IAN SIEGAL – ALL THE RAGE

“I am thrilled to be able to tell you that the band and I will be touring a new album in 2018. Called All The Rage the album releases March 19 and the tour starts in the UK on April 11. We will then be in The Netherlands and other European countries. This is the first studio album I have done with Dusty, Danny and Raphael. Took four years to get there! My good friend and duo partner Jimbo Mathus came over from the US to produce the album, which we recorded in Amsterdam. I have always admired the way Jimbo helped to shape the sound of Buddy Guy’s Sweet Tea album, real and honest! Although a very different production style to ours, the raw, live approach was very much our remit. The guys did a fantastic job in the studio. Having worked together for four years there was a lot of telepathy involved. Incidentally, the title All The Rage is a play on words in (ironic) reference to being super-popular but (more-so) a response to the seemingly endless injustices in the world … the current political climate being a particular concern.” - Ian Siegal

Als er al één artiest is, die de voorbije tien jaar zijn stempel op de blueswereld gedrukt heeft, dan is het wel Ian Siegal, de man met de heerlijk krakende stem en de zompige gitaar. In meer dan een kwarteeuw touren is de missie van Ian Siegal nauwelijks veranderd: nummers die echt zijn, die resoneren, zang wat rauw wordt gespeeld. Tegenwoordig wordt hij door velen beschouwd als de meest overtuigende Britse bluesartiest sinds de grote namen uit de jaren zestig. En nu is er het nieuwe album "All The Rage", zijn eerste studio-opname van nieuwe nummers in zes jaar. Hij heeft zijn muziek overgebracht naar meer dan 45 landen. Dit leidde trofeeënkast van 11 British Blues Awards, 4 European Blues Awards, 2 Mojo Blues Albums Of The Year en niet te vergeten 3 US Blues Music Awards nominaties - een ongekende knipoog naar een niet-Amerikaan.

De in Porsmouth geboren Ian Siegal is een kind uit de jaren zeventig die in de late jaren tachtig de kunst academie achter zich liet en naar Duitsland vertrok om een muzikale toekomst op te bouwen. Het duurde tot 2002 eer hij zijn debuut album “Standing In The Morning” opnam en in 2003 en 2004 werd hij telkens door ex Rolling Stone Bill Wyman gevraagd als opening act voor de Europese tour van Bill Wyman’s Rhythm Kings. Dit opende meteen heel wat deuren voor Ian. Even later tourde hij in de UK met Big Bill Morganfield, zoon van Muddy Waters. In 2005 kwam dan het succesrijke album ‘Meat & Potatoes’ uit. Zijn vijfde album “Broadside”dat in 2009 verscheen werd door MOJO Magazine verkozen tot beste blues album van dat jaar. Sinds dan ging er geen jaar meer voorbij of Siegal won wel hier of daar een Award. Een vaste begeleidingsband had Ian niet. Hij trad ook regelmatig als solo artiest op. In 2011 bracht hij samen met de band The Youngest Sons het album “The Skinny” uit en in 2012 “Candy Store Kid” met the Mississippi Mudbloods. Dit laatst vernoemde album is misschien de beste cd die Siegal uitgebracht heeft, maar dan even zijn nieuwe cd terzijde gelaten. In 2013 kreeg hij op de Britse Blues Awards  de Award voor het beste blues album, beste blues song en beste mannelijke zanger.

De laatste jaren verschenen er een tweetal live cd’s, maar de fans hebben lang moeten wachten op een nieuw studioalbum van hun idool. Op zijn laatste liveplaat “One Night In Amsterdam” (2014) opgenomen in de North Sea Jazz Club te Amsterdam, kon de Britse frontman rekenen op zijn jonge Nederlandse band The Rhythm Chiefs, zijn de gitarist Dusty Ciggaar, drummer Raphael Schwiddessen en bassist Danny Van’t Hoff, een stel jonge honden waarmee hij de laatste jaren heel vaak mee optrekt. Maar we zullen het ook meteen verklappen, het nieuwe album “All The Rage”, dat de nodige kritische noten met betrekking tot de wereldpolitiek bevat, behoort tot Siegal’s beste albums. Misschien wel zijn beste tot op heden. In elk geval is het ‘t eerste studioalbum in zes jaar en het eerste met deze zojuist vermelde begeleiders.

