quite the same after the 1970s… “

Billy Cobham (geboren: Panama, 16 mei 1944) is een Panamees-Amerikaans drummer. Eind jaren zestig begon hij als jazzdrummer bij o.a. Horace Silver en Miles Davis.

In de jaren zeventig werd hij wereldberoemd als drummer van het Mahavishnu Orchestra van gitarist John McLaughlin. De fusion en jazzrock die deze band speelde, boden Cobham ruime gelegenheid om een drumstijl te ontwikkelen met invloeden van Rock en Funk, wat in die tijd zeer vernieuwend was. Tijdens optredens waren zijn solo's een concert op zich en zijn drumstel was vaak zo uitgebreid, dat hij af en toe moest gaan staan om het nog te kunnen bespelen. Hierna speelde hij samen met een groot aantal bekende musici, o.a. Chick Corea, Herbie Hancock en Count Basie. Ook werkte hij samen met Grateful Dead.

Cobham zelf ook een groot aantal soloalbums opgenomen, waarop hij vaak als componist meer op de voorgrond treedt dan als instrumentalist. Het album ‘Spectrum’ [1973] met gitarist Tommy Bolin is een standaardwerk voor elke liefhebber van jazz/rockmuziek.

Op 24 mei 2008 kwam Billy Cobham naar The Hague Jazz voor een eenmalig optreden als gastdrummer bij de Britse jazzfunk-groep Level 42. Toetsenist/zanger Mike Lindup van Level 42 heeft met Cobham het nummer “One More Day To” live opgenomen. Gary Husband, die van 1987 tot en met 2010 bij Level 42 drumde, speelde enkele malen toetsen op concerten van Cobham. Zo namen de twee samen ook in 1997 het live album ‘Compass Point’ (uitgebracht in 2013) op.

MAGIC [1977].

© 1977 Sony Music Entertainment

De jaren ’70 waren de jaren van artiesten als John McLaughlin, Elton John, Paul McCartney, Mike Oldfield, David Bowie, Jimmy Page, Isaac Hayes, Peter Frampton, Pete Townsend, Sly Stone, Herbie Hancock, Carly Simon, Chick Corea, Stevie Wonder, Carlos Santana, Frank Zappa, Joni Mitchel en… Wie er zeker ook in deze rij een plaats mag hebben is percussionist, componist, bandleider en producer Billy Cobham.

Cobham’s solo debuut ‘Spectrum’ [1973] overtuigde menig liefhebber van jazz en rock fusion. Begin 1977 was belangrijk voor de carrière van Cobham. Zijn contract met Atlantic Records was beëindigd en de samenwerking met George Duke, John Scofield en Alphonso Johnson in de Cobham/Duke Band was op sterven na dood. Van Bruce Lundvall kreeg hij bij CBS een aanbod dat hij niet kon weigeren. Hij kwam in het label in het gezelschap van o.a. Tom Scott, Steve Khan, Alphonso Johnson, Herbie Hancock, John McLaughlin, Stanley Clarke en Eric Gale.

‘Magic’ werd opgenomen in de prestigieuze Electric Lady Studio’s in NY. Hiervoor stelde hij een super band samen die bestond uit extra percussionisten (Pete Escovedo: timbales & Sheila Escovedo: conga’s), gitarist Pete Maunu, bassist Randy Jackson, klarinettist Alvin Baptiste, Mark Soskin (akoestische en e-piano, Oberheim synth), zangeres Kathleen Kaan & toetsenman Joachim Kuhn (akoestische en e-piano, Mini Moog synth).

‘Magic’ opent met ”On A Magic Carpet Ride”. Het is een nummer dat opvalt door zijn compositie, melodieuze melodie, de solo’s van Kuhn (piano) en Maunu (gitaar) en de groove van bas&drum. ”AC/DC” is opgebouwd op een Latino/Rock groove. Batiste loopt in pas naast Maunu terwijl Cobham netjes het ritme oplegt. Let op Escovedo’s koebel en timbales. ”Leaward Winds” klinkt ook heel melodieus en biedt als extra de piano solo van Soskin. Daarentegen klinkt ”Puffnstuff” vrij complex en volgt er met ”Antares The Star” een tweede Latino/Rock Groove. Het eerste deel van ”Magic” is rock fusion met beide keyboardspelers, Kuhn en Soskin, in actie. Na zo’n zes minuten, in het tweede deel “Reflections In The Clouds”,nemen Escovedo en Kathleen Kaan het al zingend over en zijn er solo’s van Kuhn op akoestische piano en Cobham op drums. “Magic” eindigt met “Recapitulation” waarin eerdere thema’s herhaald worden (what’s in a name?) en afgesloten wordt met een mix van opera, fusion en hard rock.

