MARKUS RILL – GETTING INTO TROUBLE

Het Duitse roots label Blue Rose kent een grote reputatie wat betreft originele Americana, maar hebben denkelijk slechts één Duitse artiest die door de strenge toelatingscommissie kwam. Markus Rill is de naam, en op zijn elfde album is dit goed te horen dat hij zich er thuis voelt en dat mag ook na bijna 20 jaar voor dit label platen uit te brengen. Deze heartland rocker is misschien niet vernieuwend, maar past wel prima in de Blue Rose catalogus. Vanwege zijn geboorte grond in het Duitse Frankfurt is Markus Rill niet meteen de meest voor de hand liggende kandidaat om één van de meest interessante roots muziek artiesten te worden. En toch over het verloop van deze 20 jaar is hij dit wel echt geworden. We hebben het dan niet eens over het feit dat hij grote songwriting prijzen heeft gewonnen, gespeeld heeft met iconen als Townes van Zandt en opnames heeft gemaakt met de besten die Nashville te bieden heeft. We hebben het simpelweg over de liedjes, de albums en zijn optredens.

Met "Getting Into Trouble – Twenty Years Of Gunslinging" maken we wederom kennis met Markus Rill, de man met de schuurpapierstem, die het vermogen heeft op overtuigende wijze songs te pennen, en die al meer dan twintig jaar betere albums maakt dan de concurrentie. Voor de ongeduldige fans: het is business as usual. Dus: op naar de platenwinkel! Over het image van Rill wordt wel eens beweerd dat hij een 'artist’s artist' of 'Europe's premier Americana artist' is, dit omdat een verbazend hoog aantal artiesten fan zijn van ’s mans werk. Als je zijn productiviteit en de kwaliteit ervan in beschouwing neemt, dan is het volstrekt onbegrijpelijk dat Rill intussen nog niet wordt beschouwd als de standaard waar de andere artiesten zich aan mogen meten, of voor uitverkochte zalen zorgt. Het ziet er niet naar uit dat "Getting Into Trouble" daar verandering in zal brengen, want naar goede gewoonte is het nog maar eens een gimmickvrij album dat vakmanschap te over heeft en verplichte kost zou moeten zijn voor aspirant-songschrijvers. Voor Markus was het nu het juiste moment  om iets voor zijn trouwe fans te doen en doet hij dan ook met zijn eerste dubbelalbum dat voldoende bewijs biedt waarom hij wordt beschouwd als Europa's beste Americana-artiest. De dubbelaar bevat enerzijds het nieuwe "Getting Into Trouble" en anderzijds vinden we op CD2 een terugblik op twintig jaar nevenprojecten en EP's en kreeg als titel "20 Years Of Gunslinging" mee.

CD1 beschikt over elf nieuwe nummers met alle kenmerken van Rill: rasperige, meeslepende zang en brede klanken variërend van roots rock tot doordachte akoestische nummers, van ongerepte bluegrass tot vuile blues. De teksten van Rill zijn fris, verhelderend en doordrenkt met laconieke poëzie, of hij nu een New Orleans-stripper of een jong meisje portretteert die op het punt staat een keuze te maken, of hij een eerbetoon brengt aan de viool van Vassar Clements of het over een jeugdvriend gaat die slecht geworden is, steeds krijgt hij de steun van geweldige muzikanten uit Nashville, Australië, Seattle en Duitsland die deze elf songs met veel creativiteit en energie brengen. De empathische songtekst van "Eye For An Eye" - een nummer geïnspireerd op "Executioner's Song" van Norman Mailer en Tim Robbins film "Dead Man Walking" - wordt nu gebracht als een angstaanjagende, sfeervolle rocker aangewakkerd door het inventieve gitaarwerk van Dave Coleman. "On The Sly", gaat over een jong, zwanger meisje dat haar mogelijkheden afweegt, en is meer een droevige fingerpicking volksmelodie. "Trouble with The Law"  wordt met de nodige twang en nodige urgentie gebracht. De vlammende, rockende opener "In Theory" en "Giving Up On Dreaming" - gezamenlijk geschreven met Emmylou Harris sideman Phil Madeira - zijn pakkende, no-nonsense, alt.country rockers. "For The Love Of Anne Boleyn", is een echt uniek stukje Americana met het gebruik van het middeleeuws klinkende Zweedse snaarinstrument Nyckelharpa en het idee om vanuit een Henry VIII's perspectief te schrijven. "Desperate Ride" en "Vassar Played The Fiddle" zijn uptempo nummers en anderzijds vinden we in "Not Like I Do not Try" twee eenvoudige akoestische gitaararrangementen terug. "You Took It All Away" is een song over zelfmedelijden ingepakt met weelderig pedaalsteel en veel gitaarspel. Dit album is gemakkelijk sterk genoeg om op zichzelf te staan, zoveel is zeker!

Maar er is meer: CD2 haalt elf nummers uit Rill's backcatalogus en toont opnieuw zijn veelzijdigheid. De man kan een ironische Rockabilly-deuntje schrijven met een knipoog naar Jerry Reed, een klassieke Elvis-ballade omtoveren in een broeierig atmosferisch nummer, en zelfs een meer cajun of soul getint nummer brengen. Al deze nummers zijn samengesteld uit Rill's nevenprojecten, samenwerkingen of EP's - geen van hen is al eerder uitgebracht op het Blue Rose label. Er is de blue-eyed soul van "Girl On The A-Train", cajun in "The Spirit of Batou Desiard", dat de Louisiana swamps uitademt, het meer gedempt slaapliedje "Angel On The Stairs", en "For A While", een verbluffend intiem akoestisch duet met zijn oude vriendin , de Zweedse zangeres Annika Fehling, en er zijn energieke rockers à la Springsteen als "Young Again" of "The Killer On The Radio", Rill's ode aan Jerry Lee Lewis en de vroege rock'n'roll. Er zijn ook treurig weemoedige solo-opnamen zoals "Drifting In & Out Of Sleep" en "The Hardest Ding to See" en verrassende covers als Elvis Presley bekende "Can not Help Falling In Love" en Gillian Welch's "One More Dollar", met in de backing niemand minder dan Rachel Harrington uit Seattle.

Na het vorige album, het ook zo uitstekende "Dream Anyway", is "Getting Into Trouble (20 Years Of Gunslinging)" wederom een CD die ontroert en vertedert en je deelgenoot maakt van het leven van deze geweldige singer-songwriter. Zeker een hoogtepunt in de carrière van Markus Rill die ook als een uitstekende introductie kan dienen voor deze formidabele artiest. Voorwaar een compliment voor Markus Rill.

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Blue Rose Records
Distr.: Sonic Rendezvous

video