“All The Rage” is opgedragen aan de herinneringen van Freddy James en Jim Dickenson, maar wat een prachtplaat is dit geworden, “All The Rage” is meestal een verwijzing naar populariteit, hier is het eerder een knipoog naar woede en frustratie, emoties die duidelijk naar boven komen in zijn tien originele songs. Drie van deze nummers zijn meegeschreven door albumproducer Jimbo Mathus met wie Ian ook vorige jaren toerde als een aantrekkelijke dubbele act. Deze drie songs zijn zeer variërend, gaande van een fingerpicking “My Flame”, tot de grimmige terugkerende blues in “If I Live” en de gospel getinte soul knaller “Sweet Souvenir”. Zelf heeft Ian natuurlijk ook reeds een songschat bijeen geschreven en voor dit album is het dan ook niet anders. Zo begint het album met “Eagle-Vulture” dat naast Siegal's rauwe strot en het agressieve slide-gitaarspel drijft op militaire beats, zodat dit nummer ook meteen je aandacht opeist.

“Jacob’s Ladder” is eerder een porch blues nummer dat met zijn terugkerende "It’s about both kinds of luck, bad and worse" best een leuke meezinger is. Dit aanstekelijke “Jacob’s Ladder” is de opvallenste track tot dat je even later “One-Eye King” hoort. Werkelijk een murder ballade, en opnieuw een duisternis waarin Siegal het album heeft ingepakt zodat je nooit ver verwijderd bent van de dood en vernietiging van ons eigen hebben en laten. Met hun handelsmerk, herkenbare riffs en gierende gitaar opent “The Sh * t Hit”, voor een kort moment verwacht je “Mortal Coil” uit zijn Swagger album, maar nee dit is heel donker en nieuw. Dit is rauwe blues als gevolg van het moment dat we leven.  Aan elke song hecht hij met zijn schorre stem zijn eigen passie en feeling alsof de songlijnen iedere keer weer met zijn eigen temperament vervloeien. In het Latijns getinte en met apocalyptische beelden verweven “Ain't You Great?”, doet Siegal zijn verhaal over een planeet met gif in zijn aderen, zoals blijkt uit de verraderlijke opkomst van de rechtse facties door Europa en over de Atlantische Oceaan.

“Won't Be Your Shotgun Rider” combineert een meer zonnige country-up feel met een lyrische tekst waarin wordt geadviseerd om onder extreme omstandigheden een verloren ziel te laten zinken. Afsluiten doet Siegal met “Sailor Town”: een zwart gehumeurd verhaal, samen geschreven met multi-instrumentalist en songwriter Hook Herrera, waarin hij zijn lyrische vertelling doet over een ruwe havenwijk waar een aantal van zijn vrienden opgesloten raakten, en de meeste meisjes wel eens een fikse rammeling kregen. Dit nummer sluit het album waardig af, vol van Siegal swagger, verve en stijl die ook de andere songs in “All The Rag” kenmerken.  En al zei de rebelse dwarsligger ooit dat hij zichzelf niet ziet als een deel van de bluesscène, hij lijkt ergens in de geest toch aan te sluiten bij legendes als R. L. Burnside en Howlin’ Wolf, zeker als we al zijn nieuwe songs hebben beluisterd. Siegal is nu 37. In de jaren zestig, ten tijde van de Britse bluesboom, was hij niet eens geboren. Maar nu geldt hij als dé man die veertig jaar later voor een nieuw elan zorgt in de Britse blues. Zijn nieuwe album “All The Rage” is dan ook een absolute must have voor liefhebbers van blues, rhythm & blues & bluesrock. Wie Ian Siegal met zijn Nederlandse band aan het werk wil zien heeft daar begin mei een paar maal de gelegenheid voor. De data en de plaatsen waar je dit viertal aan het werk kan zien staan hieronder vermeld.

 

28 april: Groningen – Rhythm & Blues Night
01 mei: Amsterdam – Q-Factory
03 mei: Dordrecht – Bibelot
04 mei: Ospel – Moulin Blues Festival
06 mei: Nijmegen – Doornroosje

Tracks:
01. Eagle-Vulture (Siegal)
02. Jacob’s Ladder (Azier/Den haring/Siegal)
03. The Sh*t Hit (Siegal)
04. Won’t Be Your Shotgun Rider (Siegal)
05. Ain’t You Great? (Siegal)
06. My Flame (Mathus/Siegal)
07. One-eyed King (Azier/Den haring/Siegal)
08. If I Live (Mathus/Siegal)
09. Sweet Souvenir (Mathus/Siegal)
10. Sailor Town (Herrera/Siegal)

 

 

 

Artiest info
Website  
 

label: Nugene Records
distr.: Bertus
Info: Hans Broere Promotion

video