MEHMET POLAT - AGELESS GARDEN

 


Mehmet Polat is een van oorsprong Turkse Oud speler en componist, die al geruime tijd in Nederland woont en van daaruit, solo of met het naar hem genoemde trio al een drietal platen op zijn actief heeft. De man is heel erg geschoold, want gespecialiseerd in Ottomaanse, Perzische, Arabische, Indiase en Flamenco muziek en sinds kort kwam daar nog een fascinatie voor Afrikaanse muziek bij. We kunnen dus rustig spreken van een “wereld”-muzikant, die speciaal een Oud met twee extra bassnaren liet bouwen en een aparte linkerhandstijl ontwikkelde, die hem toelaat al die verschillende genres op bijzonder hoog niveau te spelen.

De trop-platen van Mehmet kennen we wel, maar hier krijgt hij slechts af en toe hulp op darbouka (van landgenoot Alper Kekec), tombak (van Iraniër Pasha Karami) of rietfluit Ney (van diens landgenoot Shaho Andalibi), tabla (van Afghaan Yama Sarchar) en Kora (van Zoumana “Zou” Diarra). De meeste nadruk komt bij de oud te liggen en daartoe nam Mehmet tien eigen composities op, geschreven in de loop van de voorbije twintig jaar, maar gespeeld met zijn artiestenblik en )kundigheid van vandaag.

Die composities zijn vaak eerder romantisch van inslag, ze worden erg virtuoos gebracht en gebruiken de meest vreemde ritmes -toch voor Westerse oren-, zodat je aan het eind van het dikke uur dat de plaat duurt, een heel fijn overzicht krijgt van wat je allemaal op een Oud kunt produceren, als je maar genoeg technische scholing en muzikaal gehoor hebt. Met andere woorden: je zit als luisteraar geregeld aan je stoel genageld, bij het horen van onverwachte wendingen, ongekende accenten en toonladders, waarvan je het bestaan niet eens vermoedde.

Zo is er het openende duo “Hasret” en “Aylan”, geschreven naar aanleiding van twee gebeurtenissen, waar Mehmet flink ondersteboven van was: “Aylan”, het Syrisch-Koerdische jongetje dat verdronk op zee, bij een poging om Europa te bereiken, daarvan herinneren we ons nog allemaal de foto’s, maar de dood van “Hasret”, alias Hasret Gültekin, de jonge muzikant, die levend verbrandde tijdens een fundamentalistisch bombardement op zijn Turks dorp in 1993, is allicht minder bekend.

“Hashibal” -het woord betekent zowel in het Farsi als in het Turks “diepgaand gesprek- is, naar Mehmet zelf schrijft, het stuk dat het de jongste jaren het meest verbindt met zijn eigen emoties. In “My Urfa” brengt hij een ode aan zijn geboortestad, die hij ruim twintig jaar geleden noodgedwongen moest verlaten en “Something is Moving” herinnert hem aan de tijd dat hij Indiase muziek studeerde, terwijl “Embrace It” een samenspel is van Afrikaanse ritmes met een specifiek Perzisch modaal muziekstelsel en “An Anatolian Bulerías” flarden flamenco in zich draagt.

Dat klinkt allemaal bijzonder geraffineerd en gevarieerd en het enige wat je, als luisteraar nodig hebt, is een stel ontvankelijke oren, zodat de intieme pracht van deze composities tenvolle kan doordringen. Ik zag Mehmet nooit live aan het werk, maar deze plaat maakt dat ik denk daar dringend wat te moeten aan doen: dit namelijk een heerlijke plaat, boordevol verrassende en oorstrelende wereldmuziek zonder enige grens.

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

label : Aftab Records
distr.: Xango

video