 

ALIVEMUTHERFORYA [1978]
Feat. ALPHONSO JOHNSON, STEVE KHAN & TOM SCOTT

© 1978 Columbia records

In 1977 sloot het Jazz Festival in Montreux af met een “all star” finale met o.a. George Duke, Stan Getz, Bobbi Humprey, Woody Shaw, Benny Golson, Hubert Laws, Dexter Gordon, Eric Gale, Bob James, Ralph MacDonald, Tom Scott, Maynard Fergurson, Steve Khan & (uiteraard) Billy Cobham. Er werd toen tijdens het concert door Columbia een dubbel live album opgenomen en, om dit te promoten selecteerden ze voor een uitgebreide tour vijf muzikanten: Johnson (bas), Scott (sax), Khan (gitaar), Soskin (keys) en als bandleider Cobham (percussie). Er werden ook nieuwe live opnames gepland (die tijdens de ingekorte tour niet doorgingen in Minneapolis en) die uiteindelijk, voor een live publiek door gingen in NY in de 30th Street Studio’s van Columbia.

“ Dedicated to fusicians everywhere… “

Deze opnames werden vastgelegd op het live album ‘Alivemutherforya’. Op het album staan enkel originals, inclusief een bewerking van Paula Scher’s “Whistler’s Mother”. Met een fascinerende andere versie van "Anteres" - The Star (dat we al kennen van ‘Magic’) opent het album. Scott’s sax solo’s, met tussenkomsten van Soskin en Khan zijn uitermate knap en intrigerend. Johnson’s compositie “Bahama Mama” schreef hij voor zijn ‘Spellbound’ [1976] album. Het nummer begint met Khan’s gitaar en Soskin’s klavinet, ondersteund door Johnson’s bas en aangevuld met Scott’s lyricon (het eerste elektronische blaasinstrument ter wereld). “Shadows” is een rustige ballade, geschreven door Scott voor zijn album ‘Blow It Out’ [1977], waarin Khan’s solo’s opvallen. Kahn schreef “Some Punk Funk” voor zijn album ‘Tightrope’ [1977]. In het nummer zit er een veel geïmiteerd bass-riff. Verder zijn Scott’s tenor sax en Khan’s gitaar hier de opposanten. “Spindrift” is de tweede compositie van Scott. Hij nam het nummer op voor zijn album ‘Tom Scott & LA Express‘ [1973]. Het is een rustig number met een ontspannende samba groove, die met Scott’s sopraan solo overgaat in een jazzy swing. Tenslotte is er nog “On A Magic Carpet Ride”, Cobham’s tweede bijdrage, die ook uit ‘Magic’ komt. De live versie is sneller dan de studio versie en het is opnieuw genieten van het samenspel van Khan en Scott. Soskin valt op met zijn solo op Rhodes en Khan’s gitaar door de overmaat aan distortie. Laat het ons zo stellen: om af te sluiten, “a frenetic and exciting closer”!

Achttien maanden na het uitbrengen van ‘Alivemutherforya’ decimeerde Columbia (ondanks voldoende commercieel succes!) het aantal artiesten waarmee ze samen werkte drastisch. Enkel Weather Report, Herbie Hancock, Bob James en George Duke bleven als jazz/rock artiesten op de paylist staan. Cobham was vrij om zijn eigen weg te gaan. Hij bouwde aan een nieuwe band met o.a. Ray Mouton en Charlie Singleton als opkomende gitaristen. Cobham nam solo nog drie nieuwe studio albums op bij Columbia (‘Simplicity Of Expression - Depth Of Thought’ [1978], ‘Inner Conflicts’ [1978] & ‘BC’ [1979]). Hierna volgde hij Bruce Lundvall (President en CEO van de Blue Note Label Group) naar Elektra Records. In 1985 stapte hij over naar GRP Records. Naast solo werk bleef hij ook actief als sideman.

Billy Cobham archiveerde op zijn albums de meeste van zijn memorabele feiten. ‘Magic‘ en ‘Alivemutherforya’ zijn hier expliciete voorbeelden van. Ze bewijzen Cobham’s talenten als percussionist, componist, arrangeur en producer.

