PINHAN TRIO - HIDDEN SONGS OF ANATOLIA

Seyir Musik Label, dat (nog) kleine, vanuit Brussel opererende maatschappijtje, lijkt stilaan maar onweerstaanbaar zijn plaats in de wereld der hedendaagse folkmuziek te verwerven. Ontstaan vanuit ontmoetingen tussen muzikanten van allerlei komaf, maar met een gedeelde passie voor Ottomaanse muziek en een al even gezamenlijke afkeer voor opgelegde grenzen en beperkingen, zijn ze vandaag al aan hun derde en vierde release toe en deze Pinhan Trio-CD is n°3. De Duitse broers Malte en Benjamin Stueck groeiden op in een erg muzikale familie, die hen al van kindsbeen af in contact bracht met Angelsaksische en Balkanfolk: papa speelde in een folkgroep (Günter Gall & Düwelskermess) en beide ouders namen hen vaak mee naar concerten van anderen muzikanten, zelfs als die “modal music” brachten, zodat het gehoor van de broers al heel snel veel ruimer ontwikkelde dan dat van doorsnee Europeanen.

Tijdens hun middelbare schooltijd ontdekten ze bij toeval de Turkse en Anatolische muziek, onder meer via cassettes, die in de Turkse winkeltjes verkocht weren en Benjamin voelde zich erg aangesproken door de klank van de baglama, de luitvariant, die we ook wel eens “saz” noemen, terwijl Malte, die toen al drumlessen nam, meer door de percussie aangetrokken werd. Zoals het gaat in muzikale huishoudens, kochten de ouders de eerste instrumenten voor de kinderen, maar bij de Stueck’s was daar ook een CD bij: “Turquie, l’art vivant de Talip Õzkan” en het is dié plaat die de directe aanleiding vormt voor huidige debuutplaat. Immers, de broers gingen in Hamburg les volgen, hoorden later dat Özkan in Rotterdam een opleiding zou komen geven, verhuisden daar naartoe en moesten dan vernemen dat de cursus niet doorging. Waarna ze zelf contact met hem zochten en gedurende vijf jaar bij hem gingen studeren in Parijs.

Nilgün Aksoy van haar kant werd in Istanbul geboren maar kwam op haar zeventiende met haar ouders naar Rotterdam wonen, had toen al een passie voor de grote zangstemmen uit de Turkse muziek ontwikkeld en schreef zich in aan het Rotterdamse Conservatorium, waar ze beide broers ontmoette. Toen de jongens naar Parijs verkasten, bleef zij in Rotterdam studeren, en zij volgde hen later, ook al omdat er intussen zoiets als “liefde” in het spel gekomen was. Nilgün en Malte zijn intussen getrouwd en de drie zijn, nadat ze hun opleiding bij Özkan afwerkten, naar Hamburg teruggegaan, waar ze sinds 2010 hun eigen school voor Anatolische muziek hebben opgericht en uitgebouwd. Alles staat bij dit trio dus in het teken van de Anatolische muziek en daar valt ook deze debuutplaat onder: ze zochten een tiental traditionele liederen uit de verschillende regio’s bijeen -vaak “geleend” van Özkan- en gingen daar mee aan de slag, zij het dat ze er vaak ook heuse bewerkingen van maakten, om te illustreren dat muziek een evoluerend en beweeglijk gegeven is.

Twee Duitsers, die in Rotterdam een Turkse ontmoeten, uiteindelijk samen in Parijs bij dezelfde Turkse grootmeester gaan studeren en van daaruit, terug in de heimat, gezamenlijk gaan werden aan de instandhouding van deze culturele erfenis. Ik zou niet weten wat er méér nodig is om van “wereldmuziek” te kunnen spreken en de plaat, waarop ook papa Ernst Poets, labelgezicht Emre Gültekin, de jonge spijkervioolvirtuoos Ugur Önür dudukspeler Ertan Tekin een nootje komen meespelen, is een drie kwartier durende fantastische reis doorheen de schoonheid van de Anatolische muziek. Titels vermelden heeft vermoedelijk weinig zin, gelet op de plaattitel, maar het kennismakingsfilmpje, waar bijgevoegde link u naartoe stuurt, zal veel duidelijk maken: dit is mooi, heel mooi. De liederen zijn mooi, de zang is fantastisch en de broers Stueck beheersen hun instrumenten, alsof ze ermee geboren waren. Verruim dus, met mij, uw muzikale horizon en duik mee de onnoemelijk mooie Anatolische muziek!

(Dani Heyvaert)

 

 

Artiest info
Website  
 

label : Seyir Muzik
distr.: Xango

video