THE OLD DITCH RIVERHOPPERS - LONG DONE GONE

Ik ben helemaal niet zo vertrouwd met de hedendaagse Europese bluegrass-scene en kende dus ook dit kwartet uit de regio Utrecht niet en het is pas nadat ik deze debuutplaat een goeie twee weken na één bij elke autorit draaide -toegegeven, ik rijd geen duizend kilometer per week- en aan deze recensie wilde beginnen, dat ik te weten kwam dat deze jongens -al moet ik eerder “Heren” zeggen- helemaal niet van over de grote plas komen, maar hun wortels in onze eigen achtertuin hebben. Dat zegt op zich eigenlijk al genoeg: dat ik niet eens doorhad dat dit een band van bij ons is bewijst al vanzelf dat dit debuut er eentje is om in te lijsten. Een dozijn tracks staan erop, ongeveer half-om-half opgesplitst in eigen werk en traditionals, al dan niet tot het publieke domein behorend.

De vier heren beantwoorden volledig aan de voorstelling, die je je maakt van een groep, die volop kiest voor het traditionele of minstens klassieke werk: ze beheersen hun instrumenten werkelijk tot in de puntjes, zingen zonder een zweem van ongeoorloofd accent, hebben stemmen, die klinken als dateerden ze van minstens vijftig jaar geleden en schrijven en arrangeren hun eigen songs op een zodanig hoog niveau, dat ze niet eens opvallen tussen de gekende nummers. Omdat ik er van uit ga dat u het viertal ook niet kent, stel ik ze kort even voor: frontmannen lijken me Jabe Piter Faber (gitaar/banjo/zang) en Maurits Mekenkamp (viool/mandoline/zang) te zijn. Dat zeg ik zomaar, omdat Mekenkamp het merendeel van de nieuwe nummers voor zijn rekening nam en omdat Faber diegene is, die een paar jaar geleden de Grote Plas overstak om zich te gaan verdiepen in de geheimen van de bluegrass en de old time music. Contrabassist Franke Kooistra zingt ook een aardige noot mee en Martijn Koetsier hoor je niet zingen, maar des te meer hoor je zijn gitaar- en dobrospel.

Wat de covers betreft, koos het viertal voor bekend en minder bekend werk: van Flatt & Scruggs kennen we allemaal “I”m Head over Heels over You”, net zoals “The Kitten and The Cat” een heel bekende Stanley Brothers-song is. Uit de echt traditionele hoek komen dan weer “Rabbit In a Log”, het instrumentale “Clinch Mountain Backstep” en “Poor Ellen Smith”, dat ontelbare keren opgenomen werd, maar waarvan vooral de versies van Jimmy Martin en van het Kingston Trio ons voor de geest komen. Van The Texas Show Boys komt dan weer “Walkin’ The Dog” en, wat mij persoonlijk nog het allermeest pleziert, is dat ook “High On The Mountain” van Olla Belle Reed opgenomen werd. Dat heeft dan weer met een persoonlijke boon van mij te maken, maar het maakt alleszins dat ik deze plaat nog meer ga appreciëren.

Het eigen werk zal u zelf moeten leren kennen, uiteraard en dat kan onder meer via een paar heel leuke filmpjes, die je via de website van de band kunt bekijken; titelsong “Long Done Gone” is er zo eentje en, zoals het hoort, zitten er ook meisjesnamen in de songtitels: “Jolene” en Isabelle”, bij voorbeeld. Ik zou deze plaat onrecht aandoen, mocht ik geen woord zeggen over de glasheldere productie, waar Bluegrass Boogiemen-fiddler Bart Van Strien verantwoordelijk voor is: de jarenlange ervaring van die Grote Meneer maakt dat hij perfect weet hoe bluegrass hoort te klinken en het siert hem, dat hij niet te beroerd blijkt om een band als deze Riverhoppers, die duidelijk klaar staat om de fakkel op termijn over te nemen, volop te laten schitteren. Hulde daarvoor en mocht ik nog niet duidelijk genoeg geweest zijn,: dit is een héééérlijke plaat !

(Dani Heyvaert)

Artiest info
Website  
 

video