“ 100 Greatest Drummers of All Time… “ (Rolling Stone Magazine)

Ten slotte dit nog. In 2016 maakte het Amerikaanse Rolling Stone Magazine de lijst op met de “100 Greatest Drummers of All Time” (“From rock thunder machines to punk powerhouses, we count down the kings and queens of slam”…). Billy Cobham stond op plaats #45 en kreeg als commentaar: “In the early Seventies, Billy Cobham set a new benchmark for fusion drumming, marrying jaw-dropping jazz-honed dexterity with pulverizing rock power…”.

Op #100 stond Christian Vander (de Franse bandleider), op #50 Cozy Powell (Jeff Beck Group), op #14: Ringo Star (The Beatles), op #12: Charlie Watts (Rolling Stones), op #3: Ginger Baker (Cream), op #2: Keith Moon (The Who) en, op #1: John Bonham (Led Zeppelin). De rest van het overzicht en de details.

Eric Schuurmans

 

MAGIC [1977]
Track list:
A1.”On A Magic Carpet Ride” - A2.”AC/DC” - A3.”Leaward Winds” - A4.”Puffnstuff” - B1.”Antares The Star” - B2.”Magic” - B3.”Magic (Reflections In The Clouds)” - B4.”Magic (Magic - Recapitulation)” – Music/Lyrics by Billy Cobham ℗ 1977 – Producer: Billy Cobham
Line-up:
Drums, vocals (A4), hand-claps (B2-B4) - Billy Cobham / Bass – Randy Jackson / Clarinet – Alvin Batiste (A2,A4,B1) / Guitars – Peter Maunu / Piano – Joachim Kühn (A1,A2,B2-B4), Mark Soskin (A1,A3,A4) / Synthesizer [Oberheim] – Mark Soskin (A1,A3,B2-B4) / Congas – Sheila Escovedo (A2,B1) / Timbales – Pete Escovedo (A2,B1)

ALIVEMUTHERFORYA [1978], feat. ALPHONSO JOHNSON, STEVE KHAN & TOM SCOTT
Track list:
A1.””Anteres" - The Star” - A2 “Bahama Mama” - A3.”Shadows” - B1.”Some Punk Funk” - B2.”Spindrift” - B3.”On A Magic Carpet Ride” // Bonus tracks on 2004 CD reissue: 07.”Indigo” – 08.”Guernica” -- Music/Lyrics by Bily Cobham (1,6), Alphonso Johnson (2), Steve Khan (4) & Tom Scott (3,5) ℗ 1978 – Producers: Alphonso Johnson, Billy Cobham, Steve Khan & Tom Scott
Line-up:
Percussion - Billy Cobham / Electric Bass, Electric Bass [Fretless], Synthesizer [Bass Pedal] – Alphonso Johnson / Electric Guitar, Acoustic Guitar – Steve Khan / Tenor Sax, Soprano Sax, Lyricon, Percussion – Tom Scott / Piano [Acoustic], Electric Piano [Fender Rhodes], Clavinet, Synthesizer [Arp Odyssey, Mini-moog, Arp String Ensemble] – Mark Soskin

Discography BILLY COBHAM:
[1973] Spectrum | [1974] | Crosswinds | [1974] Total Eclipse | [1975] Shabazz | [1975] A Funky Thide of Sings | [1976] Life & Times | [1977] Magic | [1978] Inner Conflicts | [1978] Alivemutherforya (live) | [1979] BC | [1980] Flight Time | [1981] Stratus | [1982] Observations & Reflections | [1983] Smokin' | [1985] Warning | [1986] Powerplay | [1987] Picture This | [1992] By Design | [1994] The Traveler | [1996] – Nordic | [1998] Focused | [1999] Off Color | [2000] North by Northwest | [2001] Drum & Voice 1 (All That Groove) | [2002] Culture Mix | [2003] The Art of Three | [2006] | Art of Four | [2006] Drum & Voice 2 | [2007] Fruit from the Loom | [2008] De Cuba y Panama | [2009] Drum & Voice 3 | [2010] Palindrome | Compass Point [2013] | [2014] Tales From The Skeleton Coast | [2015] Spectrum 40 Live | [2016] – Drum & Voice 4 | [2017] Red Baron |

Artiest info
Website  
 

Label: BGO records