MON RÉAL - MON RÉAL (EP)

Een mens wordt oud, zo mag/moet ik weer maar eens vaststellen. Heel lang geleden, toen ik nog lokale radio maakte, was een van de lievelingsnummers die daar geregeld gespeeld werden “Danse Avec Moi” van Supersansplomb, een bandje uit Gent dat leuke melodietjes wist te verzinnen en die in een heel fijn Frans zong. De dingen gaan zoals de dingen gaan: ik hoorde er heel lange tijd niks meer van, tot dus een paar weken geleden dit ep’tje in mijn recensie-stapeltje bleek te zitten.

Het viertal van toen is een duo geworden, maar Frank De Vos heeft de naamsverandering overleefd en vormt nu dus met Roeland Vandemoortele -een man met een staat van dienst van Too Tangled tot Neeka en Eva De Roovere- Mon Réal. Dat duo debuteerde een viertal jaar geleden met “Salmigondis”, een plaat die ik helaas nooit in handen kreeg en waarvan ik het bestaan nu pas ontdek en waar een cover van Adamo’s “Tombe la Neige” op staat, die ik wel eens ergens heb horen voorbijkomen. Overigens is “Salmigondis” ook de naam van een restaurant in Montréal, Canada en weet u bij deze ook waar het duo enige mosterd haalde.

Nu is er dus een nieuwe worp, een EP met zes tracks, die je rustig in de (electro) pop kunt onderbrengen en waarop ook weer een klassieker gecoverd wordt: “Comment te Dire Adieu”, door Serge Gainsbourg uit het Engels vertaald -toen heette het nog “It Hurts to Say Goodbye”- en door Françoise Hardy de eeuwigheid in gezongen. De zang van Hardy wordt hier overgenomen door de Naams-Brusselse Marie Warnant -van wie ik u overigens nooit genoeg de plaat “Ritournelle” kan aanbevelen- en blijft al met al vrij dicht bij de Gainsbourg/Hardy-versie, die overigens niet eens de eerste Franstalige versie van het nummer was, maar dit terzijde.

De overige vijf songs van de plaat zijn eigen werk van Mon Réal, op de tekst na van “Tu n’as encore rien vu”, die aangeleverd werd door Jacques Duvall en dat is dan weer iemand, die je kunt kennen van”Amoureux Solitaires” van Lio, dat hij van tekst voorzag, maar ook van zijn werk voor bv. Arbeid Adelt, Khadja Nin, Pierre Rapsat en Alain Chamfort. Een Grote Meneer dus, en dat Mon Réal van hem een tekst kon lospeuteren, mag op zich al een heuse prestatie genoemd worden. Die song, kon je al wel eens horen in “La Vie est Riguelle” bij Klara, want hij dateert al van een paar jaar geleden.

De al genoemde Neeka speelt een Nederlandstalig gastrolletje in het ontzettend naar Gainsbourg geurende “Mots d’amour”, opener “Amour violence” werd een drietal maanden geleden volkomen terecht als single vooruitgestuurd en daarop is de rol van Eva Buytaert, de andere helft van Vandemoortele’s Too Tangled heel bepalend. “Ta Peau” en “Elle et Moi” vervolledigen de tracklisting van dit erg fijne, frisse plaatje, dat een heel mooie soundtrack voor komende vakantiedagen kan worden.

U merkt het allicht: ik ben meer dan een beetje te spreken over deze zestracker en als ik u was, ik zou toch maar eens gaan luisteren. Het namelijk niet omdat een groep niet in de finale van de Rockrally staat, dat ze geen knappe plaat zou kunnen maken, toch?

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

video