ANDRE VAN DEN BOOGAART EN DE TORNADOS - OP DE TERUGWEG VAN NERGENS

Wie André van den Boogaart enkel zou kennen als de, uitstekende, gitarist van het jammer genoeg ter ziele gegane Bradley’s Circus, moet dringend eens kennis maken met ’s mans solowerk! Op 12 april verschijnt “Op de Terugweg van Nergens”, en dat is inmiddels al het derde album van de Tilburgse singer-songwriter. We waren zwaar onder de indruk van de voorlopers van deze plaat (lees recensies) en zijn dat niet minder van deze nieuwste uitgave. Het bevestigt gewoon opnieuw het uitzonderlijk talent tot het schrijven - en brengen van, doodeerlijke songs. Voor wie het dus een eerste kennismaking zou zijn met deze boeiende artiest, zal het even wennen zijn aan diens, zeg maar exuberante, en beklemtonende manier van zingen. Maar net die gedrevenheid, gekoppeld aan de fantastische muziek, maakt dat van den Boogaart na “Met Modder In Mijn Bloed” en “Rauwe Rand” met dit album een zuivere hattrick weet te scoren.

Samen met zijn begeleidende band: Jan van Bijnen (pedalsteel, trompet, toetsen, mandoline) ; Joost Verbraak (trompet, trombone, sousafoon, piano, accordeon); Yori Olijslagers (drums) en Joris Verbogt (contrabas), zorgt André voor een fascinerend werkstuk dat zich muzikaal voornamelijk in New Orleans lijkt te situeren. Maar evenzeer zijn zompige blues en injecties van calypso, vaudeville, ragtime, hillbilly, jazz en folklore te ontwaren. We mijmerden bij beluistering meermaals dat we hier te maken hadden met een Nederlandstalige CW Stoneking want inderdaad zijn de teksten in zijn moedertaal geschreven, het Brabants zo je wil, en daarmee kan hij zijn flamboyante wijze van leven nog het best weergeven.

Autobiografisch dus? Ja grotendeels, maar evenzeer verhalen of gebeurtenissen die hij in zijn omgeving heeft geobserveerd. De single “Kruisweg-Erotiek” zal misschien al direct voor een trap tegen gevoelige schenen zorgen. Hier beschrijft van den Boogaart een scene uit z’n leven die zich afspeelde in de Kruisweg aan het klooster in het Belgische Meersel-Dreef. De beelden die aan de Kruisweg staan, worden in de songtekst beschreven en bezongen. Van den Boogaart over het nummer: “Het is waar gebeurd, maar metaforisch bedoeld; hoe slechter het met Jezus ging tijdens zijn kruisweg, hoe groter de opwinding onder het volk.”

In het begin van het album speelt Drank een prominente rol. Eerst observerend in, het eerder duistere, “Dronken Tranen”, dan eerlijk autobiografisch in “De Drank”. Het laatste klinkt wat vrolijker en wees maar zeker dat het voor velen herkenbaar zal zijn, het refrein nodigt trouwens uit om uit volle borst wankelend mee te zingen… zelfbeklag , weet je wel? André is een meester in het weergeven van zijn ervaringen en observaties. Waar “Brandend Land” ons eerst niet echt wist te bekoren, wegens waarschijnlijk niet genoeg eigen, tastbare, voeling mee, wordt het nummer toch wel indrukwekkender na iedere beluistering. De gitaarsolo bezorgt ons iedere keer weer kippenvel. Maar bij “Het Gooi Van Het Zuiden” kost het geen enkele mooie om, met gesloten ogen luisterend, de beelden zo voor je op te roepen. Het verhalend gebrachte nummer duurt meer dan acht minuten maar verveelt geen seconde.

Het titelnummer is een bijzonder sterke song en is logischerwijze als eerste single verschenen (zie clip). Hier hoor je perfect waarom we aan CW Stoneking dachten bij beluistering. Maar wat dan gedacht van het fenomenale slotnummer “Vlo” ? Een handvol gesprekken met een vrouw die haar portie tegenslag in haar leven al gehad heeft, zette André aan het schrijven en heeft dit nummer als resultaat gehad. De akoestische song is tegelijk ontroerend, hemelsmooi en spijkerhard. Je krijgt gegarandeerd tranen in de ogen als je je overgeeft aan dit sublieme lied dat eigenlijk verdomd veel airplay verdient en in dat geval automatisch een hit zou worden! André van den Boogaart heeft in het verleden nog dergelijke pareltjes gecreëerd. We denken hierbij spontaan aan “Het Kind is Groot”, “Hey God” en “Mooie Dag” om het maar bij die drie te houden. Het is hoog tijd dat u kennis maakt met deze sympathieke, boeiende artiest!

Luc Meert

 

12 april – Club Smederij, Tilburg
18 april – De Rozenknop, Eindhoven
23 april – Torpedo Theater, Amsterdam
25 april – Burgerweeshuis, Deventer
10 mei – Mijl op Zeven, Ospel

 

 

 

Artiest info
Website  
 

video