DAVID MUNYON - PLANETARY NIGHTS (CD + DVD)

Je moet al van bepaald goeie komaf zijn, om de volledige catalogus van David Munyon in je achterhoofd te kunnen opslaan. Ik weet bij benadering niet meer te vertellen de hoeveelste plaat deze nieuwe is, maar David moet intussen ruim aan het dubbele dozijn zitten en hij is in de loop van de voorbije kwart eeuw zonder meer uitgegroeid tot een huis van vertrouwen: een slechte plaat van hem mag je van je leven niet verwachten, net zomin als je grote, spectaculaire wendingen in zijn aanpak mag verwachten. David is een man met een gitaar en hij schrijft liedjes over zowat alles dat zijn pad kruist en op de ene of andere manier raakt en in de opener van deze nieuwe plaat, “On Through The Years”, omschrijft hij het zelf zo: “I don’t Know if i’m a Charlatan, a Poet or a Fool”…

Dat soort vermogen tot zelfrelativering, daar heb ik nu eens een boon voor, zie. Ik herinner me nog erg levendig de allereerste keer dat David in de Brusselse AB-Club optrad en kwam aanzeulen met een knoert van een ringmap, waarin hij al zijn teksten bewaarde en dat hij toen doodleuk zei dat hij soms zelf niet meer wijs raakte uit zijn schrijfsels en daarom dus altijd die map voor zich wilde hebben. Knap, toch?

Op de nieuwe CD staat alweer een dik uur nieuwe liedjes, waarin David, naar goede gewoonte, de (Amerikaanse) maatschappij overschouwt en daarbij de heikele punten niet uit de weg gaat: de eeuwigdurende neiging tot oorlog voeren, zowat overal in de wereld, met alle miserie vandien, zowel in eigen land als op het oorlogsterrein komt aan bod in “Slow Night Train to Freedom”, maar net zo goed vertelt hij met enige weemoed en trots over het vaderland dat hij al jaren geleden achterliet in “Make America Great Again”, al doet hij dat niet op de manier waarop de huidige president dat zou doen.

Onze Hollandse collega Addy Nijenboer krijgt zowaar een song, die naar hem getiteld is, al staat zijn naam hier wel voor die van een fictieve zeilboot…Dat is, zo denk ik, een mooie proeve van de manier waarop een song tot stand komt in het hoofd van David: hij hoort of leest ergens iets en slaat dat op, tot het in een songtekst past. Ik denk dat zoiets eigen is aan echte songschrijvers: alles wat het leven betreft, kan vroeg of laat opduiken in een song. Munyon heeft in de loop der jaren een heel stuk van de wereld gezien en van overal komen de indrukken later in liedjesteksten voorbij gewaaid. Of het nu Frankfurt, Parijs, Las Vegas of Ho Chi Min-stad is, elke naam, elke klankencombinatie is bruikbaar voor een liedjestekst. Heerlijk is dat en het maakt in wezen ook de essentie uit van de kunst, die David zo geweldig beheerst. Die andere David, Olney, heeft dat ook: er gebeurt iets, er komt iemand voorbij, er wordt een maaltijd geserveerd, een glas gedronken, een museum bezocht….ooit komt daar één of andere impressie van terecht in een liedjestekst. Die aanpak maakt alvast het gebruik van een rijmwoordenboek overbodig en vooral: het biedt je als luisteraar heel veel mogelijkheden om je eigen beleving van David’s songs uit te tekenen.

Een groot zanger is hij niet en er zijn ook betere gitaristen, maar de persoon David Munyon, met zijn ongelooflijk observatievermogen en zijn taalgevoeligheid kan die beperkingen moeiteloos onder de mat vegen door zijn dictie en door de puurheid en de oprechtheid, die elk van zijn nummers uitstraalt. Kennelijk spreekt dat een boel mensen aan, want ook nu kwam de nieuwe plaat er middels een crowdfunding en de mensen, die daarin hun steentje bijdroegen, zorgden er voor dat u en ik vandaag kunnen genieten van een plaat, die wat luisterbeurten nodig heeft vooraleer ze helemaal open bloeit. Als toemaatje zit er trouwens ook een heel fijne bonus-DVD bij de CD en daarop kun je David live aan het werk zien op verschillende locaties in Duitsland. Heel fijn allemaal, maar het roept wel meteen de vraag op: “wanneer beslist een concertorganisator van bij ons nog eens om David naar hier te halen?”.

Dani Heyvaert


Artiest info
Website  
 

Label: Housemaster Records

video