DUO EMILIA LAJUNEN & SUVI OSKALA - PIILOKISA

Ik blijf mij erover verwonderen hoeveel fraaie muziek er deze dagen naar ons toe gestroomd komt vanuit ons Hoge Noorden: haast elke week komt er iets nieuws onze richting uit vanuit Zweden, IJsland, Noorwegen of Finland. Nu is er het duo Emilia Lajunen & Suvi Oskala, twee violistes, die met een mengvorm van traditie en moderniteit een aantal volksdansen en -liederen tot bij ons komen. Dertien stuks staan erop, ongeveer gelijkelijk verdeeld tussen de traditie en het hedendaagse. Die “traditie”, dat zijn, net als bij ons, walsjes of galop-dansen en aanverwante en het duo weet daar een heel fijne hedendaagse draai aan te geven.

Door te spelen en variëren met intensiteit, stijl en drive, maken zij van bij voorbeeld “Hukkuneen valssi”, een klassieker, die handelt over “verdrinken” of “verdwijnen” -in het Fins schijnen ze daar hetzelfde werk voor te gebruiken- en dus een redelijk donkere aanpak vergt, een muzikaal clair-obscuurtje. De tonaliteit van de beide violen speelt zodanig mooi op de ander in, dat je om te beginnen al bijna niet beseft dat je maar twee instrumenten en tien snaren hoort, maar de somberte van de één wordt perfect gecounterd door de bijna-lichtvoetigheid van de ander. Heel mooi en verfrissend: ik zou eens willen horen hoe één of andere jonge muzikant daar een beat doorheen weeft, zoals dat enkele jaren geleden met sommige tango’s gedaan werd. Ik ben er bijna zeker van, dat dit ook hier zou werken.

Mijn favoriet van de traditionals is “Lippa”, dat ik wel ergens in huis heb, in een versie op de gebogen lier, maar hier dus door twee violen gespeeld wordt en perfect als “licht-klassiek” verkocht zou kunnen worden. Het wordt gevolgd door de uitbundige en feestelijke titeltrack, die me serieus doet wensen de dames ooit eens live bezig te kunnen zien. Het hedendaagse gedeelte van de plaat wordt gevormd door drie speciaal voor het duo geschreven nummers:”Juhlallisuudet” (=Feestelijkheden”) is van de hand van accordeoniste en componiste Johanna Juhola, die de wonderlijkste melodieën schrijft en wiens compositie hier werkelijk een perfect vehikel is voor de beide dames om de veelzijdigheid van hun vioolspel te kunnen etaleren.

Tweede gastcomponist is Piia Kleemola, zelf een buitengewoon straffe violiste, die overigens doctoreerde aan de Sibelius Academie en die gespecialiseerd is in de Osthrobotnische Polska. Jawel, dat bestaat en track 8 van de plaat is er zelfs een voorbeeld van, dat overgaat in het overheerlijke “Mutkankiverä”, dat ik me zelfs in een vervlaamste versie kan voorstellen. Van hun Zweedse collega Mikael Marin -jawel, de man van Väsen”- kregen de dames “Klinga” aangeleverd, een duo van twee Polska’s, eentje “for Suvi” en het andere “for Emilia” getiteld, waarin Marin laat horen dat het perfect mogelijk is Schönberg en The Beatles met elkaar te combineren. Ik denk dat het moeilijk wordt om de eerstkomende tijd nog knapper folkwerk te horen dan in deze combinatie, die, volgens mijn oren toch, er op deze plaat lichtjes bovenuit springt.

Och…ik weet nu al wat sommigen zullen zeggen, maar het kan mij niet schelen, want ik heb deze plaat wél gehoord en meermaals zelfs. En als ik dit dus bijzonder mooi en aanbevelenswaard vind, dan doe ik dat alleen omdat ik het voor 100% meen. ’t Is maar dat u het weet!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Nordic Notes

video